Nie umiem pisać wstępów, a całe to ff to jeden wielki eksperyment. Angstów miało nie być, ale trochę jest. Mały fandom prowadzi do podjęcia drastycznych kroków, przepraszam z góry. (Okładkę podkradłam z Rainbow Art na fb.)

"[...] Miłość jest trudna. Szczególnie kiedy jesteś poetą-romantykiem z depresją, chorobą, pozbawionym ojczyzny i jakiegokolwiek kontaktu z rodziną, niezrozumianym nawet przez własnego wydawcę oraz nieustannie porównywanym z obiektem swoich uczuć. I gdyby tylko on przestał choć na chwilę wyglądać, tak zabójczo w tych bokobrodach, to MOŻE dałbym radę[...]" Fragment korespondencji pisemnej Juliusza Słowackiego z bliską przyjaciółką, 1840, data dzienna nieznana. korekta: Magda Lipka (u r the best)

- Adamie... Usłyszał mnie. Spojrzał na mnie tak jak wtedy, gdy się poznaliśmy. Był to wzrok srogi, zmęczony, awanturniczy. W takich chwilach jak ta, gdy za oknem szalała burza, a mój policzek piekł niemiłosiernie, bałem się. Ten strach. To właśnie on mnie tu przyciągnął.