"ÇIĞIR AÇANLAR Kategorisi - The Wattys 2016 Ödülü Sahibi" Mutluluk yoktu, sevinç yoktu, heyecan yoktu, korku yoktu, üzüntü yoktu, acı yoktu, hiçbir şey yoktu. Sadece saatin her geçen saniye vücuduma bıçak gibi saplanan akrep ve yelkovanı vardı. Bu saat sonsuzdu, sonsuzluktu. Ben sonsuzdum, sonsuzluktum. Eğer bu bir infazsa; zaman cellâttı, bense mahkum. Yayın tarihi: 20.12.2014 Bitiş tarihi: 17.09.2016 Tüm telif hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da paylaşılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.

Hiç kimseyle anlaşamayan. Kendinden başka kimsesi olmayan Raven hayata küsmüştü. Kimse ona adıyla seslenmezdi, sadece asosyal derlerdi. Hep alay konusu olur, hakaret edilirdi. Tek kaçışı oyunlarıydı, interneyti. Orda çokta tanımadığı birsürü arkadaşı vardı. Belkide onları tamımadığı için seviyordu. Hayatını değiştirecek biriyle tanışmasıda tam orada oldu. Onu hiç görmemiş, hiç duymamıştı. Ama onu hissediyordu. Kalbinde. Biri daha vardı. O... çok farklıydı. Raven ne yapacaktı? "Ve o gelir,görebilmeye başlarsın"

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle! Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©

PEŞİMDEKİ İNTİKAM Bir çığlık daha özgürlüğüne kavuşmuştu o gece. Duvarlara çarpıp yankılanan haykırışlar, karanlığın içinde ikisini de esir almıştı. Bugün geri dönüş yoktu. Acı iliklerine kadar işlerken, pişmanlık gün yüzüne çıkacaktı. Acı, ikisini de yok etmek için emir almış gibiydi. Toprak ise gökyüzünden iki can daha istiyordu... ... "Ben istersem nefes alır, ben istersem yaşayabilirsin güzelim. Sen diye bir şey yok, İlya. Sen ve sana ait olan her şey bana ait, küçüğüm." Acı oydu. Acı, adamın duygusuzluğuydu. Acı, daha o doğmadan ellerine emanet edilmişti. "En acı ölüm, ruhunun öldürülmesidir." Onun da ruhu ölmüştü. Ardından bedeni esir düşmüş, gücünü yavaş yavaş kaybetmişti. İLYA SOYKIR Ateşin küçük kurbanı... Üç ay içerisinde tüm ailesini kaybetmişti. Bu koca dünyada, onu acılar içinde ölüme sürükleyen duygusuz bir adamın ellerinde esir kalmıştı. Ölümü tatabilmek için çırpınıyordu İlya. Her gece gözlerini yakan damlalar akmak için emir alırken, ölüm çoktan kara kalemle kalın bir kitaba not edilmişti. Şimdi ise yalnızca gerçekleşeceği günü bekliyordu. ATEŞ KARAHANLI Acının, duygusuzluğun ve ölümün beden bulmuş hâliydi. O, acıdan yaratılmıştı. İntikam ateşiyle büyümüş, içindeki acımasızlığa tutunarak bu yaşına kadar gelebilmişti. İçindeki intikam ateşini bu küçük bedenden çıkarmaya çalışırcasına üzerine acımasızca yüklenirken, güçsüz çığlıklar duvarlara çarpıp yankılanıyor, isyan edercesine kaçacak bir yer arıyordu. Fakat küçük bedeni artık daha fazla direnememişti. Kaderle iş birliği yapan ölüm emri, küçük kızı bu hayattan silmek için adamın emirlerine itaat ediyor, onun gölgesine boyun eğiyordu. Tam anlamıyla... ⚠ +18 bölümler bulunmaktadır. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz.

Ana karakterimiz sevilayın bir gün canı sıkılır ve grup açmaya karar verir. Gruba alıcağı kişilerin numaralarını uydurup gruba alır ve olaylar başlar...