"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

O, ejderha ırkının prensesi. Halkı tarafından ihanete uğrayarak tüm değişen yaşamı ve kaybettiklerinin intikamını almaya yemin etmiş bir Element Savaşçısı. Korumasına olan düşkünlüğü ve asiliği başına bir çok kez bela olmuş bir üçkağıtçı. Doğduğu andan beri korumakla yükümlü olduğu yaşamlar tehdit altında. O yalnız değil. Element Savaşçısı olan Koruması ve güvenebileceği muhafızları var. Karanlık bir muhafıza ve karanlık bir kişiliğe sahip. Güçlü ama kontrol edemediğinden gücü onun laneti. Savaştan hiç kaçınmayan; ırkının tüm ihtişamlı güzelliğiyle parlayan bir psikopat. İçindeki ejderhaları ve enerjisiyle başı dertte. Düşmanları güçlü. Düşmanlarının sayısı fazla. Prenses vazgeçemeyecek kadar gururlu. Prenses zarar vermek için var. Prenses intikama aç. Prenses intikamını alana kadarsa durmayacak. Prenses Isabella'nın içindeki öfke her şeyi bitirebileceği gibi... her şeyi gerçekten bitirebilir.

16 yaşında bir lise öğrencisi olan Risa.Geceleğin gördüğü ilginç bir rüyayla uyanır, çok saçma olduğunu düşünerek kafasına takmaz.Fakat okullarına -yurda- yeni gelen öğrenci sayesinde hayatı ve gördüğü rüya hakkında ki sır perdesi kalkar.Gizemlerin çözülmesiyle Risa ailesi hakkında ki en büyük gizem'i öğrenir.Annesinin bir kovucu babası'nın ise bir iblis kral olduğunu öğrenir.Tabii tek gerçek bu değildir..Risa'nın kendisi bir iblistir. İblisleri avlayan bir iblis.. ✩ ✩ ✩ Kapak tasarımı KbrTuncel'e aittir...

"Birbirimiz için yaratıldığımızı ne zaman kabul edeceksin?" "Asla! Sen ve ben... o kadar farklıyız ki!" "Ah evet evet biliyorum şu klişeler değil mi? Gündüz ve gece, siyah ve beyaz, ay ve güneş gibi bir sürü benzetme yapacaksın." "Hayır, öküz ve trene benzetecektim aslında!" * 2012'de kitap olarak yayınlanmış ve baskısı hemen tükenmiş olan 'Beni Buna Zorlama' artık wattpad'de! Zeynep ve Zorlu'ya, onların olaylı geçmişlerine bayılacaksınız!

" cehenneme inanır mısın ihtiyar " yaşlı adam acı içinde tısladı , " canın cehenneme " genç kızın soğuk kahkahası sokakta yankılandı, göz rengi artık iyice koyulaşmış tı ve göz bebekleri görünmez bir hal almıştı , bunu hissedebiliyordu , çünkü artık kontrol onda değildi. " bende öyle düşünmüştüm , merak etme az sonra nasıl bir yer olduğunu öğreneceksin sana 'hulde ' den bir kesit göstereceğim " genç kız yaşlı adamın kulağına , adamın daha önce hiç duymadığı bir dilde sözleri fısıldamaya başladı , yaşlı adam debelenmeye ve kızın elinden kurtulmaya çalıştıkça genç kız kolunu daha çok sıkıyor ve sözleri söylemeye devam ediyordu , genç kız adamı arkasından sertçe ittirdi. yaşlı adam yere düştü ve arkasını dönerek kıza baktı , geri geri sürünerek arkasındaki duvara yaslandı ve genç kıza yalvarmaya başladı , zira gördükleri hiçte iyi şeyler değildi . genç kızın arkasından karanlık sokaktan siyah dumanlar yükselerek geliyordu , kız kollarını iki yana açtı ve avuç içleri yere bakacak şekilde çevirdi . siyah duman daha da yaklaşarak genç kızın iki yanına dağıldı , ve avuçlarının altında toplandı , sözleri söylemeye devam ederken sokak iyice karanlığa bürünmüştü ve genç kızın saçları havalanmaya başlamıştı , kız sözlerini bitirirken kollarını önüne getirerek siyah dumanı önünde topladı ve avuç içlerini adama doğru uzatarak dumanı ona yönlendirdi , adam kendine doğru gelen ve içinden çığlıklar yükselen siyah dumanı gördüğünün de dahada geriledi , sırtı soğuk duvara çarptığında sertçe yutkundu ve başını karşısında hareketsiz bir şekilde duran genç kıza çevirdi . " nesin sen ?! " genç kız artık tamamen değişmiş göz rengiyle ve ürkütücü gülümsemesiyle kafasını yavaşça kaldırıp yaşlı adama baktı. " inan bana bilmek istemezsin ihtiyar"

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...