+18 şiddet ve cinsellik içerir "Devrim ilk kendi çocuğunu yer." İyilikle doymayı hayal ettim. Halbuki şeytanlarım benden kuş sütünü bile sakınmaz. Ve ağlayanlar şeytansa, Tanrı aldırmaz. Cumhuriyetin dokuz eyalete parçalandığı bir ulusta, Suç Dünyası'nın tampon bölgesi olarak Soykan eyaleti kullanılmaktadır. Eyalet, 'Tek Adam' olarak nam salan federal Haris Erkan Şahin ve reisleri 'Soykan Timsahları' tarafından sömürülüyor, öteki eyaletlerin federallerinin zevkleri için Soykan halkı tüketiliyordu. Küçük çocuklar çamurlu yollarda doğup zehirli dışkı sularında ölüp giderken 'Timsahlar' güçleniyor, halk eğitimsizleştikçe 'istiklal' saydamlaşıyordur. Ve istiklaller her asırda yeni bir isimle nüfuz eder milletlerin ruhuna. Sahiden, 'birlik' ne kadar doğru ama? Yozlaşmış, çürümüş bir toplumda 'kaybedenler' mafyanın yok olmasını ister mi yoksa 'kaybedenler' yükseldiklerinden emin olduklarında sistem hoşlarına gider mi? Sistem yerine değişecek olan daima roller olabilir mi? 40 yayında hükümeti bitireceği söyleyen genç bir kız, yakında 21. asrın insanının 20'nin insanlarından ne kadar ileri gittiğini keşfedecektir.

Nalan'ın hayatı, bir günde değişen ve bir daha asla eski hâline dönmeyen o anla başlar. Bir adam... Bir sır... Bir evlilik... Ve kaderin hiç acımadan önüne attığı sınavlar. Dinçer Şanlıay, dışarıdan soğuk ve güçlü görünen ama sevdiği kadına geldiğinde nefesi kesilen bir adamdır. Nalan ise geçmişiyle savaşan, her şeye rağmen dimdik duran bir kadın. ama kalbi artık yalnız atmaz Kıskançlık, aile oyunları, gizlenen gerçekler, beklenmedik ihanetler, çözülemeyen bir kundaklama ve karanlıktan gelen düşmanlar... Her bölümde bir sır açığa çıkar, her adımda bir tehlike yaklaşır. Ama tüm fırtınanın ortasında tek bir şey değişmez: Nalan ve Dinçer'in birbirine tutunma şekli. Bazen nefes nefese, bazen gözyaşıyla, bazen de öyle bir sarılışla ki... Bu hikâye, sadece bir aşk hikâyesi değil; bir ailenin kurulma süreci, bir kadının kendini buluşu, bir adamın içindeki karanlıkla savaşı, iki kalbin birlikte iyileşme mücadelesi.

KİTAP 2020 YILINDA BAŞLAMAKTADIR. NOT: BU HİKYEDE AZINLIKTA OLSA DA ŞİDDET, KÜFÜR VE RAHATSIZ EDİCİ UNSURLAR BULUNKTADIR. ETKİLENECK OLANLARIN OKUMAMASINI TAVSİYE EDERİM. ( +18 İMGESİ BU YÜZDEN KONULMUŞTUR.) Henüz bebek yaşında annesini kaybetmiş olan Elmira, yaşadığı ruhsal bunalım nedeniyle kendisini sokaklara atmış haldedir. Bir gün evine gitmek için geç kaldığını fark eder ve yağmurun da bastırmasıyla aceleci adımlarla evine doğru yol alır ancak sağanak yağmur işini zorlaştırıyordur. Yürümeye daha fazla takati kalmayan genç kız kendini bir binanın garajına atar ve yağmurun dinmesini bekler ancak zifiri karanlıkta, tek başına olduğu o garajda bir kadın çığlığı duyar. Korku duygularının arasında başı çekerken halen kulaklarında yankılanan o çığlık da aynı zamanda gitmesini engelliyordur. Gitmek ve kalmak arasında yapacağı seçimin sonucu bir kadının kurtuluşu, bir yaralının umudu ve kendisinin ruhsuz kalbine bir aşkı vaat edecektir.

İNTİHAR BİR ÇÖZÜM DEĞİLDİR VE HİÇBİR ZAMAN OLMADI! *Bu hikayede olan her şey hayal ürünüdür, hiçbir gerçek insanı veya konumu temsil etmez.* "Ölümü var sayıp sınırlı yaşayanların ve ölümü yok sayıp sınırsız yaşayanların hikayesi." "Hayatımızın her dakikası bir kum saatindeki kumların bir tanesine eşittir belki de. Zaman geçtikçe kum saatini tekrar tekrar ters çeviririz akmaya devam etsin diye. Benim takatim kalmadı bir kez daha kum saatimi çevirmeye." Bilinmeyen bir hastalığı olan Gece, ömrü git gide azaldığı için çok üzgündür ve lisede yeni arkadaşlar edineceğini zanneder. Ancak okulunda onu bir sürpriz beklemektedir. Ortaokuldan beridir birkaç kişinin başka illere taşınması hariç hiç dağılmayan bir arkadaş ortamını lise çağında neler bekliyor? Kim bilir?

🏆Wattys2021 Yarı Finalisti🏆 Tüm polisiye kurgularda önemli olan olayı ya da cinayeti çözmek ve suçluyu yakalamaktır. Peki hayran kaldığımız polis ve dedektiflerin özel yaşamları, onları bu noktaya getiren geçmişleri yok mudur? Polis Memuru Canfeza Korkmaz ile Komiser Giray Öztürk hem geçmişleri ile boğuşur hem de günümüzdeki olayları aydınlatır. Polisiye serime hoş geldin değerli okuyucu..

"İğrenç bir adamsın sen..." dedim elim hala ağzımdayken. Boğuk çıkan sesim onu yalnızca gülümsetti. Mezarlığın içine doğru adım attığında boynuna daha sıkı sarıldım. Her mezara tiksinircesine baktı ama onun iğrenme sebebi bugünde değil, geçmişteydi. Her birine büyük bir öfke, çokça da tiksintiyle baktı. "Tam şu an, iğrenç bir adamım." Birkaç adım daha attığında mezarlığın tam ortasındaki ağacın gövdesine sırtımın yaslandığını hissettim. Kucağında olmama rağmen başımı kaldırarak ona bakarken yutkundu ve gözümün önüne gelen saçımı geriye doğru itti tüm bu mezarlığı inşa eden acımasız, iğrenç adam o değilmiş gibi, nazikçe. "Gör. Konu sana değen tek nefes olunca nasıl delirdiğimi gör."