sumeru'daki insanlar hayal kurmazlardı, rüya görmezlerdi ve duygulara çok az yer verirlerdi. onlar araştırmak, olabildiğince çok şey öğrenmek ve her zaman daha fazlasını kazanmak için çalışırlardı. üstün olmak isterlerdi. lakin tighnari cyno'ya baktığında hayal kurabiliyordu, rüya görebiliyordu ve daha önce hissetmediği her türlü duyguyu hissedebiliyordu. kalbi yerinden çıkacaktı sanki. o kadar fazlaydı ve o kadar da azdı, yerli yerine koyamıyordu kelimeleri.

xingqiu içinde buzlar erimiyormuş, kalp atışları hızlanmıyormuş, yanakları alev almıyormuş gibi davrandı. gözleri chongyun'un üzerinden bir an olsun ayrılmadı. uzun bir süre ayrılacakmış gibi de durmuyordu.

tighnari şaşkınlıkla kaşlarını havaya kaldırdı ve sordu: "hayatında biri mi var?" elindeki kadehi yavaşça ileri ve geri salladı kaveh, omuz silkti vurdumduymaz bir tavırla. "hatırlamıyorum."

itto hayatındaki sayılı şeylere kalbinde bir yer ayırırdı; birincisi gorou idi, ikincisi arataki gang, üçüncüsü diğer arkadaşları ve dördüncü ama en önemlilerinden biri; ushi. ushi onun için çok değerliydi, neredeyse onun bir parçasıydı da diyebilirdiniz. bu yüzden onu sevdiği insanlarla tanıştırmak en normal şeydi, değil mi?

neredeyse oradaydı, çıkışa yaklaşıyordu. lakin aniden derin, bariton bir ses tonu arkasından seslendi. "buldum seni."

"Belki de sen haklısındır, Diluc. Belki de söylediğin hiçbir şeyi kastetmemişsindir. Ancak ben artık kastetmek istediğin hiçbir şeyi anlamıyorum."

kollarının arasındaki bedenin kıpırdandığını hissedince eliyle oğlanın belini okşadı, "uyu." dedi kısık sesle. "güvendesin."

akademinin koridorları öğrenci doluydu, bu yüzden etrafındaki kalabalığı garipsemedi cyno. lakin bir yerde normalden daha fazla insan artışı vardı, kafasındaki soru işaretleri onu oraya yöneltiyordu. hedefine vardığında şüphelerinde haklı olduğunu anladı: tighnari kalabalığın odak noktasıydı.

tighnari gözlerini elindeki katalogdan ayırmayarak konuştu. "vücudumda kalıcı bir iz istediğimden emin değilim." "üzücü," esmer olanın suratına bir gülümseme kondu, bakışları tighnari'nin vücudunda gezindi bir süre. "oysa aklımda sana yakışabilecek türlü şey var."

lumine, paimon'un ona attığı gergin ve endişeli bakışları umursamadan tek kaşını kaldırdı ve sordu: "tighnari ile arkadaş mısınız?" cyno düz bir surat ifadesiyle yanıtladı onu. "evet." yalan söylüyordu.