Nefesini enseme üfledi kulağıma fısıldadı "Bugün yanında yatmak istiyorum,izin verir misin ?"dedi arkam alpaslana dönüktü izin vermesem de yanımda yayacaktı biliyordum kibarlik etmeye çalışıyordu sadece,olumlu anlamda başımı salladım belimden tutup kendine daha çok bastırdı. Dudaklarını boynuma getirdi öpüp ısırdı ısırdığı yerleri öpüyordu ne yapmaya çalışıyor bu adam kalbim deli gibi atıyordu "Alpaslan "dedim kısık çıkan sesimle,Alpaslan kulak mememi dişlerinin arasına alıp çekiştirdi. Birden üstüme çıkıp tişörtümü çıkardı "Alpaslan napiyorsun?"dedim korkmuştum kalbim hızlı atıyordu avuç iclerim terliyordu,Alpaslan gözlerimin içine bakıp gülümsedi dudaklarını dudaklarıma kapattı sert öpüyordu ilk başta karşılık vermedim "Karşılık var"dedi sert çıkan sesiyle karşılık vermeye başladım alt dudağımı ısırınca istemsizce inledim dudaklarımı öpmeyi bıraktı,göğüslerime bakıyordu utanmıştım. Başımı diğer yana çevirdim sütyenim olduğu için ellerimle kapatmama gerek yoktu sütyenimden taşan yerleri öpmeye başladı istemsizce elim alpaslanın saçlarına gitti saçlarını çekiyordum. Alpaslan sütyenimden taşan yeri hem öpüp hem emiyordu büyük morluklar kalacaktı tenimde belli,istemsizce inliyordum Alpaslan gözlerini tekrar gözlerime dikti mavi gözleri iyice koyulaşmıştı nefes nefese bir şekilde konuştu "Teninin de Kokunun da benden başkası bilmeyecek,benimsin artık,sadece benim efulimsin" dedi Boğuk çıkan sesiyle sadece gözlerinin içine bakıyordum beni deli gibi arzuluyordu bu adam neydi böyle sevdiğim adam mı patronum mu? Alpaslan 》Elisa +18 ve küfür içeriklidir

"Hâlâ köpek gibi bana aşıksın," diyerek canımı yakacak bir kahkaha attı. "Biriyle kol kola okula gireceğim diye ödün kopuyor, birinin yanına ilerlediğimde aklın çıkıyor. Hadi yalan de, seni çok iyi tanıyorum ben. Kandıramazsın beni." Gözlerimin sulanmasına engel olamasam da onun gibi kahkaha attım. O sırada spor salonundan hiç tanımadığım biri çıkmıştı. Ozan'a "Emin misin?" diye sordum. "Seni mi seviyorum hâlâ?" "Şu an barışmak istesem gurur falan demeden evet diyecek kadar çok seviyorsun." Neden haklısın? "Yazık kafana." Spor salonundan çıkan çocuğun yanına giderek hızla koluna girdim. "Ben de seni bekliyordum sevgilim, hadi gidelim." 10.05.22

