Arkadaşının aklına uyup numara sallayan Ecem Akar, yazdığı kişi mafya çıkarsa ne olur? Kitabımda kendi kitabınızın reklamını yapmayın. Kitabımda başka kitaplardan bahsetmeyin.

İdil~ Hayat sizi nereye sürükler asla bilemezdiniz. Ben de bilmeden hayatıma devam etmiştim. Gözlerime hep acıyarak bakmışlardı, iğrenmiş ve korkmuşlardı. Kabullenmiştim gerçeğimi. Ben buydum. Değişemezdim. Elim hep dizgin tutmuştu. Yön verdiğim atlar olmuştu. Onlarla huzur bulmuştum... Huzurum ise tek bir günde yok olmuştu... Demir~ Elimde silah tutmak normal miydi? İnsanların bana korkarak bakması normal miydi? Ben öyle bir ailede büyümüştüm ki, bunlar bana normal gösterildi. Kalbimde bir boşluk, vücudumda yaralar ile büyümüştüm. Elim çok silah tutmazdı ama kullanmayı bilirdim. İnsanlara yön vermez kendime yön verirdim. Gözümdeki yara, yüzüme gerçekleri vurmuştu hep. Gerçekler yüzüme vurdukça kendime gelmiştim. Şuan kimdim? Neyin nesiydim? Herkes beni sözde severdi. Hep buna inandım. Fakat o gün herşey değişti. Yolumu aydınlatan bir kadınla tanıştım. Ondan öncesi olmamıştı, sonrası da olmicaktı. Bu yolda bir yemin etmiştik. Ne olursa olsun birbirimizi yarı yolda bırakmicaktık. Kalplerimiz ne için atarsa atsın hep birbirimizi destekleyecektik. "Şans eseri diye bir şey yoktur oğlum.. O senin kaderinse karşına çıkar, seni bulur ve öldürür.. Kaderinden kaçamazsın. Şansını kullan. Kaç burdan. Bu aileden. Kendi kaderini bul.." "Ne olursa olsun sen bizim kızımızsın. Kader seni bulur ama unutma. Sen hep en şanslısı olucaksın. En iyisi.. Unutma.. Şans eseri aşk şansla, başarıyla, mutlulukla ve en önemlisi sadakat ile gerçek olur.." "Güllerin rengi önemli değil. Hepsi yeşil bir topraktan doğuyor. Ben o yeşili de gülleride çok seviyorum.. Kalbim onlara atıyor.. Unutma." "Güllerin deniz'e düştü. Masmavi gökyüzüne, masmavi denize dağıldı. Ben o maviliği değil en derin maviyi seviyorum. Öyle bir mavi ki ortasında köprü var.. Sanki fırtınalı bir gecede denizden kolay geçme

..

Kalp kırıklığı. O kadar acı ve boğucudur ki ne olduğunu anlayamazsın. Ve bazen acılar izler bırakır. Bunlara Girye denir. Acılar ruhunda girye bırakır. Dışarıdan kimse görmez, çünkü bilmelerini istemezsin. Ve bazen, hissettiklerin ve gösterdiklerin farklıdır. Unutma Parla; insanlar acıya boğulmaz. İnsanlar acıya boğdurur...

Siz: Merhabalar. Siz: Size yazmam gerektiği söylendi. Yani sekreteriniz öyle söyledi. Siz: Rahatsız etmiyorum, değil mi? Siz: Eğer meşgulseniz hiç sorun değil, ben beklerim. Bilinmeyen Numara: Lei chi è, signora? (Siz kimsiniz hanımefendi?) Yayın Tarihi: 10 Haziran 2025 2 Ağustos Mafya #5 20 Ağustos Mafia #1 20 Ağustos İtalyan #1 20 Ağustos İtalyanmafya #1 18 Aralık Texting #1

Ateş: "Seni kim sevsin ki? Ben, boş zamanımı sana harcayacak kadar boş biri değilim, Lara." Lara: "Senin sevgine neden ihtiyacım olsun ki? Senin gibi birinden böyle bir şeyi beklemem."

