Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

Bir gün, Seversem seni Vazgeçme benden Çünkü muhtemeldir ki, Seni bulduğum zaman Gitmiş olacaksın kalbimden.

Geçmiş zamanlarda verilen bir savaşta bir düşmanın yükseldiği yankılanmıştı diyar diyar her yerde. Öyle kirli bir oyunun içine girmişti ki bu düşman, yaptıklarının bedelini bir çok kişi çekmek zorunda kalmıştı. Başta yıkım ve ölüm kokan canlar verildi, sonrasında bir çok kişi hapis ve sürgün edildi. Düzen bozuldu adaletin terazisi ters yönde akmaya başladı. Seavelondor sularının masumluğu kan dehşetine dönüştü. Öyle bir dönem başladı ki küçük taşların arkasına saklanmış olan kötülük dağ olup büyüdü. Ve tek bir kişi herkes üstünde hüküm sürmek üzere korkunç bir büyü yaptı. Anlatılanlar ve tarih alıp yürüdü yıllar geçti, fakat kötülük yok olmadı sadece uykuya daldı. Tüm bunlardan habersiz yaşayan, kendi küçük dünyasının aslında ne kadar büyük olduğunu bilmeyen birileride vardı elbet. Bir kurtarıcı mı ? Yoksa bir aptal mı ? Başına geleceklerden habersiz uyuduğu hastanede odasında uzun bir aradan sonra tekrardan gözlerini açtı. *** ''En karanlık sırlar bile insanı ne kadar karanlık yapabilir ? Sahiden benliğinden kaybolabilir mi insan ? Yoksa gerçekler mi yeni benliğe kavuşturur bizi.'' Oysa ki o da bilmiyordu henüz başına gelecekleri, gözlerini açtığı hastane odasında onu bekleyen muhteşem maceradan o da habersizdi. Basit bir yaşamı vardı belkide sadelikler içinde bir yaşam..Fakat o ne kadar istemese de kader vakti geldiğinde onuda oyununun içine aldı. Tanıdığınız insanların aslında sizlerle yalanlar üstüne kurulu ilişkileri olduğunu öğrendiğinizde nasıl bir tepki verirdiniz ? Yaşadığınız dünyanın bile yalan üstüne kurulu olduğunu ? Peki ya işlerin içine fantastik olaylar girerse neler olabilir ? Arya için bunlar yeniydi ama bilmediği şu vardı ki her şey henüz yeni başlıyordu. Mahfi Serisi 1. Kitap Başlangıç

O, dans ederken, geçmiş ikinci bir rôlle arka planda bozuk bir plak gibi çalıyor, balerine eşlik ediyordu. Geçmişin ondan çaldığı, çalacağı çok şey varken, şeytan, cehennem obruklarından acıyı çıkarmaya devam ediyordu, iki ruh için. Günâha bulanacak, doğarken çoktan günâha bulanmış iki ruh için. Balerin ölüydü. Bunun farkındaydı, genç adam. Ama dans ediyordu. Dans etmeye devam ediyordu. Cemile Başak Doğru Başlangıç- 24 Kasım/ 2017

Ephesus Yayınları aracılığıyla raflarda! Ben Bora Ateş... Ateş grubunun lideri... Sizi müzik grubumun hikâyesine davet ediyorum. Fakat dikkatli olun, buralar fazla sıcak... *Tüm hakları bende saklıdır!

"Hiçbir yenilgi böylesine görkemli, hiçbir zafer böylesine acınası olmamıştır!"

Geçmişinden kaçmak isteyen Duygu, her şeyi arkasında bırakarak kitabını yazmak üzere Büyükada'ya taşınmaya karar verir. Ama bu adada herkes, tepedeki gizemli malikanede oturan ve bugüne kadar kimsenin görmediği Karahanlı'dan söz etmektedir. Kısa süre içinde macera duyguları kabaran Duygu, Karahanlı'nın kim olduğunun peşine düşerken, kendini Karahanlı'nın sağ kolu diye tanıtan buz mavisi bakışlı adam; Ateş'le sürekli karşılaşmasının ardında bir sır perdesi aramalı mıdır?

Betül yetenekli bir aşçıdır. Çevresinin ısrarıyla evlenmek için evlilik görüşmeleri yapmaya başlar. Bu görüşmeleri yaparken ev sahibinin oğlu Yüzbaşı Fırat'a ilgi duymaya başlar. *atıfet:karşılık beklemeden duyulan sevgi (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

"Avucunun içini parçalayan bıçak gibiyim," diye fısıldadı bıçağı sıktığı avucunun içinde oynatarak kendisine doğru çekerken. Avucumda oluşturduğu derin yarık boğazımda biriken kan damlalarının gözyaşı olarak yanaklarımdan ateş topu gibi yuvarlanmasına neden olduğunda acı damarlarımın içinde zift gibi dondu. Saçlarımın arasından kulağıma dokunan dudakları tekrar hareketlendi. "Varlığım canını acıtacak kadar keskin." Ağlamak istiyordum, avucumdaki yarık öyle hızlı bir şekilde kanla doldu ki, parmaklarımın arasından sızan acıyı hissedebiliyordum. Ruhum bedenimdeki tek bir noktadan çıkmak istiyordu. Beni parçalıyordu, dışarıdan içeriye gölgesi devrilen yağmur damlalarının katili camdı. Derin bir nefes alırken burnundan verdiği nefes tüylerimin diken diken olmasına neden oldu. Nefes alışı bir vazgeçişin izlerini taşıyordu. ''Ama oradayım, sen nefes almadıkça bir anlamım yok.''

BERDEL -Düşünsene Mizgin seni Şanlıurfa kadar sevdiğimi; Çıldırırsın!- Duyduklarından sonra genç kadının dudaklarından dökülenler sonları olmuş gibiydi. -Ez qurbanete bıvım Şanlıurfa- (Kurban olurum sana Şanlıurfa!)