"Şimdi kim olduğumu öğreneceksin tatlım. Ama siz benim kim olduğumu öğrenmeden önce Alper'in bir bilmece çözmesi gerekiyor." Alper'in dibine iyice girdim. Herkesin duyabilmesi için yüksek sesle konuştum ki buna gerek bile yoktu. Herkes pür dikkat bizi izliyordu. Salonda kimse nefes bile almıyordu! "Evet Alper! Soruyorum iyi dinle." Salondaki kalabalık bana karşılarında deli görmüş gibi bakarken onları takmamaya çalışıp şu anda fazlasıyla şaşkın, ne yapacağını bilemeyen kocama yoğunlaştım. Bunun hesabını ödeyecekti, hem de fazlasıyla! "İzmir'den aldın bir tane İstanbul'a geldin iki tane! Nedir bu?" Alper'in maviliklerini, sinirden alev alev olmuş gözlerimle oyarken yutkunduğunu adem elmasının hareketiyle fark ettim. Gözlerimi yanındaki kıza çevirdim. Nişanlısı olacak kıza! "Ve süren doldu!" derken parmak uçlarımda yükselip, elimi kızın kuş yuvası halinde topuz yapılmış saçlarına götürdüm ve topuzuna butona basar gibi bastım. Kız bana kıpkırmızı olmuş bir suratla bakarken "Gong!" dedim. Kız sinirli bir hareketle saçlarındaki elimi iterken otuz iki diş sırıtıp gözlerimi ilk önce etraftaki kalabalıkta gezdirdim. Daha sonra bana öldürecekmiş gibi bakan kızda... Ve en son Alper'de bakışlarımı sabitledim. "HAMİLEYİM!" #1 bebek = 23.01.2020 #2 gençkurgu = 14.03.2020 #1 genelkurgu= 18.11.2020

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

"Gel buraya kaçma!" diye bağırdı çetedeki başka bir adam, hem ağlayarak hemde bacaklarımdaki kesik yüzünden onlardan kaçmaya çalışırken bir ara sokağa girdim ve sırtımı duvara yaslayıp derin derin solumaya başladım, çetelerin beni satması ve köpek gibi beni o adamın yanına atmaları ardından oradan kaçmam bir mucize gibi değildi kaçarken kahretsin ki o adama yakalanmıştım ama en azından yatmaktan kurtulmuştum, bağırma sesleri yaklaşınca korkuyla önümdeki terk edilmiş evin kapısını açtım ve ağlayarak hızla kapatıp arkaya doğru gitmeye başladım, bir çıt sesi çıkınca irkilerek etrafıma baktım duvarlarda bir çok kesici alet asılı halde gördüğümde korkuyla ellerimi ağzıma dayayıp hızla arkaya gittim o sırada sem sert bir şeye çarptığımda yavaşça önüme döndüm ve o anda fena bir belaya daha girdiğimi anladım, sandalyede bağlı bir adam ve başında on adam vardı karşımda ise soğuk ve acımasızca yüzüme bakan adamı görünce korkuyla dizlerimin üzerine çöktüm o sırada arka kapı gürültüyle açılınca yere serildiğim gibi gözlerim karardı ve bayıldım. ⚜ Sevda Dedikleri Böyle Birşey Aşktan Bile Öte Olan ⚜ Başlangıç Tarihi : 27 / 07 / 2017 Bitiş Tarihi : 11 / 10 / 2017

Birer ikişer gelip sıralanınca sözler , Bakmalı ve hikmeti aramalı hep gözler ...

Hayatınızdan ne uğruna vazgeçerdiniz ? Yada kim uğruna ? Belki de vazgeçilmesi en zor olandır hayat... Ama ben verdiğim bir söz için kendi hayatımdan vazgeçtim... Aslında "Hayatım Uğruna" hayatımdan vazgeçtim...

Ruhumda dolaşan, bir günlük kelebeğin cesedini ellerimle taşıdım kalbime. Parmak uçlarımla son kez okşayıp koydum tabuta. O kelebek kalbimle ruhumun arasında bir araf olarak tekrar kanat çırpacak. Bir gülüş gözümden kalbime düşene dek orada hapsolacak, kelebeğim. Ya hayat bulacak, ya da sonsuzlukta kaybolacak. Şimdi o kelebek gibi bir cesetten ibaretim ben. Bir kentte mucizevi şeyler yaşanırken, evin dışında kalmış, pencereden o sıcaklığı izleyen küçük çocuklar gibi hissediyorum. Hiç varolmamış bir aşkın hüznünü yaşıyorum. Hiç olmayan birinin özlemini çekiyorum. Neydi bu hissettiğim? Bu boşluk nedendi? Ruhumu delen, ciğerlerime batan bu duygu nereden gelmişti? Yağmurla gelen o tuhaf yabancınn etkisi olabilir miydi? O yabancı bana yağmuru sevdirebilir miydi? Yağmur onun bakışları gibi düşecek miydi gözümden yüreğime? Kirpikleri, saçları yağmurla nasıl böyle uyumlu olabilirdi? O yağmurun ta kendisiydi. "Yağmur gibisin. Hatta yağmursun." "Hayır, gökyüzüyüm."

*Perseus Yayınevi ile kitap olmuştur. Hayatın kimilerine göre daha acımasız davrandığı bir avuç insanın yaşamı er ya da geç kesişir. Yaşam piyesinde, bir amaç için paylaştırılan rolleri oynamaksa fanilerin kaçınılmazlığıdır. Yasak Meyve, kişilik bozukluğuna sahip bir kızın 'sıradan' olana uyum sağlama mücadelesidir. Yaşama güdüsü etini, kemiğini terk eden birinin tutunduğu cılız ve titrek umudun mücadelesi. Yasak Meyve, doğum ve ölüm arasındaki esnek çizgide, hayatın aleladeliğini kabullenmeyip sınırların dışında yaşamayı tahayyül eden Ecrin'in potansiyelinin hikayesidir. Eşsizin, sıradana ulaşma çabasının beyhudeliğini ECRİN'den dinle, geçmişin kirini bir gölge gibi taşımanın ağırlığını ARAS anlatsın sana. Kendi değerine, başkalarının sadaka gibi verdiği sevgiden pay biçmeyi SAYRA'dan, en yakın olmak istediğine adım dahi atamamayı KUTAY'dan, hırsın talim ettiği yolda yürüyen insanın deforme olmasını YAĞIZ'dan öğren. Yolun sonuna gelindiğinde asıl meselenin varılan yer değil, yolculuğun kendisi olduğunu BENDEN öğren.

Herşey bir inatla başladı; Nazlı gitmeyi ilk kez kabul ettiği randevuda Murat tarafından aşağılanırsa, intikam almaya karar verirse. birbirlerini ne kadar görmek istemezlerse o kadar bir araya geliyorlar. Murat'ın taştan kalbine, Nazlı'nın cadılıkları etki edecek mi? bekleyip görelim :)))

Vera,Nehir,Mine.Liseden beri en yakın üç arkadaş.''Zıt kutuplar birbirini çeker.'' deyiminin beden bulmuş bir arkadaşlık öyküsü.Birbirinden farklı üç arkadaş,birbirinden farklı üç hayat. Olayların kızı ; Vera Hanım hanımcık,eğlenilecek değil evlenilecek kız ; Nehir Asosyallikte sınır tanımayan ; Mine Her tarzdan insanın kendinden bir parçasını içinde saklayan bu hikayeyle Bütün Kızlar Toplandık!