Bir kız düşünün, sapasağlam ayakları yere basan, cesur ve dürüst. Şaşalı yaşamına rağmen alçak gönüllü. Ne saf ne masum! Çıtkırıldım mı? Asla. Biraz kavgacı, nadiren agresif, azıcık dobra, fazlasıyla zeki... Umut hiçbir zaman ciddi biri olmamıştı. Ta ki Yiğit Şah'a olan hislerine kadar... Bir yıl boyunca sevdiği adamla savaşmıştı. Ne için mi? Sevdasını kabul ettirmek için, gönlünü kazanmak için, özgürce sevebilmek için ve en önemlisi de yaşayabilmek için... Pes etti. Yaşamaktan vazgeçti. Yaralarını saracağı uzun bir yolculuğa çıktı. Peki, bu hikaye böyle mi bitecekti? Kötü sonla biten hikayeden daha da kötüsü, yarım kalmış hikayelerdi. Umut geri döndüğünde hikayesi ne olacaktı? Yarım kalmış hikaye aşkla son bulacak mıydı? Yoksa gurur mu ağır basacaktı? ••• Her iki gözünden de öpüp yavaşça geri çekildim. "Gözden öpmek ayrılık getirirmiş." Gözlerim hafiften dolunca kafamı başka tarafa çevirip güldüm. "Gerçi biz hiçbir zaman bir olmadık ama ayrılık getireceği kesin." Yiğit Şah'ın gözlerine baktım son kez. Gözlerin mi kızardı senin Yiğit Şah? Yoksa benim gözlerim dolduğu için mi yanlış görüyorum? Her zaman olduğu gibi tek bir damla gözyaşı bile dökmeyecektim karşısında. "Senin deyiminle, benim saçmalıklarım burada son buluyor. Kendine iyi bak." Son sözlerimi söyleyip çıktığımda yüreğimdeki ağırlık hafiflemişti. Sonunda lanetimden kurtulmuştum. ACEMİCE YAZDIĞIM İLK HİKAYEM. BAZI DÜŞÜNCELER SİZE UYMAYABİLİR EMİN OLUN BANA DA UYMUYOR:)

"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

Safir Mila Safkan, şu an olduğu yaşından çok daha ufakken, hayatının taşlarını yerinden oynatan bir olay yaşar ve kendini ansızın, yetimhanenin soğuk duvarları arasında kimsesiz bulur. Sahip olduğu şeyler, her ne yaşarsa yaşasın iyi kalan kalbi ve tutkuyla bağlı olduğu dansıdır. Kalbi yalnızca bir tek şey için, bale için çarpar. Ta ki ikincisini bulana kadar. Hazer Han'ı. Dans seçmelerine gittiğinde, kendisini seçen bu adamın gözetimi altında dans etmeye, müzikali kazanma hedefiyle bir kelebek gibi kanat çırpmaya başlar. Fakat, sahip olmayı istediği tüm bu başarıların yanında, ona başka bir hediye kılınmıştı. Aşk. Kendi kalbi kadar hassas, nazik bir kalp, Mila'ya yaklaştığında, bu zamana kadar koruduğu tüm savunmaları yavaşça yerle bir olur ve aşk, arzuyla, bedeninde dans eder. •yetişkin içerikli sahneler mevcuttur•

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle. Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©

O Elif..ismi gibi dimdik durmayı severdi. Öfkesini , geçmişine olan kızgınlığını birer çöp yığını gibi geride bırakmıştı. Onun yerine bedeninde gezinen , kendi tırnakları ile kazıya kazıya geldiği bu gücü kimseye kaptırmaya izin vermezdi. Özellikle delicesine gıcık olduğu o adama..Pusat Saruhan. Ona göre Arsız adamın tekiydi. Özellikle gücü karşısında yerlatın da ki insanlar gibi itaat etmek kanına dokunuyordu. O boyun eğmeyi sevmezdi..aksine tek başına savaşan tüm kraliçelere ithafen kibrini devreye geçirmişti. E hal böyle olunca kaçınılmaz ego savaşları çoktan kendini açığa çıkarmış bunu zevkle izleyen şeytanla oyunlar oynanmaya başlamıştı. Bakalım ilk kim pes edecekti...ya da ilk kim duygularına yenilecekti.

aile konulu yeni hikayem

Kahkahalar. Neşeli çığlıklar.. -SONSUZA DEK Diye bağırıyorlar. Ardından neşeli kıkırtılar.. Birden sessizlik çöküyor. Susuyor kahkahalar, neşeli çığlıklar... -HAYIRR! Diye bağırıyorlar. Ardından acı haykırışlar.. -UNUTMA SONSUZA DEK Diye bağırıyorlar umutsuzca -UNUTMA SAKIN! UNUTMA.. SONSUZA DEK... Peki ya birbirinden zorla ayrılan dördüzler birbirini hiç beklemedikleri an bulurlarsa..