11/09/2018 #hata 12 Özür dilerim güzelim ama dün geceden sonra istediğimi aldım daha fazla uzatmak istemiyorum seni sevdiğimi sanmıştım ama dün gece anladım ki sadece fiziksel bir hevesmiş bundan sonra ne seni hayatımda istiyorum ne de senin hayatında olmayı bitti...." Gözlerime dolan yaşlarla yavaşça yere çöktüm . Ağzım şoktan bir karış açıktı . Sonunda boğazımdan bir hıçkırık kaçtı. Hıçkırıklarım bütün evi inletiyordu. Ben ona o kadar aşıkken o bunu nasıl yapabilmişti. Gözlerime o yalancı aşkıyla nasıl bakabilmişti. Canım çok yanıyordu. Sanki diri diri toprağa gömmüştüm. Üstüme ilk toprağı Emre atmıştı. Bağırıyordum ama kimse duymuyordu. Yalvarıyordum beni kurtarın diye ama olmuyordu. Selam çoktan okunmuştu. Yerde kıvrınarak ağlamaya devam ettim.

Hasta bir kız. Tesadüfen karşılaştığı bir çocuk. Ve birbirine geçen hayatlar. Bu hikayede mucizeye herkes inanacak Ve Bu hikayede herkesin kalbi çok acıyacak..

" EFNAN, ailesini daha erken yaşta kahbetmiş, abisi ile hayata tutunmaya çalışan genç bir kız. İstediği bölümü okumak için İstanbul'a gider fakat önüne nasıl güzellikler serileceğinin farkında değildir... ... MAHİR, yaşadığı onca sıkıntıya rağmen her zaman ailesi için çalışıp her şeyin üstesinden gelen genç bir delikanlı. Artık üniversiteye başlamış hem okul hem de ev sorumluluğu derken omuzundaki yük iki katına çıkmıştı. Birbirinden habersiz iki kalpte büyüyen bir sevda.. ... Bu nasıl bir acıydı, nasıl olurda hiç benim olmamış biri için bu kadar kalbim acıyabiliyordu. Nasıl olur da canımdan can gidiyormuş gibi kahr oluyordum. 'Allah'ım sen yardım et...' Nefesim kesilmiş, kulaklarım uğulduyordu artık. Elimi Mahir'in başının altına koydum ve bir anda ellerim kanlar içinde kaldı. Bu olamazdı. Mahir'e bir şey olmamalıydı.. Ben ne yapıcaktım. Annesine, kardeşlerine, Elif'e ne derdim. Nasıl anlatırdım onlara... Benim yüzünden oldu, nasıl diyebilirdim... Mahir'in başını dizlerimin üstüne almış bir şekilde hem durmadan ağlıyor hem de Mahir ile konuşmaya çalışıyordum. Ama duymuyordu beni hiç bir şekilde. Bu bu olamazdı. 'Mahir uyanmalısın. Ailenin sana ihtiyacı var. Onları bırakıp bir yere gidemezsin. Ne olur Mahir duy beni. Yalvarırım aç gözünü...' Ne dersem deseyim hiç bir şekilde beni duymuyordu.. O korku ile bir anda 'Mahir ne olur beni bırakıp gitme'diye bağırmam ile gözlerimin kararması bir oldu...

( YETİŞKİN İÇERİK - CİNSELLİK VE KÜFÜR BARINDIRIR ! ) Michele Morrone ' nın gerçek hayatını anlatmaktadır. .Bu kitapta 365 dni karakterlerinin filme dahil oluşunu kendi kafama göre uyarladım. Yani AA 365 dni falan yazma yorumlara _______________________________ Anna, moda tasarımcısı olmak isterken kendini Michele Morrone ile aynı filmde başrol olarak bulur. Anna , elindeki kağıda baktı " Michelle Morone " yazıyordu. Ezgi büyük bir çığlık attı ve Anna'a " kızım senin şuan bayılman lazım bu adam kim biliyor musun ? Adam hem ünlü oyuncu , şarkıcı ve moda tasarımcısı , birde modellik yapıyor . Kızım nasıl görmedin İtalya ' da okuyuruz adam da burada yaşıyor , kör ve sağır olman gerek duymamak ve görmemek için" dedi . Anna omuz silkip " Sosyal medya kullanmıyorum nereden bileyim. Şuna bak kızlar nasıl da adamın başında pervane oldu . " " Bu kağıtlarda beraber çalışacağınız okulumuzdan mezun olan ünlü tasarımcıların isimleri var . Mezun olmak için en yaratıcı tasarımı yapmak zorundasınız ! " Anna ve Michele aynı filmde başrol oynar . Peki bu nasıl oldu ? Michele Morone ve Anna 'in yolları burada kesişiyor . Bu iş ortaklığı , aşka dönüşür mü sizce ?

