Tanıtım bölümüne göz atınız...

"Aşkın gelişi, aklın gidişidir." Acaba gerçekten öyle midir? Ya da bir dil bir insan, iki dil... Ah, neyse boş verin şimdi dili falan! Burada asıl önemli olan, aşkın dili! Neşeli, sevimli, az biraz inatçı, ama yeri gelince masum bir kedi olan Aslı Karahan ile Roma'yı fethetmeye hazır mısınız? Yalnız, çapkın İtalyanların, aşk dolu kahkahaların ve enfes lezzetlerin de eşlik edeceği bu yolculuk için sizi baştan uyarıyorum. Kemerlerinizi sakıca bağlayın ve yanınızda oturan yol arkadaşınıza dikkatlice bakın! Belki siz de Aslı gibi hayatınızın aşkıyla, hiç ummadığınız bir yerde ve kesinlikle kimseye anlatmak istemeyeceğiniz bir şekilde tanışabilirsiniz. Kim bilir? Pekâlâ, hazır mıyız? O hâlde "Rastlantı" kalkışa hazır... (Tanıtım Bülteninden)

"Ben harama bakamam. Sen bana haramsın. Gözlerine bakmak, ateşe düşmek demek. 'Saçlarına dokunmak istiyorum' diyorsun lakin o dokunuşların benim için bir adet kurşun olduğunu biliyor musun? En acısı da ne biliyor musun? Benden, saçımdaki örtümden utandığını söylüyorsun ve bunu söylemene rağmen yine de karşıma geçip aynı zamanda sevdiğini dile getiriyorsun.Utandığın bir kızı sevmek...Sanırım sen bununla beraber, duru sevgini gurursuzluğa kurban ediyorsun." ♣♦♣ "Şimdilik olsam da hasret, sonunda sadece benim olacak o eşsiz kokun cennet." Dedi, bu sözlerle nefesimi kestiğinden habersiz. ♣ Artık birbirine tutsak olan kalpler değil, Allah'ın hürriyetinde olan yüreklerdik. Sadece ona meftun yürekler... ♦ ***Bu dini bir hikaye değildir. Sadece dinini yaşayan bir genç kız ile dini hakkında fazla bilgisi olmayan bir adamın hayatlarının ve gönüllerinin kesiştiği bir hikayedir.

Şekerden tatlı yabancı ünlüler ve sözleri ...

24. bölüm

"Baskıcı bir ailenin sessiz kızı"

Kendini bildi bileli aşık bir kız. Bir üvey ağabey. Yalanlarla dolu bir hayat. Ve aşktan doğmuş bir nefretin öyküsü. Güçlü bir aşk, saf bir nefret.

Ne düşündüğümü bilmediğim geceler masamın başına oturup yazılar yazdım sayfalarca.Ben daha ne olduğunu anlamadan hareket etmeye başladı kalemim.En başta korksamda sonradan izin verdim kağıtların üstünde dans etmesine.Hayat desenimi çizdim.Kendimi buldum bu yazılarda.Bi cesaret geldi yayınlamaya başladım.Belki başkalarıda okur beni anlar diye düşünmeden edemedim.Ama hâlâ korkuyorum biraz.Yanlış anlaşılmasın bu korkum beğenilmemekten değil.Yanlızca yazılarımın zarar görmesinden korkuyorum."Bir yazı nasıl zarar görürmüş?"demeyin.Bunu ancak o yazıyı yazan kişi anlar.Neyse lafı fazla uzattım sanırım.Sizlere beni okuyun demiyorum.Zaten her günü aksiyon dolu bir hayatım yok ama...Belki sizde birilerini bulursunuz bu yazılarda; annenizi, babanızı,arkadaşınızı şanslı olabilirseniz kendinizi.Şanslı olmanız dileğiyle...İyi okumalar.

İstanbul... bir genç kızın hayatını değiştiren şehir. Her şey o metrobüs ile başladı... Bazen seçim yapmak gerçekten her şeyden daha zor olabilir. Ve istemediğin halde hayatını değiştirirsin...