Kural 1 : Pantolon yasak, ailenin geleneksel kıyafetleri giyilecek Kural 2 : kız kısmı oturaklı olur kocasının, erkeğin işine karışmaz Kurak 3 : Kocadan izinsiz dışarıya adım atılmayacak Kural 4 : Kadın çalışamaz evde temizlik yapar Kural 5 : Kuma gelirse gelin buna sesini çıkarmayacak Cehalet çukuruna düşen kadınları ancak bir kadın kurtarabilir ve buna da kadın gücü denir. Bu çukur bir gün çiçek bahçesi gibi olacaksa yüreği güzel kadınların sayesinde olacaktır...

Töreye kurban edilen iki yaralı kalp ve sonrasında nefrete dönüşen bir aşk hikayesi... "pişman olacağın şeyi yapma yalvarırım." "üzgünüm ama buraya kadarmış sen... ben artık olamayız.''

Daha 18 yaşındaydı adam ise 25 kim bilir belki de kimsenin göremediği o imkansız aşk vardı...

- Töre cinayetinden kaçan bir kız. - Ve aldatıldığı kadınla zorla evlendirilmek istenen bir adam. Bu iki kişinin yaptığı işbirliği ile kurtulan hayatlarını okumaya hazır mısınız? Şayet yollarının nasıl kesiştiği bile muamma...

Masumiyet #1 : 08.12.2021 Masumiyet #1 : 22.09.2021 Masumiyet #2 : 08.12.2020 Yalnizlik #1 : 13.09.2020 Genelkurgu #18 : 07.08.2020 Genelkurgu #19 : 03.08.2020 Yalnizlik #3 : 01.08.2020 Yalnizlik #4 : 04.07.2020 Aşk, hiç olmayacak bir anda çıkardı insanın karşısına; ne acı dinlerdi ne de bir feryat! Ve kalp bir kere hissettiğinde o duyguyu Aşk-a Emanet alırdı yolunu... Herkes kendi hayatının başrolüdür! Zara Balcan, Zara Eroğlu olana kadar bunun farkında bile değildi. Figüranlıktan başrollüğe terfi eden bir genç kadının ve zaten başrol olan, aşktan sabıkalı bir adamın hikayesi... Masumiyet kokan bir kadın, Gerçeklerle yüzleşmek istemeyen bir adam, Hayatın onlara hazırladığı sürprizler ve daha fazlası... "Zara... Benim bu dünyadaki en büyük sınavım sensin!" AKİF MİRZA EROĞLU *Aşka Emanet isimli ilk ve tek hikayedir. İlk yayımlanma tarihi: 19.01.2016

Erkek egemenliğinin hakim olduğu topraklarda , bir yaşam uğruna feda edilen, hayallerine ve umutlarına zalimce balta vurulan gencecik, masum bir kızın hikayesi.. & Ait olduğu topraklardan acımasızca söküldüğünde küçücük bir tomurcuktu. Susuz bırakılmış ve günden güne solmaya yüz tutmuştu narin yaprakları. Gece, üzerini örten bir kefendi. Gün ışığı ise acımasız bir zebani... Acılarının günün birinde ona baharı getireceğini bilmeden hoyratça harcıyordu gözyaşlarını. Her gün ve her gece... Aldığı her soluk nefret kokuyordu. Öfke ve hayal kırıklığı kol geziyordu damarlarında. Bu topraklarda daha niceleri solup gitmişti onun gibi biliyordu. Birileri nefes almaya devam edebilsin diye kaç masum göz göre göre nefessiz bırakılmıştı. İlk değildi. Son da olmayacaktı. Bu toprakların yazgısı böyleydi. Umudu ve inancı günden güne törpüleniyordu. O ele avuca sığmaz haşarı kalbinin, her gün biraz daha karanlığa gömüldüğünü hissediyordu. Öylesine umutsuzdu ki; içine hapsolduğu karanlığı kabullenmeye ve kendini kaderin ellerine bırakmaya hazırdı. İçi, fırtınalı bir sonbahar gibiydi. Solgun, hırçın, dağınık ve soğuk... Mucizelere inanmazdı. Ancak doğmasını istemediği bir günün sabahında mucizesi onu buldu. O gün zifiri karanlığına minicik bir ışık huzmesi ilişti. Öylesine muhtaçtı ki; öyle yalnız ve yaralı... Hiç düşünmeden gördüğü o ufacık, cılız ışığın gölgesine sığındı. O ışığın uğrunda sürüklendi, parçalara bölündü, tükendi. Ama yine de pes, etmedi. Yaradan'ın ona armağan ettiği umuda sıkıca tutundu. Yorgun ruhu umut vadeden o küçücük ışığın ruhuna koca bir ilmek attı ve onu kalbinin en derinine ilikledi. O andan sonra umut dolu yanı karamsar yanına el salladı. Ve güneş, tüm sıcaklığı ile soğuk yalnızlığının üzerine doğup, karanlığını ışığa boğdu. *

