To jest jak powieść, prawda? Myślę, że opętałam Muriel, najgorszą złą kobietę, która niszczy świat. A może wariuję albo mam dziwny sen. Tak czy inaczej, jeśli czegoś nie zrobię, Świat się skończy! Uratowałam ludzi, którzy mieli umrzeć z powodu moich złych uczynków, Próbowałam żyć dobrym życiem, nie dotykając złych mocy. Ale diabeł czekający na moje zepsucie nadal mnie niepokoi i uwodzi. „Wyglądasz lepiej jako niegodziwa kobieta". „Jeśli chcesz żyć, musisz modlić się do diabła". „Co to za magiczna umiejętność na poziomie katastrofy? Dlaczego nie pożyczysz mocy diabła?" Chciałam mu pomóc, choć wiedziałam, że nie ma nic dobrego w byciu z nim związanym. Kaiton Ur. Tak naprawdę to nie jest diabeł, to po prostu czarny czarodziej walczący o życie, a ja jestem jedyną osobą na świecie, która to wie. „Nie błagam diabła o życie". „Mam zamiar uratować diabła". Postanowiłam przywrócić honor królowi demonów, ale to trochę dziwne, że on tego nie chce. „Nie potrzebuję miłości wszystkich. Czy nie wiesz, czego naprawdę chcę?" Im bardziej marzysz o pokoju na świecie, tym bardziej stajesz się przywódcą jaskini złoczyńcy. Walka o miłość i pokój prowadzona przez pechową nikczemność, Muriel Storm.

- W każdym razie... Myślę, że zostałam opętana przez powieść Rofan. Problem w tym, że otworzyłam oczy w pokoju czuwania. W trumnie. Na pogrzebie właściciela tego ciała. Co gorsza, przeczytałam tak wiele powieści, że nie pamiętam, w której się znalazłam. 'Ta-da~ myślałeś, że nie żyję, prawda? Nic bardziej mylnego!' Z drugiej strony myślę, że jestem nikczemnością. Moja rodzina ma zimne serce, a służba wzdryga się i unika mnie, często płacząc, patrząc na powietrze obok mnie. Ale to nie ma znaczenia! Wykorzystam swoje mistrzostwo w Rofanie, aby pozbyć się mojego znacznika nikczemności! Ale potem odkryłam dziwny wzór. „Co to właściwie jest?" {Jak przywołać •••} Czy przywołaniem magii jest przywoływanie czegoś w rodzaju duchów lub smoków? To dobrze. Złoczyńca potrzebuje co najmniej jednej umiejętności, aby się chronić. „Miau~" „Ale dlaczego pojawił się trójoki serowy kot w panterkę, a nie duch lub smok? Cóż, to nie ma znaczenia, bo jest słodkie! W domu hrabiego Rohansona mieszka potwór. Stworzenie czające się pod skórą zmarłej Lady Evangeline. „Jestem Gabriel, dowódca rycerzy Fararos. Chciałbym dowiedzieć się więcej o szanowanej córce Rohansona. „Dowódca rycerza, czarne jak smoła włosy, lazurowe oczy... Gabriel musi być głównym bohaterem!" "Głupiec. Nie znasz swojego miejsca? Nie jestem tobą zainteresowana." „To nie ma znaczenia; Jestem po prostu ciebie ciekaw. 'Dlaczego? Czy to nie ja jestem nikczemnością? Idź i znajdź swoją partnerkę, główną rolę kobiecą! Moim celem jest wykorzystanie moich zdolności przywoływania, aby się chronić! Zajmę się także kotem Puddingiem i wilkołakiem Jelly. - Swoją drogą... Dlaczego wszyscy drżą, kiedy mnie widzą? Opowieść o bohaterce, która myśli, że znajduje się w powieści Rofana, oraz o niepokojących wydarzeniach, które przydarzają się otaczającym ją osobom.

Włączyłam się w horror. Nawet nie jako główny bohater, ale jako finałowy boss! Narracja głosi, że umrę ze strachu po zobaczeniu ducha o okropnym wyglądzie. Ale z drugiej strony, jeśli nie wykonam opisanych tutaj rytuałów za każdym razem, gdy wzejdzie Karmazynowy Księżyc, umrę straszliwą śmiercią. „Dlaczego próbujesz uciec? Wcześniej położyłeś się do łóżka w moich ramionach..." „Wykorzystuj mnie do woli i rozkazuj mi. Urodziłem się, żeby być twoim niewolnikiem. „Dlatego powinnaś była się bardziej chronić, żebym nie był tobą zainteresowany". Już wystarczająco ciężko jest to przetrwać, ale dlaczego zbliżają się do mnie postacie, które miały pełnić role drugoplanowe?! Ja też nie uważam, że ci ludzie są normalni...

