Belime sıkıca sarılan ellerle uyandım. Gözlerimi açtığımda başka bir odada başka bir yatakta, Dinçer abiyle uyanmıştım. Anında dün yaşadıklarımız aklıma gelirken hiçbir tepki veremedim. Belimdeki eller hareketlenirken, sırtımın göğsüne temas ettiğinin bilincindeydim. Beraber uyumuştuk. Beynim yaşananları algılamakta zorlanırken yaşanan her an birer birer aklımdaydı. Beni öptüğü, yatağa gittiğimiz, gece boyu seviştiğimiz... Her an aklımdaydı. Yutkundum, pişman değildim. Zaten pişman olmamak için Dinçer'leydim değil mi? Omzumdan boynuma sızan nefesle başımı hafif sola çevirdim. "Günaydın." diyen Dinçer'in gözlerini gördüm. Gözlerindeki parıltıyı gördüm, mutluydu. Gülümsüyordu. "Günaydın." diyerek bedenimi de ona çevirdiğimde belimde sıkıca sardığı ellerini gevşetmişti. Ondan tarafa döndüm. Ellerimi göğsüne yerleştirdim. Ardından başımı da iki elimin arasına, göğsüne yasladım. Nefesim her çarptığında kasılıyordu sanki. Rahat değil gibiydi. Kalp atışlarını avuç içimde hissediyordum...

Akça, dünyaya olan güvenini çoktan yitirmiş bir kız. Kartal ise geçmişin gölgesinde ruhu kabuk bağlamış bir adamdı. İkisinin yolu bir yolun ortasında kesişti; o yol, onların başlangıcı oldu. ​••• ​"Bir daha yüksek sesle konuşmak yok, tamam mı?" Sesinde, normalde ona hiç ait olmayan yumuşak bir tını vardı. Yutkunmamak için kendimi zor tuttum. ​"Niye ki?" demeden edemedim. Merak ediyordum; benim ondaki yerim neresiydi? ​"Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." ​"Niye?" dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama o, soruma sakince cevap verdi. ​"Senin sesini duymam gerekiyor." ​"Niye?" ​Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. ​"Çünkü sesin bana huzur veriyor." ​

"Yanında fazladan yazma taşısan iyi olur. Çünkü bir sonrakinde yazmayı başına takmak yerine ceketimin sol cebine koyacağım." *** Köy yaşantısına adımını attığı anda köylülerin cahilce fikirleri ve davranışları üzerinde devrim yapmak isteyen genç muhtar Polat, güzelliğinden köyün diline düşmüş olan Zeliha'ya aşık olursa ne olur? Hadi hep beraber görelim.❤️ 18.08.23 #popüler 1 08.09.22 #köy 2. 13.09.22 #edebiyat 1. 27.09.22 #sevmek 1. 09.03.25 #aşk 2. 14.10.22 #gizem 21. 17.10.22 #heyecan 1. 31.10.22 #tarihikurgu 1. 03.11.22 #roman 1. 12.10.22 #tarih 4. 21.11.22 #komedi 2. 24.11.22 #güzel 1.

"Aşkını bir ihanet gibi gören, sen değil misin?" ... "Bakışlarımızı birbirinden abim kopardı. Islak yaraya zorla tutunan bir kabuk gibi ayrıldı gözleri gözlerimden. Çok sonra anlayacaktım ki; kabuk yaraya zar zor tutunmuştu, yaraysa kabuğu başından beri tutmamıştı. Yara bendim ve üzerimi kabuk gibi örten de O'ydu. Abim beni bir hışımla arkasına çekip onun gözlerinden saklarken, "Bakma lan, ona!" Diye bas bas bağırmaya devam etti. Çok fazla ses vardı, bu yüzden onun kelimelerini herkes duyudu mu emin değildim. "Gözün değmesin ona, Reha." İsmini andıktan sonra, ismi bir küfürmüş gibi yere tükürdü. Abimin sırtına takılan gözlerim, sızım sızım sızlıyordu. Şimdi gözyaşlarım sayesinde her şey bulanıktı, düşünceler sebebiyle de zihnim bulanmış hâldeydi. Abim işaret parmağını birer birer herkese doğrulttu. "Herkes duysun!" Ezbere bildiğimiz her şey, bir gecede un ufak oldu. "Bu hain bundan böyle benim ne dostum ne de kardeşimdir!" Anılar yitip gitti. "Herkes duysun, duyanlar duymayana duyursun!" Renkli, sıcak ve samimi bir masalı andıran hayatımız o gece taze açılan bir yarayla birlikte kana bulandı. Yara hep taze kalacaktı. "Ne ölüsü ölüme, ne de dirisi dirime!" O gece açılan yara hiçbir zaman kapanmadı. Dikiş tutmadı. Kabuk bağlamadı. En derindeydi. Bugün bile için için, oluk oluk kanamaya devam ediyordu." Bir mahalle klasiği.

