کاپل : #اهم_نانون #برایتوین ژانر : رومنس/ علمی تخیلی/ روانشاختی part of fic : -نابودگر میکشه..بدون وجدان و درد..قاتلی که شکست ناپذیره.. **** "میدونی روانپزشک ها باور دارن اگه یه خاطره رو به شکل دروغین برای خودت تکرار و تکرار کنی برای ذهنت تبدیل به واقعیت میشه!.. ولی نشد..یا شاید هنوز درحال تلاشم که جوری نشون بدم که میتونم قربانی خوبی باشم!" -منم باید سعی کنم یه قربانی باشم؟! +اره..نمیدونم چرا اون قرص هارو میخوری..ولی هرچی که هست فقط از این منشا میگیره که نمیتونی خودت رو ببخشی! -به من به چشم یه روانی نگاه میکنی؟! فقط خندید و برگشت به جایی که گیتارم رو رها کرده بود +برام بزن آقای کاراپات! -فقط نانون صدام کن.. *** "پسرم گوش بده! خدا همینجاست و میبینتت!" -نه نیست! نیست! چرا نمیاد جلوم رو بگیره؟! چرا هیچکس نیست که نجاتم بده؟!خدارو برام بیار! +این جملات گناه بزر.. -خدارو برام بیار قبل اینکه قیامتش رو زودتر از خودش اجرا کنم! ترک های زمین درست شد.. مجسمه بودا دوباره لحیم کاری شد.. اما اون میز به دستور خود راهب همونطور باقی موند..💔 لطفا همراهیم کنید🤗🏳️‍🌈 ▸ ִֶָ ᴊᴜɪɴᴇ⊰ BLElysium

WARNING: This fanfiction is not KinnPorsche. It is just simply way better. PROVE ME WRONG . . I was just a tattoo artist and always loved The ADRENALINE of the bad boys. The chase, the drama, the exitment. But now I've setteled down, doing my business and having a life. Until him... He came to me, The money was good and damn he was good looking. But soon I realized Mile is the HABBIT I've forgotten, the ADRENALINE I've missed. And I know I have to know him more...