Bölümler güncelleniyor. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Bu hikâyedeki tüm kişi, kurum ve kuruluşlar TAMAMEN hayal ürünüdür. *** Bazen bir kapı açılır ve tüm dünya dışarıda kalır. Bazen de o kapıdan içeri giren, dünyanızı başınıza yıkar. Suzan, bir gece vakti kapısına gelen yabancıyla hayatının en büyük sınavını verir. Seçeceği bu kararda ya vicdanı ya da mantığı galip gelecektir. Peki yaptığınız iyiliğin size çok ağır bedeller ödetecek olduğunu bilseniz... Çünkü en ağır bedeller, en insani duygularla ödenir.

​"Nabzı düşüyor!" diye bağırdım ellerim Araz Artun Alkan'ın göğsündeki kan gölüne gömülürken. ​Mert silahın emniyetini tam kulağımın dibinde açtı O buz gibi metalin sesini hayatım boyunca unutmayacaktım "Onu yaşat doktor" dedi Mert sesi mezar sessizliği kadar dikey ve keskindi. "Eğer o nefes durursa kardeşin Ediz'in nefesini kendi ellerimle keserim"

Bir çete lideri, düşmanından gelen bir kıza güvenebilir mi? Peki ya kız ondan nefret eden bir adama aşık olabilir mi?

Bir sancı, derin bir sancı ile yaşamaya gayret gösteren 𝑨𝒉𝒖 𝑺𝑨𝑹𝑬𝑳. Yaşamak uğruna, ona ait kumar masasına yatan herkesin eceli 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐇𝐀𝐍. İntiharına karar verdiği gün, namlunun soğuk ucunu şakağına dayadığında, kader Ahu'ya bir şans daha verdi. Şansa inanmayan Karan, kader çarkını kanlı elleriyle tekrardan çevirdi. ___________ +18'in yoğun olduğu bir içeriktir. Şiddet ve argo kelimeler içerir. Psikolojik ve duygusal olarak zorlayacak bir kurgudur. Kurgusal karakterlerin görünüşü, hayal gücünüze bırakılmıştır. Sevgili okurlarıma saygılarım ve sevgilerimle. Karan KARAHAN & Ahu SAREL

"Yoruldum. Benim artık seni yanıma almak için tüm dünyayı karşıma alacak hiç gücüm kalmadı. Senin istediğin gibi olsun, onların istediği gibi olsun. Bundan sonrasında karşıma çıkan her şeyi sadece sessizce kabulleneceğim. Herkes bunu bir vazgeçiş sayacak ama bu senin yenilgin. Beni bir daha asla kazanamayacaksın." Burukça gülümsedim. "Çünkü ben bir daha asla senin için savaşmayacağım." Gözümden akan yaşlara inat gülümsemeye devam etmeye çalıştım. "Hayatımda bir daha asla seni seçmeyeceğim. Eğer olur da bir gün seni seçmem gerekirse...olur da seçersem, o gün kendimden vazgeçeceğimden emin olabilirsin." "Ve sen, beni ilk kez gerçekten kaybettiğin anın neye benzediğini... ancak başkasının soyadını taşıdığımda anlayacaksın." "Evleneceğim...onunla." Bu aşkın değil, hıncın hikayesi...

Nare Kaya... Sıradan bir hayatı olan, kendi halinde yaşayan bir tıp öğrencisi. Ta ki bir gün... Abisinin unuttuğu bir dosyayı götürmek için gittiği o evle her şey değişene kadar. O ev... Sıradan bir ev değildi. Ve o adam... sıradan biri hiç değildi. Yaman Karahan. Karanlık işlerin içinde büyümüş, gücüyle korku salan bir adam. Onun dünyasında merhamet yoktu. Kurallar basitti: ya itaat edersin... ya da yok olursun. Ama o gün... Yaman'ın gözü, hiç ait olmadığı birine takıldı. Beyaz elbisesiyle, o karanlığın ortasında duran bir kıza... Nare'ye. Bir bakışla başlayan bu hikâyede, masumiyet karanlığa bulaşacak... Ve bazı insanlar... Seçim şansı olmadan birine ait olacak.

#ATİYE- #1- 03.03.2021 #Karanlık-#1-17.05.2021 Miran KARABEY Namı-diğer REİS... Karanlığın içinde ki en dip nokta. Özüm KIRAÇ Namı-diğer ATIYE...Karanlığın içinde ki beyaz nokta. ☆☆☆ "ATİYE!" Bana seslenmesiyle umursamazca ona döndüm.'Ne var' dercesine kafamı sağladığımda hızla yanıma gelip saçıma asıldı. Pis nefesini yüzümde hissederken kusmamak için kendimi zor tuttum. "Dün gece çıktığın adama sıkıntı çıkarmışsın. O küçük aklınla bana oyun oynamaya kalkarsın ha!" saçıma daha çok asılırken canımın acısını hiçe sayarak ifadesiz bir şekilde gözlerine bakıyordum. "Senin yüzünden adama verdiği parayı misliyle geri ödemek zorunda kaldım küçük sürtük. O aklını başına al yoksa ben almasını bilirim." saçlarımda ki baskıdan kurtulduğumda sakince geri çekilip elimle düzelttim. Aynanın karşısına geçip işime devam ettim. "Hakedene hakettiği muamele Ensar bey. Kimseye haketmediği sürece bulaşmam. En iyi sen bilirsin. Bir daha karşıma getirdiğin adamlara dikkat edersen zararda olmazsın." Alayla konuşmaya başlayınca aynada ki yansımasına çevirdim bakışlarımı "Bu gece sahneye çıktıktan sonra 2 gün boştasın güzelim." Elini yanağıma koyunca hızla geri ittim. Son sözlerini de söyleyip sinirle odadan çıktı. "2 gün sonra REİS seni istiyor. Ona göre hazırlan." Derince yutkundum. Herkesin karşısında görünce tir tir titrediği adam beni mi istiyordu? ☆☆☆

Baran, annesinin isteğiyle hiç tanımadığı bir kızla evlenip ertesi sabah göreve giden bir asker. Ayperi ise dağın başındaki eski bir evde, kimsesizliğe alışmış genç bir kız. Birbirlerini neredeyse hiç tanımadan aynı hayatın içine bırakılıyorlar. Üç yıl boyunca Baran geri dönmüyor. Ayperi bekliyor. Mektuplar yazıyor. Ama hiçbirine cevap gelmiyor. Bu, sevmeden yapılan bir evliliğin zamanla yaraya, yaradan da bambaşka bir şeye dönüşmesinin hikâyesi. Sessiz bir adamla kalbi incinmiş bir kızın, geç kalmış duyguların ve kaçamayacakları kaderin hikâyesi. (Hikaye Karadeniz'de geçmektedir.)

Adana'nın en meşhur pavyonunda ahu bir dilberdi Gönül .Heba ettiği gençliğini, güzelliğini o pis yerden kurtaracak mı? Ona el uzatan Ankara dan aniden çıkagelen adama sığınacak mı? Hayat onun için bir kumardı ya kazanıp yaşayacak, ya da kaybederek o çöplükte ölümü bekleyecekti.