"keşke biz buluşsak." "buluşuruz aşkım dert etme sen."

/ HİKAYE DEĞİŞTİRİLMEDEN DÜZENLENECEKTİR! / Mesafelerin Aşkı..! "Seslerimiz konuşur birbirleriyle..." "Ay ve Güneş'in aşkı..!" Bu hikaye imkansız bir aşkın hikayesiydi. Bu hikaye Ay ve Güneş'in aşkını anlatan hikayeydi. Bu aşk, Ay ve Güneş'in aşkıydı. Eğer Ay yoksa gece yoktu. Eğer Güneş yoksa gündüz yoktu. Evet, yan yana gelemiyorlardı. Hiçbir zaman yan yana gelememişlerdi. Ve belki de hiçbir zaman yan yana gelemeyeceklerdi. Ama birbirlerini çok seviyorlardı. O kadar çok seviyorlardı ki yan yana gelememiş olmaları onları üzmüyordu. Onlar birbirlerinin yerlerini biliyorlardı. Ay'ın yeri geceydi, Güneş'in yeri gündüzdü. Ve eğer gece yoksa gündüz de yoktu. Bu aşk, Ay ve Güneş'in aşkıydı. Ve Ay ile Güneş'in arasındaki mesafe onları ayıramıyordu. Buna gücü yetmiyordu. Çünkü bu aşk aslında mesafelerin aşkıydı. Ve mesafeler hiçbir zaman Güneş'in Ay'a ışığını yansıtmasını engelleyemiyordu. Aslında Ay'ın bir ışığı yoktu. Ve Güneş, Ay'ın ışığı olmuştu. # 9 - mesafeler / 10.02.2021

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Gözümden bir damla yaş düşmüştü, tanımadığım bir adam tarafından küçültülüyordum ve bu daha başlangıçtı. Yok olmaktan korktum. Bir an bu rüya sesli, suratının güzelliği kadar kalbi güzel olmayan adam tarafından un ufak olmaktan korktum. Yo! Neden korkuyordum ki? Babam bana her zaman demez miydi, ''Senin kalbin kadar büyük bir gezegen tanımıyorum,'' diye. Benim kalbim sonsuzdu, onun ki benimkinin yanında sadece küçük bir yıldızdı ama güneşte bir yıldız değil miydi?

Yaşadığı travmalar yüzünden ailesi tarafından şımartılarak büyütülen Ahsen'in, yolu diktatör bir yüzbaşı ile kesişir. (Hikayede adı geçen bütün kişiler, kurumlar ve olaylar hayalimin ürünüdür. Gerçeklikle bir alakası yoktur.) 18.03.2023 #GençKurgu 1.

1970'lerde köyde geçmektedir. Sıcak kolları ile sarıp sarmaladı onun yanında cılız ve küçük kalan bedenimi. Buz gibi günahlarım onunayken yerle yeksan oldu. Kimsesiz ruhuma yabancılaşmadan öksüz bedenime sahip çıktı , yalnız onun yanındayken ruhum başını bir evi sokabildi. Beni sokaklarda kaçtığım insanlarla mücadelem ile yalnız bırakmadı koca yüreği ve kudretiyle. Ama bunu yaparken kendine aşık etmeden de alı koymadı. İyilik mi yaptı kötülük mü anlayamadım. Göğüs kafesim bana dar gelmeye başladı. Oraya kocaman bir adam sığdırmak elbette kolay olmayacaktı. Kapak Tasarımı: @mithraae #tarihikurgu6

Bir Genç Kızın Gizli Defteri 1 - İpek Ongun Ergenlik çağı, insan hayatında karakterin oturması ve kimlik kazanılması açısından en önemli dönemlerden biridir. Problemli bir ergenlik, yaşamın geri kalanında da devam edecek sorunlara yol açabilir. Bu dönemde yalnız hissetmek, anormal olduğunu düşünmek, anlaşılamamaktan yakınmak, sıklıkla karşılaşılan durumlardandır. İpek Ongun'un daha sonra bir seriye dönüştürdüğü Bir Genç Kızın Gizli Defteri, ana karakteri Serra'nın 15 yaşı itibarıyla başından geçenleri, ailesine bakışını, arkadaşlarıyla geçirdiği vakti, aşık oluşunu, aşkla baş etme biçimlerini anlatması sebebiyle özellikle de ergenlik çağındaki herkesin keyifle okuyabileceği bir kitaptır.

Herkesin sırasıyla eski sevgilisiyle baş başa kaldığı bir WhatsApp grubu düşünün. Önce çekişmeler, sonra itiraflar, kuralları bozan hamleler. Ardından döngüyü bekleyen, birbirini çok özlediğini fark eden yarım kalmış sevgiler. Bu hikâye bir aşkı ya da ayrılığı anlatmıyor. Bu hikâyede kırık kalpler, yeniden aynı kişi için çarpmayı bekliyor. ❦ Asil: Bana bak kedi yavrusu sana derler Hale: Baktım sana Asil: Hım Asil: Ne gördün peki Hale: Egoist bir aslan burcu Asil: Dedi asla anlaşamadığım kova kadınım Asil: Kova kadını* 23.9.22 | karanligiyazar