"မင်း အဲ့သလောက် တိုနှံ့နှံ့လေးတွေဝတ်ပြီး ပွတ်သီးပွတ်သပ်လုပ်ပြရတာကြိုက်နေလား" "ကြိုက်တယ် ကျွန်မဟာကျွန်မကြိုက်လို့ ဝတ်တယ်ဘာဖြစ်လဲ!" "အေး...အဲ့တာဆိုရင် ချွတ်စမ်း...မင်းယောက်ျားငါ ဒီမှာထိုင်ကြည့်မယ် ချွတ်...ခုချွတ်!" Mautre on Uni/Zawgyi "မင္း အဲ့သေလာက္ တိုႏွံ႕ႏွံ႕ေလးေတြဝတ္ၿပီး ပြတ္သီးပြတ္သပ္လုပ္ျပရတာႀကိဳက္ေနလား" "ႀကိဳက္တယ္ ကြၽန္မဟာကြၽန္မႀကိဳက္လို႔ ဝတ္တယ္ဘာျဖစ္လဲ!" "ေအး...အဲ့တာဆိုရင္ ခြၽတ္စမ္း...မင္းေယာက္်ားငါ ဒီမွာထိုင္ၾကည့္မယ္ ခြၽတ္...ခုခြၽတ္!"

Before you don't read this creation I wanna remind for it. First this fiction comprises with many adult dramatics and mature contaminants.And also it's a possessive type. And it have a lot of sexual dialogues. So if your age need to be adult you shouldn't read it but if you wanna read this fiction your own attitude you should think that is just a abstract writing. ကလဲ့စားဆိုတဲ့ ထိတွေကိုင်တွယ်လို့ မရတဲ့ စိတ်ကနေ မွေးဖွားပေးလိုက်သည့် ခံစားချက်တစ်မျိုးဟာ လူဘဝကို ဘယ်လောက်အထိ ယိုယွင်းပျက်စီးစေနိုင်ပါသလဲ။ရန်သူကို မနိုင်ရင် သူအညှာကို ချိုးရတဲ့ဟူသော နိယာမအတိုင်း ရန်စွယ်တွေကြားမှာ မြေစာပင်ဆိုတာ ရှိတတ်စမြဲပါ။ဒါတွေဟာ လူတို့ရဲ့ ေလာဘရမက်ဇောလို ပြောရင်ပိုမှန်လေမလား။ဒီလိုဖြင့် အငြိုးအမုန်းမုန်တိုင်းတွေထန်နေသော သူနှင့် အနေအေးပြီး နှုးညံ့သော သူမတို့ကြားက ပတ်သက်မှုတွေဟာ စတင်ခဲ့သည်။

အခြားမိန်းကလေးများလို ဖြူစင်လှပကာကျော့ရှင်းခြင်းမျိုး သူမမှာမရှိ၊ အညိုရောင်မျက်၀န်းတောက်တောက်တို့နဲ့အတူ ညိုတတဖြစ်သော အသားရေ၊ပါးချိုင့်ခွက်ခွက်လေး ကိုသာသူမပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဝါသနာထုံလွန်းသည့်ဘောလုံးပါရမီမှာထူးချွန်လွန်းသည့်သူမ။ ထိုမိန်းကလေးကိုမှ နက်ရှိုင်းစွာ ချစ်မိသွားသည့်သူ။ ထိုမိန်းကလေးက သူ့အတွက်သာမွေးဖွားလာသည်ဟုသာ သတ်မှတ်ထား သည်။ သူရူးရူးမူးမူးချစ်မိနေသလို ထိုမိန်းကလေးကကော သူ့ကိုချစ်လာပါ့မလား?