ALEVLER ARASINDA (MİKRO KURGU) Ben Mira Kızılarslan Babamın annemi döverken gözlerime bakıp daha hırçın saldırması üzerine odaya kapanıp, babamın bana bakmaması için ağlayan, zırlayan o küçük kız çocuğu... Babam, yaktığı ateşle yolumu alevlendirdi ve biri beni alevler arasından tutup çekti. Atlas Demir... Belki de onu görmem en büyük hataydı. Ama bir lanete kapılmıştım ve defter, arşiv odası, okulu terk etmem için yapılan gereksiz eylemler... Hepsi aslında yoluma su dökmeye çalışmış, alevleri söndürmek için çabalamıştı. Ama Atlas, beni alevler arasında sessiz bir dansa kaldırdı. Ve şimdi, bu yangının içindeyim. Her geçen gün daha da büyüyen bir karanlık, beni içine çekmeye çalışıyor. Gözlerim babamın yarattığı korkudan, Atlas'ın getirdiği sırların ağırlığından kaçacak bir yer arıyor. Ama kaçamayacağımı biliyorum. Çünkü bu savaş, artık sadece benim değil; annemin, sessizce çığlık atan tüm kadınların savaşı. Ve ben, bu alevlerin içinden geçip adalete giden yolu bulacağım. Susmayacağım. Vazgeçmeyeceğim. Bir gün, babamın karşısına dikilip o yanmış yolun küllerinden doğacağım.

asya basit sıradan bir kızdı taki dorukla tanışana kadar.Doruk hayatını doruklarda yaşayan zengin bir çocuktu.Bu iki karakterin eğlenceli satırlarında kaybolucaksınız.

İki düşmanların arasında bu savaşı son bulduracak bir gerçek

TAMAMLANDI . . . İşkence, taciz vb. tetikleyici ögeler vardır. Hayatı ellerinden kayıp giden bir kızın hikayesi bakalım hayatını ellerine geri alabilecek mi Ne yaşarsa yaşasın ölemeyen bir kızın hikayesi

"Beni hatırlasaydın daha iyi olurdum belki Su" dedi Anlık bakakaldım İş dünyasında bu kadar bilinen Savaş Karaca ile nereden tanışıyordum ve nasıl hatırlamıyorum "Tanışıyor muyuz?" Dedim şaşkınlıkla

''Neden peki?'' Dedim yüzüne doğru ''Neden bunları yapıyorsun?'' Sustu sadece gözlerime baktı. ''Zamanı gelince anlayacaksın'' demesi ile ona baktım. ''Şimdi anlat. Şimdi dinlemek istiyorum'' dedim inatçı küçük çocuklar gibi itiraz ederek. Üzerime doğru ilerledi. Bir iki adım gerilesemde gelmeye devam etti. ''Bu günlük yeter yorgunsun hadi'' dedi ama ben tersler bir şekilde gözlerine sinirle bakarken ''anlat'' Diye tısladım. ''Anlatiyim öyle mi?'' Demesi ile yakınlaşması bir oldu. Elini belime koydu Yutkunarak baktım ona. ''E-evet'' ''Seni yıllarca beklediğimi izlediğimi ve en sonunda buldugumda da O şerefsiz baban yüzünden yanıma alamadığımı mı anlatayım?'' Diye konuşunca nefesi dudaklarıma deydi. . . . Ilk kitabım bu yüzden birazcık ilk başları cringe olabilir. Ama olsun bunları anı olarak sakladığım için değiştirmeyeceğim : )

Siz hiç bir ruha aşık oldunuz mu? Gülüşünden bihaberken ya da öfkelendiginde nasıl baktığı bilemeden sonsuz bir melankoninin içine düştünüz mü? Hare düştü.. Ruh onu parmak boğumlarına hapsetti, ve oraya sakladı.. 'Aklın almadığı, mantığın devredışı kaldığı Ruhlar Şehri'ne hoşgeldin Hare' Başlangıç tarihi- 27-09- 2017