"İnsanları kalıplara sokmamalısın, onları dışarıdan gördüğün kadarıyla tanıyorsun."

Geçmişe dönseydiniz, ne yapardınız?

"Korkuyorum."

Han Jisung melek gibi biriydi. Ben ise şeytanların elinde büyümüştüm.

Chan ile karşılaşana kadar, hayatımın ne kadar renksiz olduğunun farkında bile değildim. Aslında... sanırım hayatıma renk katan Chan'ın ta kendisiydi.

"Nerede olduğunu söyle, hemen geleceğim yanına."

Bir deney için uyutulduğumda 20 yaşındaydım. Paraya ihtiyacım vardı ve risk görünmüyordu, bu yüzden kabul etmiştim. Zaten bir ay sonra uyandıracaklardı. Fakat beklediğimin aksine 132 yıl sonra uyandırılmıştım. Ve uyandığımda Dünya ölüyordu.

"Gülümsediğinde gözlerinin kaybolmasını seviyorum." Lise hayatımın sıradanlığı, beden dersinde çıkan kavgayla bozuldu. Artık her yerde kaos vardı, çünkü birbirinden çatlak olan bir grup arkadaşın ortasına düşmüştüm.