Avukat Kadın & Savcı Adam ⚖︎ Üst komşunun evinden gelen müzik sesinden rahatsız olan Avukat İzgi Merza Soylu komşusuna yazar. Halbuki bilmediği bir şey vardır: Yazdığı adam, sevgilisinin ezeli rakibi olan "VSD" lakaplı boksör bir savcıdır. ★ "O zaman bana bir masal anlatsana." Dedim kafamı yastığa yaslayarak. "Mutlu sonlu olsun ama." Soner'in yüzündeki gülümseme buruklaşmıştı. "Mutlu biten bir masal bilmiyorum." Dedi kirpiklerini kırpıştırarak. "Nasıl bilmiyorsun?" Gülümsemesindeki burukluk daha da büyüdü. "Bana bu zamana kadar sadece 'bir varmış bir yokmuş' anlatıldı. Devamını hep kendim tamamlamak zorunda kaldım. Mutluluk nedir bilmediğim için de benim masallarım hep mutsuz bitti." ★ Kitap çok kısa bir texting bölümüyle başlayıp, sonrası düz yazı olacak şekilde ilerliyor. İlk 4 bölüm çok kısa ama diğer bölümler gittikçe uzuyor, bilginize. Ayrıca yorumlarda başka kitaplardan ve başka kitap karakterlerinden bahsetmezseniz sevinirim. Başlangıç tarihi: 28 Mart 2025. Kitapta geçen tüm kişi, yer, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünü olup, gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktur. Her sahne kurgudan ibarettir.

Toz pembe bir sabahın ılık esintisi gibi, hayaller uçuşuyor ruhumun derinliklerinde. Gözlerimi kapattığımda, pamuksu bulutların arasında süzülen kelebekleri görüyorum; kanatlarında umut saklı. Bir gül bahçesinin hafif esintiye karışan kokusu gibi, hayallerim de yüreğime huzur serpiyor. Her şey narin bir masalın sayfalarına işlenmiş gibi, ne fazla parlak ne de solgun... Toz pembe, düşlerimin rengi. Acının içinden süzülüp gelen ince bir ışık gibi, kaybolmuş ruhlara yol gösteren bir parıltı. Kim bilir, belki de bu hayaller, gerçeğe dönüşmek için bekliyordur... "Peki seni göre bilirmiyim" "Her zaman yanındayım zaten" Toz Pembe Hayaller'im ve ben bu dünyaya çok fazlayız... Uyarı:Argo,küfür bulunmaktadır!

"Ateşle Oynayan Kadın", iki yaralı insanın birbirine çarparak iyileşmeye çalıştığı ama o çarpışmanın da yeni yaralar açtığı bir hikâye. Miray Ahu, hayatı boyunca çoğu zaman sevilmediğini hissetmiş, neşesinin arkasına gözyaşlarını saklayan bir dansçı. Dans ederken özgür ama içinde hep annesinin eksikliği ve babasının yükü var. Ateş ise küçüklüğünde her şeyini kaybetmiş, hayatta kalmak için duygularını susturmuş bir adam. İçinde hâlâ küçük bir çocuk var ama onu kimse görmüyor. İkisi de yalnız. Ama yalnızlıkları birbirine benzediği için değil, birbirlerine dokundukça daha da büyüdüğü için. Ahu sevilmek istiyor. Ateş ise korumak. Ama sevmenin korumaktan farklı olduğunu bilmiyor. Bu hikâye sadece bir aşk hikâyesi değil. Bu, sevmeyi bilmeyen bir adamın sevmeyi öğrenme ve sevilmediği için sevilmekten korkan bir kızın bunu kabul etme hikâyesi. İkisinin de elleri yanık ama hâlâ birbirine dokunmak istiyorlar. Çünkü bazı insanlar sadece birbirine çarparak yanar.🩰🔥