රංසිළුටනම් රඛිත මහත්තයාව පෙනුනේම ගමේ පන්සලේ විහාර ගෙයි උන්නු අඹාපු දේවරූපයක් වාගේමයි.කිරිගරුඬ වාගේ අතපය..ඝන කලු ඇස්....හීන් හුලං රැල්ලටත් එහෙ මෙහෙ යන කෙහෙරැලි රංසිළුට මතක් කොරන්නේ හුලඟට පැද්දෙන වැවේ දිය පාර..... "ඕයි තමුසෙට කන් ඇහෙන්නැද්ද....බලපන් උබ එක වැඩක් හරියට කරනවද මං කියන..වටපිට බල බල..ඒ මදිවට තනියෙන් කියෝ කියෝ...මොනාද උබ කන්න වගේ බලන් ඉන්නේ...." "ඕයි රංසිළු !!" හප්පටසිරි....දෙයියෝ උදහස් වෙලා නේද!!

නුඹ නිසා මට මේ දැනෙම හැගීම කුමක්ද යන්න මම නොදනිම්, නමුත් එය දුකක් නොවන බව පමණක් මම දනිමි, එය සීත කාලයට මිදෙමින් යන අයිස් කුට්ටියක් මෙන් මට දැනෙයි, ඒ තරමටම මේ හැගීම මා වෙලාගෙන අවසන්, ගෙවුනු සෑම තප්පරයක් දක්වාම මා සිතා සිටියේ නුඹ මිරිගුවක් කියාය, එහෙත් දැන් මා දන්නවා නිසැකවම නුඹ මාගේ ඉදිරි වසන්තය වන බව.💗 -සිළුන් සදීප්ත විජයමාන්න-

මඟහැරුණු ආදරේ මෙසේ ලියාතබමි....

මුහුදේ මාළු මිලියනකට වඩා හිටියත් මේ හිත සැලෙන්නේ ඔය නෙතුමානේ නම්.... ඔහු ලස්සනයි... ඔව් ඔහු අහංකාරයි, හිතුවක්කාරයි,මුරණ්ඩුයි,නපුරුයි, ආත්මාර්ථකාමීයි..... ඒත්.. කරුණාවන්ත, බුද්ධිමත්, හොඳ පුතෙක්,හොඳ මනුස්සයෙක්!! ඔහුට පවුලක් තියෙනවා මට කවුරුත් නෑ ඔහු සුදුයි, හැඩයි මම තළෙළුයි, හැන්ඩි යි ඔහු හැමතිස්සෙම හිනා වෙනකොට ඇස් හීනි වෙනවා මම හිනා වෙන්නේම නෑ ඔහු කෝපි බොන්න පෙරේතයි මම ලයන් ලාගර්,වොඩ්කා පිස්සෙක් ඔහු පොත් කියවන්න ආසයි මම ගේම් ගහන්න ආසයි ඔහු පරිසරයට ආදරෙයි මම කළුවරට කැමතියි ඔහු ට මම තව එක් මනුස්සයෙක් පමණයි ඒත් ඔහු යි මගේ සතුට,දුක හැමදේම... ඒක පාර්ශවීය ආදරේ මෙච්චර කටුක ද??? එක බැල්ලමට කෙනෙක්ට වශිවෙන්න පුළුවන් ද? ඔහු මගේ ඇස් ඉස්සරහම වෙන කෙනෙක්ට අයිතිවාසිකම් කියයිද? ඔහු අඩුම තරමේ මම වගේ කෙනෙක් ගැන දන්නවාවත්ද? අයිති නොවන බව දැන දැන ම ප්‍රේම කරන ඔහුට මම ලෙඩෙක් ද??

"ඔයා මේ හිමන්ගෙ සේසත්...." 🪻🪻🪻🪻🪻🪻🪻🪻🪻🪻🪻🪻 1.රාග්වීර් 2.PROPOSAL 3.හිම සේසත් 4.රහස් 5.Love frame මේ කතා ටික එකකට එකක් සම්බන්දව ලියලා තියෙන්නෙ... කොහොම කියෙව්වත් කතාව තේරෙන විදියට ලියලා තියෙන්නෙ...ඒත් මේ පිළිවෙළට කියෙව්වොත් හොදයි...Love Frame අන්තිමට කියවන්න

ජිවිතේ රේස් එකක් උන ඒ හදවත නිවන්න ආපු ලා පොද වැස්ස .....

"ලේ වලින් බැදෙන කිසිම දෙයක් කිසිමදාක බිදෙන්නේ නෑ , බිදින්නත් බෑ. ආත්ම ගානකට තියා... සංසාරෙකටවත්." "ඒ සංසාරෙම මං ඔයාව මතක තියාගන්නම්. අපි ආයේ කවදා කොහොම කොහෙදි හම්බුනත්."

සුදු මැණික..මං තමුසේ එක්ක හැමදාම ඉන්නවා...ඒක විතරක් හොදට මතක තියාගනින්...ම්න්?තව තප්පර ගාණකින් මල යක්කු සිය දහස් ගාණක් අපේ ඇස් සීමාවට ආවත් තමුසෙව මගෙන් ඈත් කරන්න ඒ මොකෙක්ටවත් බෑ...මොකද තමුසේ මගේමයි...මගේ කියන්නේ....ආයි මගේම විතරයි! ~ වලව්ව ~ 🤎

ප්‍රසිද්ධ ව්‍යාපාරික යුවලකගේ එකම පුතා වුණු ආදිත්‍ය බෝපිටිය ශ්‍රවණ ආබාධිත තරුණයෙක්. දෙමාපියන්ගේ හදිසි වියෝවෙන් පස්සේ ආදිත්‍යට සමාගමේ ප්‍රධානියා හැටියට වැඩ භාරගන්න සිදුවෙලා. ඒත්- කන් ඇහෙන්නෙ නැති කොල්ලෙක් කොහොමද රටරටවල පැතිරුණු ව්‍යාපාරයකට කරගහන්නේ? --- දක්ශ වාදන ශිල්පියෙක් වුණු සංකෙත් උත්පල අම්මාගේ මරණයෙන් පස්සේ වේදිකාව අතහැරලා දාලා දැන් ගෙවන්නේ බොහොම අප්‍රකට ජීවිතයක්. කලකට කලින් ජීවිතය වගේ ආදරය කරපු සංගීතයට සංකෙත් දැන් වෛර කරනවා. එකම එක හැන්ඳෑවක් වෙනුවෙන් මුණගැහෙන ආදිත්‍යයි සංකෙතුයි අතරේ මතුවෙන පොඩි ගිනි පුපුරක් වගේ ආකර්ශනයක් ගැන වැටහෙන්න ගනිද්දී දෙන්නටම දැනෙන්න ගන්නේ සෑහෙන නොසන්සුන්කමක්. සංකෙත් කියන්නේ විශ්වාස කරන්න පුළුවන් කෙනෙක්ද... ආදිත්‍යට සැකයි. ඇත්ත දැනගත්තොත් ආදිත්‍ය කොහොම හැසිරේවිද... සංකෙත්ගේ හිතෙත් සැකයක්.

"ඇත්තටම නුඹයි දන්නේ මා ගැන..."