Sedna, smok, który został oczyszczony przez innych bogów zaraz po urodzeniu, tylko dlatego, że jest bogiem potworów. Ja reinkarnowałam się w ciele, które było na skraju śmierci... Ale jedynym hobby, które lubię, jest „jedzenie”. Syrena, która dobrze wygląda, pojawiła się przed żarłokami, którzy spędzili tysiące lat w smakowitej podróży, która była zarówno demoniczna, jak i ludzka. *** „O mój Boże, to niedorzeczne… Nigdy wcześniej nie wąchałam czegoś tak pysznego…” Nagle rozległ się dźwięk śliny kapiącej otwarcie do ucha syreny. Jak miałabym to opisać? Nawet świeżo upieczony deser z dużą ilością masła, cukru i śmietanki, o słodko-słonym zapachu, nie pachniałby tak pysznie. Oszołomiona słodkim zapachem, od którego odrętwiał jej mózg, Sedna całkowicie schowała nos w czerwonawym karku i zaczęła delektować się zapachem mięsa. ...A to był smok i jeśli spojrzeć na jego wygląd, nie było czegoś takiego jak zboczeniec. *** Zaufanie i racjonalność upada z powodu nieskończenie rosnącego apetytu. Skrajnie niezrównoważony smok, który w jakiś sposób zaczyna dążyć do zdobycia czegoś do zjedzenia. Kobiecy głupkowaty dziennik podróży syreny w stylu survivalu.

Zmarłam pod koniec pracy w godzinach nadliczbowych z powodu przepracowania. Moje ostatnie słowa brzmiały: „Ten popierdolony świat może pójść do piekła, jeśli o mnie chodzi!". Kto by wiedział? Potem w grze, w którą grałam, zaczęło się moje drugie życie. Najwyraźniej Bóg miał jeszcze trochę sumienia i otrzymałam rzadką umiejętność. Myślałam, że mogłabym wieść łatwe życie dzięki umiejętności odczytywania informacji z celów. Jednakże... [Graczowi, który po doświadczeniu tak wielkich prób zapragnął zniszczenia świata, dana jest nadzieja. System pomoże graczowi w stworzeniu „zrujnowanego świata".] Doprowadź do zniszczenia świata. - Nagroda za sukces: Zdobycie boskości - Kara za porażkę: ??? Jak moje życie tutaj też może być popierdolone?!

Grałam w typową grę RPG. Stałam się diabłem, który porwał małą księżniczkę... Która szczęśliwie zajada się ciastem obok mnie. „Diable, czyż nie jest dzisiaj ładna pogoda?" „Czy chciałabyś pojechać ze mną na wiejskie święto?" „Pójdę nawet i zniszczę dla ciebie wojownika!" „... Czy mogłabyś okazać cierpliwość?" Z poważną miną chwyciłam księżniczkę za ramię. Wojowniku czy ktokolwiek, przyjdź szybko i zabierz księżniczkę, której głowa wydaje się być nie na miejscu. *** Wojownik, który przyszedł, pocałował mnie w wierzch dłoni. „To ty uwolniłaś tego podrzędnego psa, który dorastał w wąskiej klatce". Szepnął mi do ucha smutnym i łaskoczącym głosem. „Więc proszę, nie opuszczaj mnie". Myślę, że z wojownikiem też jest coś nie tak.

Męski bohater oszalał, ponieważ główna bohaterka zmarła...... Opętałam jej przyjaciółkę. Moja rola to jedno po ożywieniu głównej bohaterki, „Hej, główna bohaterko. Główny bohater oszalał, bo umarłaś". Poprowadzę ją do męskiego tropu, po czym zniknę. Ale był problem. Główna bohaterka nie chce się obudzić. *** Aby pięknie chronić szalonego męskiego przywódcę oraz mieć pewność, że główna rola żeńska odrodzi się zebrałam wszystkie pieniądze z imperium. -Smakosz Narodu, obalił przemysł spożywczy Imperium! -Biała maska, sukces w biznesie! Kim ona do cholery jest?! Fuj. Zaoszczędziłam pieniądze i teraz prawie osiągnęłam swój cel i zamykam swoje ograniczone czasowo życie. „Elschnein. Co masz na myśli mówiąc, że mnie zostawisz? Czy chcesz zobaczyć upadek tego kontynentu?" W jakiś sposób ten pięknie szalony główny bohater jest dziwny. Dlaczego te szalone oczy są zwrócone na mnie? - Jasne, Kylian. Daj mi tylko jeden dzień. "... Co? Dzień?" „Tak, tak. Jutro zniknę, więc jakoś ożywię Arwenę..." Brzęk, miecz, który trzymał, upadł na podłogę. ...Czy był aż tak szczęśliwy, że główna bohaterka odrodzi się?