Profesör Bay Hiddleston'ın öğrencisi Juliet'e olan saplantılı hislerine konu olan bir kitaptır. Keyifli okumalar. (Kitabı okumadan önce, önceki kitabım CHERRY'e göz atmanızı tavsiye ederim, devam kitabı niteliğindedir.)

Yanağıma yapılan narin dokunuşlarla uykumdan sıçrayarak uyandım. "Her sabah böyle dokunmama rağmen yine korktuğuna inanamıyorum." yorgun bir ses tonuyla konuşan Zayn hızla belimi kavrayıp kucağına aldı. "Alarm mı kuruyorsun Zaynie?! Her sabah nasıl benden önce Anabelle'yi alabiliyorsun anlamıyorum." Saçlarını karıştırarak üstsüz bir şekilde odaya giren Harry'nin konuşmasıyla bakışlarımı ona çevirdim. "Hiç uyumuyor ki." Harry'nin arkasından odaya giren Liam anında üstündeki tişörtü fırlatıp yanıma geldi. "Liam ağır bir şekilde ter kokuyorsun. Uzaklaş kızımdan." Zayn tek koluyla Liam'ın terli bedenini ittirirken Liam bana yaklaştı ve yanaklarımı öptü. Harry, ellerini Zayn'ın yanaklarına koydu ve sıkıştırdı. "Sen aşık mı oldun sen? Aşkından uyuyamıyor musun? Oyy kıyamam Zaynie'me"

Hasret köyden uzakta bir dere kenarındaki küçücük evinde hem hayatla hem de annesiyle mücadele eden başı dik, dili sivri bir kızdır. Yaşadığı yerin yazı kurak, kışı çorak, baharı biraz rahattır. Ama babası olmadığından evin direği sürekli gıcırdar. Annesinin zoruyla gittiği bir düğünde gözü bir Külhanbeyine çarpar, ama başı diktir, pek yüz vermek istemez. Düğün boyu bakışırlar, tek kelime etmezler. Adam da pek bir hoşuna gitse de Hasret bunca bakışı hayra yormaz, yine de içi kıpraşır. Beyaz gömleğine, yanık tenine, kara kaşına, üstünden ayrılmayan kara gözüne... Sonra nasıl olduysa düğünün gecesinde evine gitmiş, saçılmış dökünmüşken penceresinden bir ses işitir, akşamki adamı daha görmeden tanır. Penceresinin köşesine siner, perdesinin arkasına saklanır. Sesini duyar adamın, sonra sesini duyurur. Onca yıllık Hasret bir toz olur bir duman. Sonrası dere kenarı, dut ağaçları, üzüm bağları.. Geçmişten gelen bir Köygöçüren lafı, Hamza'nın Görgülü belası... ..... Tarihi bir hikayedir.

Vita Park Jimin, Delta Kral Jeon Jungkook ile eşleşmişti. Omegaverse Mpreg Kingdom Aşırı kaos yok, soft bir fic Finalden sonra 4 Partlık özel bölümleri okumayı unutmayın

Mete ile Pusat Suç makinesi ve Masumluğun tanımı (Bebek gibi) Sanıldığının aksine Pusat asla Mete'ye zarar vermezdi. O, onun saflığına, hareketlerinin çocuksuluğuna, düşüncelerinin masumluğuna aşık olmuştu. Her baktığında içinde heyelanlar yaratan elalarına, güneş gibi parıldayan ama içini yakan sarı saçlarına, bembeyaz tenini saklamaya çalışırken kızaran yanaklarına tutulmuştu. *** LGBT'ye karşı bir antipatisi olanların uzak durmasını rica ediyorum.

KASVED ismi gibi tehlikeli, karanlık bir mafya lideri. ŞAFAK ise doğuştan çocuk zihinli, fazla masum bir genç. İkisinin yolları bir şekilde kesişirse ne olur? Eşcinsel konulu bir kitaptır! •ANGST SONLUDUR •

Yalnız kalmış Aden'le kimseye dokunamayan Aslan'ın hikayesi... 05/2023

Güneş, ailesi köyü yöneten aile tarafından öldürüldükten sonra, aynı köyde olan amcası ve yengesiyle yaşamaya başlayan genç bir kızdır. Ailesinin ardından hesap bile soramaz, çünkü karşısındaki aile tüm köye hükmeden Kirman ailesidir. Güneş, içindeki acıyla yaşama tutunmaya çalışırken bir yandan da her geçen gün git gide büyüyen içindeki Bulut'un aşkıyla yaşar. Bulut, onun aynı evde yaşadığı kuzenidir. Güneş, ufaklıktan beri içinde olan bu aşkın karşılıksız olduğunu düşünse de Bulut'un kalbinde olan büyük aşktan habersizdir. Güneş açar, Bulut gökyüzüne dağılır ve tam huzurlu bir yaşam sürecekken, kıyamet kopar. O kıyamet, Güneş'in ailesini öldüren Acar'ın kıyametidir. Güneş'e aşık olmuştur. 17.01.2023 Salı 20:51

"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"

Azad Karan, yüreğinin tam ortasına kor gibi düşen Nida'nın aşkıyla yanıp tutuşmaya başlamıştır. Ateşi bir türlü dinmiyordur çünkü Nida onun yanından bile geçmek istemeyen, köydeki diğer insanlar gibi ondan korkan bir kızdır. Aşkının karşılığını alamayan Azad, bu yolda her şeyi göze almıştır. İyi ya da kötü, incinerek veya inciterek Nida'yı kazanmaya karar verir. Gözü ondan başkasını görmüyordur, Nida'nın aşkı onu olduğundan daha acımasız birine dönüştürür. "Seni çok seviyorum, sen de beni seveceksin."