Şimdi gözbebeğimi feda edersem, belki bir gün geçer acısı...

İki Zaman, Tek Bir Kader. Günümüzdeki bilimsel bir proje, asırlar önceki bir kaderin tekrarı olabilir mi? Dr. Cüneyd'in travmatik geçmişi, yüzyıllar önceki bir ruhun enkazını mı taşıyor? Zeynep'in cesareti ve şefkati, Cüneyd'in hem modern laboratuvardaki hem de geçmişteki zindanının duvarlarına sakladığı yıldız haritalarını ortaya çıkarmaya yetecek mi? Yoksa iki zamanda da, aynı enkazın altında mı kalacaklar? "Zamanın Fısıltıları", bilimin sınırları ile kaderin gizemini, akıl ile ruhun savaşını ve iki farklı zamanda, aynı yıldızlara bakan iki insanın birbirini bulma hikayesini anlatıyor.

Selammmm,hikayemiz cüneydin zeynebe ayrılalım dediği kısımdan başlamaktadır Zeynep kimseye haber vermeden yurt dışına gider ve 4 yıl boyunca kapısına her gün bırakılan sarı laleler onu belki bir kuyuya girmeye belkide bir kuyu olmaya zorlar

"hoştur bana senden gelen: Ya hil-at ü yahu kefen,ya taze gül,yahut diken Kahrın da hoş lutfun da hoş..."

"durursan düşersin demiştin, ben dönerken düştüm."

Cüneydin zeynebi gördüğü ilk andan beri ona karşı duyduğu hisler zamanla takıntıya dönüşseydi?

Münzevi'de, Cüneyd ile Zeynep'in hikâyesini, Kızıl Goncalar'ın 18. bölümünden itibaren, olmasını istediğim şekilde yazıyorum.

القصة كما هي فقط تم تغيير النهاية بقلمي 😊💖

Cunyed and Zeynep were once deeply in love, but fate tore them apart. After five long years of silence, distance, and pain, they meet again-no longer the same people they once were. Time has changed them, hurt has reshaped them, and life has left its marks. They're both broken, carrying silent wounds and unspoken regrets. But as their paths cross once more, they realize that healing is possible... if they let each other in. This is not just a story of reunion-it's a story of rebuilding, of loving the scars, and of becoming whole again. Together.

Kâinatta ne varsa hepsi vehim ve hayal, Yani aynalara vuran akisler veyahut gölgeler.