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Çünkü her yeri gece olan bir kadını ışıkları kapatarak korkutamazsın."

"Korkuyor musun ?" diye sordu. Nehir başını kaldırmadan sadece kafasını salladı. Adamın kokusuna karışmış sert içki kokusu genzini yakmıştı. "Hım demek öyle " dedi fısıltıyla.." O zaman neden buradasın ? Buraya beni memnun etmek için geldiğini biliyorsundur herhalde " Nehir başını kaldırdı. Bebek mavisi gözleri adamın karalarıyla buluştu. "Zorla getirdi " dedi zor çıkan sesiyle. "O zaman ne yapacağız " dedi elinin birisini duvara yaslayıp. Nehir cevap vermedi. "Şöyle yapalım o zaman güzellik , ben seni o adam dan kurtarayım sende bana unutamayacağım bir gece yaşat ne dersin " Emir tuğra eğer sarhoş olmasaydı muhtemel bu sözleri söylemezdi. Bunda içkisine katılmış ilacın etkisi de büyüktü muhtemel. "Yani beni o adama vermeyecek misin " dedi umutla. "Hayır , seni o adama vermeyeceğim ama bu gece seni istiyorum karşılık ver " dedi acımasızca..

Ben hâlâ senin 'masum meleğinim'.. (+18 İÇERİR)

Niran... Ateş gibi yanan yüreğiyle terk etmek zorunda kaldığı Amed'e geri dönerken tek düşündüğü ailesine destek vermekti. Asıl yükün kendi omuzlarına ağırlık vereceğini nereden bilebilirdi? Berdelin kara fistanı üzerine çökmek üzere göz kırparken, karşı karşıya kaldığı adam ruhunu titreten Azad Ağaoğlu'ndan başkası değildi. Peki o... Azad Ağaoğlu. Hatırladığı bu alev bakışları bir kez daha gözünün önünden ayıracak mıydı?

© Telif hakkı yazara aittir. "Neden ismin Mihrimah değilde Mihrima?" Bu sorduğu soruyla birlikte kafamı sağ tarafa çevirdim. Şaşırmıştım açıkçası. Hele de bu Melih olunca normaldi yani. Ben ona o da karanlığın hüküm sürdüğü, sadece ayın varlığını gösterdiği gökyüzüne bakıyordu. "Aslında adım Mihrimah fakat babam nüfus müdürlüğünde Mihrima olarak yazdırmış." dedim ve onun baktığı yere, gökyüzüne baktım. "Anlamı ne?" bu soru, beklemediğim yerden gelmişti. "Bilmem...hiç araştırmadım. Babam, güzel anlamı olduğunu söyler." "Güneş ve ay" "Hıh?" hıh nedir Mihrima. "İsminin anlamı... Güneş ve ay" şuan suskunluk heryerimi esir almıştı. Düşünün kalbimin attığından bile emin değilim. Öyle bir sessizlikti içimdeki. Cidden bunları söyleyen Melih miydi? ". İnsanlar isimlerinin anlamı gibidirler derdi babaannem. On yıl sonra bu sözü şimdi, daha yeni anladım." inanmayacaksınız ama bunları söyleyen gerçekten de Melih 'ti. Not : HİKAYENİN HERHANGİ BİR YERİNDEN ÇALINTI OLURSA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.