Taehyung gittikten sonra Hoseok çok kısa bir süre için arkasından baktı. Gözlerini bir saniye için kapatıp derin bir nefes verdi. Kendini diğer insanlara göre farklı görürdü Hoseok. Çünkü hayatı sıradan bir bireyin hayatından çok farklıydı. Fakat belki de yanlış düşünüyordu. Belki de durum böyle değildi. Belki de asıl farklı olan Taehyung'du. Etrafımızda Taehyung gibi yardımsever ve bilgili kaç insan vardı ki? Yine de Hoseok, kesin bildiği bir şeyin olduğunu düşünüyordu. Bir şeyleri geri getirmek için fazla büyümüştü. Taehyung'dan küçük olması bunu değiştirmiyordu. ''Tarihin sayfa aralarına kırmızı gülümü çoktan koydum.'' Mırıldandı Hoseok.

Jimin, büyükannesi ve büyükbabasının yeni taşındığı evlerinde bulduğu oyuncak ayıyla büyümüştü. Onunla yemiş, onunla içmiş, üzüldüğünde veya sevindiğinde ilk ona anlatmıştı her şeyi. Fakat Jimin bilemezdi ki bir gün, tam Melark'tan vazgeçerken onun eski sahibinin çıkıp geleceğini... •Vmin

❝hasta yatağındaki adamın, tek ihtiyacı olan sıcak bir kucaklamadır.❞ ↯151118

[mini.moni] her gecenin ikisinde saklıydı bizim sevgimiz; hep de, gecenin ikisinde sızlardı yüreği, tam orta yerinden. {texting|prose} ⅁: skylerfictions 191128~