Bir İpek Mendil Hikayesi... Zeytinlikleriyle meşhur Hisarkale Kasabası, yeniliğe boyun eğmeye mahkum bırakıldıklarını düşünen insanlarla doluyken geçmişten süre gelen adetlerden bir tek ipek mendilleri vardı ellerinde. Şimdiyse o mendil, hiç olmadık bir çifti birbirine bağlayacaktı. Cesur Karahisar, parmaklıkların ardında geçen yedi senenin ardından özgürlüğüne kavuşurken Hanzade Hancı, geri döndüğü kasabaya mahkum kalacaktı. Karar keskin, aşk hiçlikti...

Hayallerinizin ötesinde biri karşınıza çıktı ve onunla geçirebileceğiniz tek bir gün var? Ne yapardınız? Başarılı, akıllı, tatlı öğrenci Lavin Ateş. 20 yaşında hayallerinin peşinden koşan, ailesinin yokluğunda teyzesi ile hayatını sürdürmeye çalışan genç bir kız. Birçok dostu var, ama yine de bir şekilde eksik. Arkadaşlarıyla gittiği Roma tatilinde, beklemediği bir anda kalbinin sesini dinlemeye başlıyor ve tüm dengesi altüst oluyor çünkü Ermanno Renzo'ya hayır demek pek kolay değil.

Hava Harp Okuluna pilot olma hayali ile giren Dünya, okul hayatını zehir eden binbaşısı Metehan Çelik yüzünden pilotluk hayaline veda eder. Uçaklardan koparmadığı için uçak teknisyeni olur ve askeriyeden ayrılır. Yeni hayatını kabullenir, işini düzene sokar. Mutludur. Ta ki Metehan Kaptan bir anda çalıştığı şirkette kaptan pilot olana ve ona tekrar eziyet etmeye başlayana kadar. "Sana aşığım diyorum." "Güldürmeyin beni, siz kimseyi sevemezsiniz kaptanım." "Sana hep aşıktım ben Dünya. Seni ilk gördüğümde... ölüyorum sandım. Kalbim durdu, kurşun yemiş gibi oldum. Ama ben askerime yan gözle bakamazdım. Küçüktün, savunmasızdın. Benim aşkım sana ancak zarar verirdi."

Lütfen Dikkat! Bu hikaye Yalın Serisi'nin üçüncü kitabıdır. Hikayeyi anlayabilmek adına ilk iki kitabı okumanızı tavsiye ederim. İlk kitap Efsane, ikinci kitap ise Esmerim'dir... Sevmek Zamanı ise Yalın Serisi'nden tanıdığımız çocukların derlendiği, içerisinde on iki farklı hikayenin anlatıldığı bir kitaptır.

Çok istediği bölümü kazanmak için çok çalışmış ve sınav sonucunun açıklanmasını büyük bir sabırsızlıkla bekleyen genç bir kız. O çok beklediği sonucun açıklanacağı günün gecesi, sadece eğitim hayatını değil, tüm yaşamını etkileyecek olaydan bihaberdi. ⏳ "Ben seni tanımıyorum," dedim, soğukça. "Tanıyacaksın," dedi, sakince. Konuşma tarzında beni rahatsız eden bir şey vardı. "Daha çok zamanımız var."