Sadece doğduğumuz yetmez, kendimizi sil baştan doğurduğumuz yer de memlekettir. Bu yüzden Arsen Nilüfer, İstanbul doğumlu bir Ankaralı. Bazı çocuklar dünya üzerinde doğamaz, yetmez güçleri; annelerinin kalplerinde doğar ve büyürler. Bu yüzden Arsen Nilüfer, genç yaşında anne. İnsan saklanıyorum anlaşılmıyor sanır, görmek isteyenden hiçbir şey kaçmaz. Bu yüzden o Mithat'ın gözünde ne soğuk ne ukala, güçlü ve güzel yalnızca. Üstelik olmak istediği, olmak için çırpındığı değil; olduğu haliyle.

Bir kız... tılsımlarla kutsanmış bir kız, kimse bu kızı bilmiyordu. Çünkü bilseler başına geleceklerden haberi olurdu. Kız kara büyüle ilgileniyordu bir zamanlar, başına iş açılınca bir daha büyü yapmamaya and içmişti. Ya bir gün bu yemini bozulursa,ya kızın karşısına kaderi çıktıysa. Kader onları birleştirmek istiyorsa ama kız istemiyorsa. Kıza seçenek sunucaklardı. Ya kıyamet ve mutluluk olucaktı ya da keder ve huzur... iki seçenekte adildi. Hem güzel günler geçirecekti hem de ölmek için elinden geleni yapacaktı... -Kızları geliyormuş. -Sonunda beklenilen gün geldi. - Nasıl öğrenirler onun buraya geldiğini. - Onu saklamamız lazım. Bulmamaları lazım. ...

Dikkat! Bağımlılık Yapabilir.. Bu hikâyenin yazımında hiçbir canlıya zarar verilmemiştir.. ... "Onu kendime âşık edeceğim.." "Bu büyü yasak ve tehlikeli, yine de yaptırmakta kararlı mısın?" "Evet, istiyorum." "Baştan uyarmalıyım ki bunu yaptığımız kişi seni fazlaca sevecek ve rahat bırakmayacak. Geceleri bile.." "Nasıl yâni? Geceleri bile derken?" "Sürekli seks isteyecek." "Güzel.. Bu benim işime gelir.."

Bilinmeyen Hayat felsefemizin peşinde koşmamız gerektiğini söylemiştiniz sizin peşinizden koşabilir miyim? Hayat Felsefem Prensiplerim gereği öğrencilerimle çıkmıyorum Bilinmeyen Prensipleri yıkmayı severim *** Yayımlanma tarihi: 10.02.2020

+18 içerir Mezuniyetten sonra herşey değişti O çıktı karşıma hiç olmayacak yerde ve ben onda çok fazla şeyler hissediyordum Tam bu şeyden kurtuldum sanarken hayatımın merkezinde buldum onu o ateş gürsoy hayatıma tutku ve aşkı tatıran adam Devam ediyor...

Beste Soykar 20 yaşında yazılım mühendisliği okuyan bir kızdır.Zengin bir ailesi olduğu halde her zaman kendi ayakları üstün de durmayı hedefleyen Beste bir gün arkadaşının babasına yapılan Mafya saldırısı ile harekete koyulur. Sevdiklerini korumak için her şeyi yapabilecek potansiyele sahip Olan Beste, İtalyan Mafyası Andrew Celanto'ya meydan okur. •• Elinde ki bıçağı çevirirken sert sesiyle konuştu. -Ben karşına almak isteyeceğin biri değilim Beste.Eğer bana yalan söylüyorsan... Dediğinde yutkundum ama yüzümde ki ifadeyi değiştirmemeye çalıştım. Bıçakta ki kanı temizlerken sözlerine devam etti. -Seni öldürmem hayır dedi ve güldü.Bu içime işleyen çok tehlikeli bir gülüştü. -Gizlediğin şeyi bilenlerden başlarım ve onların başlarına gelecek şey seninkinin yanında çok hafif kalır.. +18 (Cinsellik küfür şiddet, özellikle ileriki bölümlerde)

Bir adam düşünün saç tellerine kadar ateş barındıran. Ve bir kadın düşünün gökyüzü kadar mavi , su damlası kadar berrak. BU ONLARIN HİKAYESİ!!!!!! Başlama tarihi: 05-11-2021

Gözlerinde kendimi ilk kez bulduğumda, on altı yaşındaydım. O an başlayan bir şeydi bu; ne adını koyabildim, ne söze dökebildim. Sustum. Sadece sevdim. Beş yıldır, kalbimin en derin yerine gömdüğüm bir yangının içindeyim. Herkesin 'Ömer' dediği adama, ben içimden yalnızca Asaf dedim. Çünkü o, abimin en yakın dostuydu. Çünkü o, bana en çok uzak olması gerekendi. (Yetişkin içerik ve küfür vardır!)

Habil Esat HARMANŞAH Soyum, memlekette kök söktüren dedeme dayanıyor. Asilliğimi babamın damarlarında dolaşan Harmanşah kanından, gücümü annemin duruşundan alıyorum. Duruşum mert, bakışlarım keskin, ellerim ise nasırlı. Damarlarımda dolaşan kanın hakkını veriyorum kesinlikle. Namertlere meydan okuyorum bir bakışımla. Demir gibi paslanmış, şarap gibi yıllanmışım. Dedemin ellerinde demlenmişim. Bu 'işkolik' lakabımı kolay elde etmemişim elbette. Soğuk, işkolik, egoist, huysuz. Ne derseniz deyin. Beni tanımlayacak tek bir kelime yok. Bir rüzgar gibi esiyor, fırtına gibi gürlüyorum. Duygulara yer yok hayatımda. Ben bir Harmanşah'ım, anlıyor musunuz? Hata yapma lüksüm yok. Aşık olma lüksüm yok. Delikanlı çağımı çoktan geçtim. Otuzuna basmış, yolun yarısına varmaya az kalmış bir adamım ben. Soyadımın hakkını veriyorum tıpkı babam ve dedem gibi. Ta ki, Dilber'imi bulana kadar. Onu bulunca anlıyorum. Bir HARMANŞAH bile bir kadının önünde diz çökebilirmiş. Çok geç öğreniyorum. Bir HARMANŞAH'ın katlini bir kadın yazabilirmiş, o narin elleriyle.