Üvey oğlum ile bu denli yakın olucağımı asla tahmin etmezdim. ×××× "Sana dokunmak istiyorum". Korku ile belimde ki ellerini tuttum. "Dur nolur, baban görücek" Boynuma yaklaştı ve nefesini vererek fısıldadı. "Sence umrumda mı? Hm?". Elleri arasında tir tir titreyen bedenim ile üvey oğlumdan nasıl kurtulacağımı düşünüp duruyordum ama beni öyle bir sarıp sarmalıyordu ki, aklımı yitiriyordum. ×××× Bu kitapda gereğinden fazla +18 sahneler vardır. Yaşı küçükler için inanın hiç ama hiç uygun değil. Lütfen yaşı küçük olan vatandaşlar, terk edin burayı... ×××× °+18 °Üveybaba

Bir pisigoloğun rahatlamak için gittiği bir tatil köyündeki Heykel tıraşlık öğretmeni olan, geçmişte en tehlikeli hastalarından biri ile karşılaşsa, en fazla ne olur? Psikolog olan Sahir Tuğran, Hastane müdürünün yoğun isteği üzerine onun kızının kendi yerine bakmasına izin verir. Bu sırada biraz rahatlamak için arkadaşının önerdiği tatil köyüne giden Sahir, orada eski hastası olan ve geçmişte asla kırmızı bölgeden çıkabilecek biri olmayan Volga Dağaç ile karşılaşır. Ama kimse Volga'nın sınırını bu kadar aşabileceğini ve bir insanı bu denli takıntı hâline getirebileceğini bilemezdi...

[TAMAMLANDI] ╔══ஓ๑♡๑ஓ══╗ Bazı canavarlar bildiğiniz gibi nazik, aşk dolu, utangaç, sevimli, çocuk ruhlu değildi. Bazı canavarlar korkunçtu, acımasızdı,nefret doluydu.. Hatta bazıları vardı ki, zincirlere bağlanmış bir halde tutsaktı.. "YAKLAŞ İNSAN! YAKLAŞ Kİ SENİ DAHA YAKINDAN GÖREBİLEYİM!KOKUN EŞSİZ, EMİNİM TADINDA ÖYLEDİR! " Diye bağırdı taştan vücudu olan,zincirlere bağlı canavar. "S-SAPIK DAYILAR GİBİSİN! " Minik beden çığlık atarak yerden kalktı ve koşarak eski binadan çıktı..Arkasında bıraktığı canavarın hevesi ise kursağında kalmış ,üstüne üstelik 'Sapık Dayı' Damgası yemişti! ╚══ஓ๑♡๑ஓ══╝ Meyus -Karamsar, umutsuz, mutsuz

Gölün karanlık sularında, bir zamanlar insan olan ama lanetli bir varlığa dönüşmüş bir canavar yaşıyordu. Sarımsı gözleri, parlayan yeşil pulları ve tek bakışıyla etrafındaki havayı titreten gücüyle varlığını hissettiriyordu. Her şey, göle bir şeyi düşürdüğüm o anda değişti. Canavar, bana geri almak istediğim şeyi vermek için bir anlaşma teklif etti: tabağımdan bir parça yemek, kalbimden dökülen sözler ve yatağımda bir yer. Kaçacak yerim yoktu; kabul ettim. Ama onun yanında geçirdiğim her an, karanlığın ve arzunun içine daha da çekildim. Takıntılı ilgisi hem korkutuyordu hem büyülüyordu... ve fark ettim ki, ona istediği gibi beni sahiplenmesine izin veriyordum.

Rael, kendi seçmediği bir lanetin gölgesinde yaşıyordu. Ailesinin iblisler tarafından yok edilmesinden sorumlu tutulmuş, köyü tarafından dışlanmıştı. Tek arzusu özgürlüktü. Ancak bir sonraki kurban töreni yaklaştıkça, dehşet verici Alakri köye doğru ilerliyordu. Rael'e sunulan seçim ise acımasızdı: ya zindanlara atılacak ya da yüzsüz canavara teslim edilecekti. Fakat Alakri sıradan bir yaratık değildi. Kafatasını andıran yüzü ve parlayan gözleri, Rael'in görmezden gelemeyeceği bir karanlık ve acı taşıyordu. Onun esiri olma ihtimali, geçen her saniyeyle kaçınılmaz hâle geliyordu. Kieran ise yalnızlığa mahkûmdu - istediği tek şey bir yoldaştı. Üç yılda bir, iblislerin terörüne karşı koruma karşılığında, bir insan kurbanı yanına alarak İblisler Diyarı'na götürürdü. Ancak bu geçici yol arkadaşlıkları, onun içindeki boşluğu asla doldurmazdı. İnsanlarla kurduğu bağlar hep fazlasıyla kısa sürerdi. Ebedi izolasyonuyla barışmaya başladığı anda, Rael'le karşılaştı. Genç adam ondan korkmuyordu. Ve Kieran'ın Rael'e duyduğu arzu, her geçen an daha da büyüyordu. Kieran, Rael'i kendi dünyasında tutmayı başarabilecek miydi, yoksa onu sonsuza dek kaybetmeye mi mahkûmdu?

Okan yeni tayin.. pardon sürgün yeri olan akıl hastanesine bakakaldı...Köy sayılacak bir yerdeki izbe bina onun yeni eviydi... harika...

Yusuf yalnız bir üniversite öğrencisi olarak hayatını sürdürüyordu. Takıntılı, bilgisayarına gömülmüş ve kendi sırlarıyla baş başaydı. Ta ki o akşamüstü köpeğiyle yürürken, gri arabadan inen takım elbiseli adamla göz göze gelene kadar... Ve bazen, bir bakış hayatınızı tamamen değiştirmeye yeter.

Zorba bir dörtlü ve sessiz bir öğrenci...

Korku oyununda hapsolmuştum. Ancak oyundan ufak bir farkı vardı. Baltalı katil yakalayınca öldürmüyordu. Sikiyordu.

Atalay, Barkın, Ceyhun ve onları durmadan sınayan, turuncu kafa