..

+18 cinsellik yoğun şiddet...

Emine Abla anaç bir tavırla genç kızın saçını okşadı. "Sana zarar gelsin istemem. Bir yuvaya ihtiyacın var, Yıldız. Arkanı yaslayabileceğin, güvenebileceğin biri... Mahallede herkesin dilinde tek bir isim var. Rüzgar. Tamircidir, işinin gücünün adamı. Bir de küçücük bir oğlu var. Yalnız büyütüyor çocuğu." Sonra gözlerini Yıldız'dan kaçırır gibi yaptı, biraz tereddütle ekledi: "Çocuğu var... nasıl uygun olur, bilmiyorum işte. Ama Rüzgar sağlam adamdır. Namusludur, çalışkandır. Oğluna da gözü gibi bakar. Belki de seni en iyi o anlayabilir." Yıldız şaşkınlıkla baktı. Dudaklarından istemsizce döküldü: "Rüzgar mı dedin?" "Evet," dedi Emine Abla. Yıldız, zihninde bir anı canlandı. Birkaç ay önce, mahallenin sokaklarında bir çocuğun ağlayarak koştuğunu görmüştü. Küçücük bir oğlan, kaybolmuştu. Yıldız onu sakinleştirip babasına götürmüştü, tam o sırada koşarak gelen, telaş içinde bir adam çocuğu kucaklamıştı. Adamın gözlerindeki panik, oğluna sarıldığı andaki şefkati hâlâ gözlerinin önüne geliyordu. "Rüzgar..." diye fısıldadı Yıldız kendi kendine. "Demek o..."

Gerçekten bir yamaçta ekin olur muydu? Veteriner bir kadının hikayesi...

Annesinin intikamını almak için İtalya'ya giden ajan Ahu Asel, uyuşturucu çetesini çökertmek ve çete lideri mafyanın evine sızmak zorundadır. Ancak, sızmaya çalıştığı çete lideri mafya ile tek gecelik bir ilişki yaşar; ve ortaya bir tohum çıkar, intikam tohumu... *** "Telefonda bahsettiğin kadın kimdi?" "Seni ilgilendirmiyor." "Sonuçta neyimsin ki?" "Her altıma aldığım kadına hesap mı vereceğim sanıyorsun?"

"İstanbul'un karanlık yeraltı dünyasında hüküm süren genç ve acımasız mafya lideri Kerem Arslan, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği bir adamdır. Soğuk, hesapçı ve duygusuz... Ta ki yanlış bir mesajla hayatına giren Ece'ye kadar. Sıradan bir üniversite mezunu olan Ece, arkadaşlarının oyunu yüzünden rastgele bir numaraya mesaj atar. O numara, İstanbul'un en tehlikeli adamına aittir. Bir gecelik şaka, Ece'nin tüm hayatını değiştirecek bir kâbusa dönüşür. Kerem, babasının eski borçlarını ödemek karşılığında Ece'yi yanına alır. "Sen benimsin artık," der. Ama Ece teslim olmaya niyetli değildir. Kaçmaya çalışır, meydan okur, hatta ona âşık olmadan önce nefret etmeyi seçer. Peki ya nefret, zamanla tehlikeli bir tutkuya dönüşürse? Kan, ihanet, intikam ve yasak bir aşk... Bu oyunda kazanan kim olacak?"

İntikamın soğuk izleriyle şekillenen bir hayat... Manolya, geçmişin acılarını sırtında taşırken, kendini bir tek şeyle tanımlar: Adalet. Kendi kimliğini kaybetmiş, sadece intikamı olan bir kadın... Aşk, hayatta olduğu kadar, bir anlam ifade etmiyor. Ancak karanlık, onu bekleyen bir güç gibi her adımında daha da büyür. Ve Manolya, bu güçle yüzleşmeye, hayatını yok sayarak, kendi yolunda bir dava sürdürmeye kararlıdır. Yalnızca bir kadının değil, tüm geçmişin bedelini ödetmeye yeminlidir. "İntikamın karanlığında yol alırken, manolya çiçeğini iyileştiren adamla yolları kesişir. Aşkları, acıları ve öfkeleriyle birleşir, birlikte dünyaya karşı son bir hesaplaşma başlatırlar."

"Her bina bir gün çöker. Kimisi depremle, kimisi ise tek bir kağıt parçasının ağırlığıyla."Atlas Karahan, bu üniversitenin yıkılmaz sanılan en sağlam kolonu; kusursuz bir kariyerin, buzdan bir adamın ve yıllarca saklanmış bir hatanın adıydı. Elçin ise o kolonun içindeki çatlağı gören tek kişi. Bir makale, bir kariyerin sonu olabilir miydi? Ya da bir kadının en büyük saplantısının başlangıcı? Kapı kilitlendi, fısıltılar yükseldi ve bir adamın hayatı, genç bir kadının dudakları arasından dökülen o tek kelimeye hapsoldu: İtaat. "Seni yıkabilirim Atlas. Ama ben seni, kendi harabemizde diz çökerken izlemeyi seçtim."

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"