aycadiebiriq
- Reads 13,071
- Votes 518
- Parts 20
Parmağım tetikteydi. Metalin soğukluğu, tenimi yakıyordu. Onu vurursam bu oyun bitecek miydi? Yoksa bu sadece, babamın mirasını onunla birlikte yok etmenin bir başka yolu muydu? Eğer tetiği çekersem, kendi hayatımı da o namlunun ucuna takıp fırlatacağım. Eğer çekmezsem, her gün ona baktıkça babamın katiliyle aynı yastıkta yatan bir hain olarak öleceğim. Yekta, sen bana aşık değilsin, biliyorum. Sen sadece kendini o vicdan azabından kurtarmak için benimle oynadın ama ben, ben o oyunun içinde gerçekten, son nefesime kadar sana tutuldum.
Nefesim, namlunun ucundaki sıcaklıkla birbirine karışıyordu. Gözlerinin içine baktım, teslimiyetin, aşkın ve o korkunç, bitmek bilmeyen vicdan azabının birleştiği o son noktaya.
"Senin için her şey bir oyun, Yekta," diye fısıldadım, sesim bir ölüm fısıltısı kadar pürüzsüzdü. "Peki şimdi, son perdeyi kimin kapatacağına karar verelim."
Onu öldürürsem, sadece bedenini değil, içimdeki o her şeye rağmen hâlâ atan sevgi parçasını da toprağa gömeceğim. Babamın intikamını almak, beni katil yapacaksa, o zaman babamın hayatını çalanlardan ne farkım kalırdı?