Orası Mardindi Yürekleri Kanatır Acılı Feryatlar Dökerdi İnsanların Ağızlarından Aylin Güzelliğiyle Dillere Destan Olmuş Bir Kadındı Kızıl Saçları Kahve Köpüğü Gözleriyle Gören Bir Daha Bakıyordu Ama O Çocukluğundan Bu Yana Dayısının Oğlu Miraç Ağaya Sevdalıydı Üç Yıl Önce Evlenmişlerdi Miraç Ağa Bir Kere Sevgiyle Bakmamıştı Genç Kadına Hep Anlamsız Bir Öfkeyle Doluydu Genç Kadının Çocuğu Olmuyordu Genç Adam Artık Genç Kadının Yüzüne Bakmıyordu Bile O Miraç Ağaydı Aylinle Çocuk İçin Evlenmişti Acımasızdı Herkes Korkardı Ondan Kız Kardeşine Bile Acımamıştı O Mardin Onun Öfkesinden Ölesiye Korkardı Karısıyla Evlendikten Bir Yıl Sonra Kömür Karası Saçlarıyla Kömür Karası Gözleriyle Mihribanı Görmüştü Genç Kızın Peşindeydi O Zamandan Beri Çıkmazdı Aklından Kömür Karası Gözlü Mihriban Bilmezdi Ki Mihribanın Gönlü Kuzeni Selimdedir Bilse Yaşatırmıydı Genç Ağa İkiliyi Genç Ağa Kararlıydı Kuma Alacaktı Mihribanı Karısı Feryatlar Etsede Duymazdı Ki O Miraç Ağaydı Acımasızdı "Biliyor musun?" "Neyi?" "Neden senin için bu kadar mücadele ettiğimi sorguluyorsun hep kendi kendine ama bilmediğin bir şey var ben hiç bir şeyi beni sev diye yapmadım." Şaşkınlığını yosun yeşili gözlerinden görebiliyordum.Şaşkınlığı bile öylesine tatlıydı ki "Seni seviyorum diye yaptım Miraç " İki Kadının Acı Dolu Feryatlarının Kanayan Yüreklerinin Hikayesi Bu İki Kadını Yakan Bir Ağanın Hikayesi

"Zarin Hozan ve Beran Bejindarın Hikayesi başlasın o zaman! " Bir insan en fazla ne kadar sevilmezse işte o kadar sevmedi beni! 2019/7/24

Yanımda duran adama baktım. Benim için sırlarla dolu adama. Tamam Yakışıklıydı hatta oldukça yakışıklıydı ama yanımda durmayı haketmiyodu benim onun yanında durmayı haketmedigim gibi. biz birbirimiz için yaratılmamıştık bizim bi geçmimişimiz yoktu ya da güzel bi anımız. Ben bu adamı tanımıyodum ben bu adamın yanında olmak istemiyorum ben bu adamla bi gelecek kurmak istemiyodum ben bu adamın olmak istemiyordum!

Güzel Aslı... asil Aslı... Karahan konağının kıymetlisi Aslı ...artık gelin değil kuma Aslı... Asil Ağa'nın kuması Aslı. Canı cayır cayır yansada elindeki son fırsatı değerlendirmek için herseyi göze alan ama yaşayacaklarının çeyreğini bile aklına getiremeyen Aslı. Aslı'nın yürek burkan öyküsü...