Büyücüler dünyası en karanlık günlerine doğru giderken karanlığın ortasında yükselecek olan dehşet herkesin, en önemlisi ise Çapulcular'ın dünyasını altüst edecekti. Bunun yanında Hogwarts'ın karmaşasında savrulan Çapulcular'ı iyinin ve doğrunun, gerçeğin ve yalanın arasında seçim yapacakları günler bekliyordu. Gecenin yaratıkları, herkesi etkileri altına alacaktı ve onların avucuna sıkışmış büyücüler, bedeli ne olursa olsun kazanmak zorundaydı. || 1977 - 1981 tamamlanma tarihi: 10.07.20

Bir zamanlar iki çocuk vardı; biri kitaplara, diğeri duvarlara sığındı. Maral, yaralarını hayallerle sararken, Alaz kara harp okulunda kendini sertleştirdi. Yolları üniversitede kesişti; Maral, Alaz'ın karanlığına ışık oldu, Alaz ise Maral'ın renklerini keşfetti. İki yıl boyunca birbirlerinin yaralarını sardılar... ta ki Alaz bir gün sessizce kaybolana kadar. Yıllar sonra, Türkiye'nin en büyük savunma projesi Bürküt uçaklarının başmühendisi olan Maral, hayatının en büyük sınavıyla karşılaşır. Projeyi korumakla görevlendirilen özel kuvvetler timinin başında, yıllar önce ardında sorular bırakan Alaz vardır. Maral, içindeki aşk ve kırgınlıkla yüzleşirken, Alaz'ın kayboluşunun ardındaki gerçekler birer birer ortaya çıkacaktır. Kader, ikiliyi yeniden bir araya getirirken, geçmişin yaraları ve bugünün mücadeleleri arasında hangi duygular galip gelecektir? Bu, yarım kalmış bir aşkın ve iyileşmeye çalışan iki ruhun hikayesi... Gökyüzündeki yıldızlar kadar parlak, yeryüzündeki insanlar kadar gerçek. --- Bu hikayede geçen isimler, olaylar ve yerlerin gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür ve kurgudan ibarettir. !!!Dikkat!!! Bu kitapta cinsellik, küfür, intihar, kendine zarar verme, şiddet vb. tetikleyici unsur bulunmaktadır. Yetişkin okurlar içindir! Kapak Tasarımı: @dazlakkilicinsahibesi

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.

Hedefleri için gözünü karartmış olan Alin, bir yıl daha sınava çalışma kararı alır. Her şeyi bir kenara bırakmış, yalnızca derslerine odaklanmışken, kütüphanede tanıştığı bir adamla sınırlarını koruyacak mı yoksa yıkacak mıydı? • Arkamı döndüm ve apartmanın girişine doğru ilerledim. Kapıyı açmak için bir hamle yapacakken sesini duydum. "Alin!" Omzumun üzerinde ona baktım. Dudaklarındaki o güzel kıvrılma görülmeye değerdi. "Sevgilim veya bir flörtüm olursa, bu yalnızca sen olursun."

Brianna, ailesine karşı nefret dolu Barty Crouch Jr.'un belki de hiç var olmaması gereken kardeşiydi. Hayatı boyunca savrulduktan sonra kim ve ne olmak istediğine karar vermeye çalışırken bunun sürekli birileri tarafından baltalanmasından sıkılmış ve buna neden olduğuna inandığı abisinden nefret etmesine rağmen onunla arasının iyi olduğuna herkesi inandırması gereken kişiydi. Ne yapması gerektiğini bilmezken ve ailesinin küçük oyununa ayak uydururken birileri tarafından gerçek yüzü fark edilene dek, öyleydi en azından. "Senin hiç başka biri gibi yaşaman gerekmedi, olduğun kişiden nefret etmedin." "Bundan çok emin konuşuyorsun." "Çünkü onca yarana rağmen mükemmel görünüyorsun." - remus lupin x oc - marauders era - yarı bağımsız fanfiction - +16 sahneler bulunmaktadır! - [ 09.12.2024 st☆r ]

"Siyah ne de yakışıyor sana, sanki ruhunu yansıtıyor." dedi ifadesizce. Buruk bir gülümseme ekledim suratıma, "Hayır." dedim sakince. "Ruhumu değil, ruhum her zaman renklidir. Sadece insanlara gösterdiğim benliğimi yansıtıyor." "Tüm Hakları PBVT'nin En Özel Duygularında Saklıdır„

"Bazı çiçekler hiç ışık görmese de açar... Karanlığın dipsiz derinliğinde, sessiz bir isyanın yankısını ancak temiz bir vicdan duyabilir..." Elizabeth Rowle, karanlık bir soyadının taşıyıcısı. Ailesinin gurur kaynağı, Slytherin'in Buz Prensesi... Çok yakında Karanlık Lord'un ilgisini çekecek kadar zeki, sadık ve yetenekli biri. Ama kalbinin derinliklerinde, bu dünyanın ona uygun olmadığını fısıldayan bir vicdan var. Ve o vicdan, çocukluğundan kalma bir parlak yıldızla yeniden yankı buluyor: Sirius Black. Gryffindor'un asi çocuğu... Lizzy'nin çocukluğundan kalan, artık bastırmaya çalıştığı tek kırılgan bağ. Hogwarts'ın büyülü duvarları arasında karanlık giderek yaklaşırken seçim yapmak artık bir tercih değil, kaçınılmaz bir sınavdır. Bu, Hogwarts'ın koridorlarında başlayıp karanlığın tam kalbine uzanan bir iç savaşın hikâyesi. Aşka, dostluğa ve kendin olmanın bedeline dair... Bazen... birini sevmenin en zor tarafı, onu kendi karanlığından korumaktır. Elizabeth Rowle ve Sirius Black'in hikâyesine hoş geldiniz. Burada hiçbir taraf güvenli değil. Ve unutmayın en büyük savaş, kalpte başlar. #regulusblack 🥇🏆 (17.10.2025) #slytherin 🥇🏆 (20.10.2025) #patiayak 🥇🏆 (01.11.2025)

Sirius Black, bulutların olanca gücüyle ağladığı ve yağmur damlalarının kurşun sertliğiyle yeryüzüne düştüğü soğuk bir günde yürüyüş yapmak için Hızır Otobüs'ten indi. ❈ 01.05.2021 | #magic kategorisinde birinci, 01.05.2021 | #marauders kategorisinde üçüncü, 01.05.2021 | #padfoot kategorisinde birinci, 11.12.2021 | #çapulcular kategorisinde ikinci, 13.12.2021 | #lilyevans kategorisinde birinci, 17.12.2021 | #remuslupin kategorisinde birinci, 17.12.2021 | #prongs kategorisinde birinci, 20.12.2021 | #muggle kategorisinde ikinci, 24.05.2022 | #moony kategorisinde ikinci, 24.05.2022 | #jamespotter kategorisinde birinci, 14.07.2023 | #patiayak kategorisinde üçüncü, ❈ ©purpuracasia, 2021.

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...