Hiç kimseyle anlaşamayan. Kendinden başka kimsesi olmayan Raven hayata küsmüştü. Kimse ona adıyla seslenmezdi, sadece asosyal derlerdi. Hep alay konusu olur, hakaret edilirdi. Tek kaçışı oyunlarıydı, interneyti. Orda çokta tanımadığı birsürü arkadaşı vardı. Belkide onları tamımadığı için seviyordu. Hayatını değiştirecek biriyle tanışmasıda tam orada oldu. Onu hiç görmemiş, hiç duymamıştı. Ama onu hissediyordu. Kalbinde. Biri daha vardı. O... çok farklıydı. Raven ne yapacaktı? "Ve o gelir,görebilmeye başlarsın"

11.Sınıfa başladığım gün hayatımın değişeceği aklıma gelmezdi. Küçük bir çarpışma kalbimi delip geçerken, yanımda olan dört kişinin mutluluğu benide mutlu ediyordu. Birden baktım ki altı kişi olmuşuz ve ordan oraya beraber savruluyoruz. Derken küçük bir kutunun tekrardan hayatımızı değiştirebileceğini öğrendik hep beraber yaşadık gördük. En sevdiğim adamı bir süreliğine bile olsa kaybetmenin bana verdiği acı canımı acıtırken beş kişiye düşmemizle yanıp kavruluyordum. "AŞKIN MAVİ TONU"

Hep geçmişe takılı kalan küçük bir kız çocuğu ve geleceği yaşamak isteyen bir genç kız. Bu iki ruh iki farklı bedendeyken yaşaması kolaydır. Peki ya bu ikisi aynı bedende yaşamaya çalışıyorsa.... Aşk...Aşk onun için güven gerektiren bir şeydi. O yıllar önce aşık olup güvenini kaybetmişti. Aşkı tatmıştı. Ama artık aşka inancı kalmamıştı. Mutlu olmak için, aşkı tekrar yaşamak için seçim yapmalıydı. Bir kara vermesi gerekiyordu. Hangisini yaşamak istiyordu? Geçmişini mi yoksa geleceğini mi? O bir seçim yaptı. Her ne kadar ara ara ikileme düşse de kendince doğru olanı yaptı. Kimi zaman acı çekti kimi zaman mutlu oldu. Peki aşkı yaşayabildi mi? Kendi hayatını kurabildi mi?