Züleyha, abisini hapishaneye görmeye gittiği zamanlarda sadece göz göze geldiği bir adamın hayatını değiştireceğini bilmiyordu. O göz göze geldiği adamın kendisine takıntılı olacağını da bilmiyordu... Mübrem: çok gerekli olan şey anlamına gelir. *Zaman kurgusudur.

Bilmediği bir vücuda giren kızın kendini ortaçağda kareen olarak kendisine takıntılı bir dükle evli bulur.

"Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

"Kime, nasıl bir kötülük yaptın da kollarıma düştün?" Büyük Cadı Avı'nda yakalanan Larina; ailesiyle birlikte yanmak üzereyken kendini yabancı bir evrende, bir yabancının kollarında bulur. Kollarına düştüğü yabancı; yıkılmış Artevi Krallığının saklı, karanlık prensi As Valor Jarlan'dan başkası değildir. Tür: Fantastik Romantik

"Mihri, evleneceksin," diyen babamın sesi tekrardan kulaklarımda çınlamıştı. Sesi her zamanki gibi soğuk, demir geçirmezdi; itiraz kabul etmiyordu. Babamın dediklerini sindirmek için zorlukla yutkunmuştum. Böyle olacağını bilmeme rağmen neden nefes alamamıştım, neden içinde olduğum durum altında ezilip kalmıştım? Bir şeyler söylemek, itiraz etmek istemiştim fakat yapamamıştım. Babamın bakışları altında ezilmiştim tekrardan. "Hayırlısı buymuş," demişti annem, abimin gözlerinin içine bakarken. Bana bakmamıştı. Oysaki abimin canına karşılık benim canım, benim hayatım ortaya koyulmuştu. Bu ailedeki yerimi bir kez daha anlamıştım: Ben bu aile için bir hiçtim, fazlalıktım. Birkaç gün sonra bu konağın kapısına bir çöp gibi bırakılmıştım. Abimin geleceği için benim geleceğimi yok saymışlardı. Bunu hiçbir zamana affetmeyecektim, bu gerçeğin altında her gece ezilecektim.

*DÜZENLENECEK* Rahatsız olacaklar için, bolca argo kelimeler, madde, şiddet +18 ögeler vardır. Duyar kasacaksanız veya toksik watty girls iseniz engelleyip geçin. WATTPAD PLATFORMUNDA "GECENİN ZEHRİ" ADLI İLK VE TEK KİTAPTIR!!!!

Bir zamanlar denizlerin derinliklerinde bir prenses yaşardı. Adı Elaris'ti. Gözleri su kadar berrak, sesi dalgalar kadar büyüleyiciydi. Kaderi ise... şarkısına sığmayacak kadar karışıktı. Elaris, insanların dünyasını merak eden, kalbinde gökyüzüne uzanma hayali taşıyan bir deniz kızıydı. Ama kalbinin atışını hızlandıran bir aşk, onu özgürlüğe değil lanete sürükler. İhanet... ve ardından gelen büyü. Artık o, denizlerin sevilen prensesi değil; sesiyle ölümleri çağıran bir siren. Yalnızlıkla çevrili bir adada, sadece kuşlarla ve dalgalarla baş başa. Her notasında acı olan bir şarkıyı söyler. Her sesi duyan... onun tuzağına düşer. Ta ki, bir gemi kıyılarına yanaşana kadar. Draven, gözleri deniz kadar karanlık, kalbi yel kadar özgür bir korsan kaptanı. Onunla karşılaştığında, Elaris ilk kez şarkısını söylemek istemez. Ama lanet onu bırakmaz. Kalbini susturmak isterken, içindeki eski benliğe prensesliğine, insani duygularına yeniden tutunur. Ancak bir siren, bir korsana âşık olabilir mi? Ve aşk gerçekten kurtarır mı, yoksa ikinci bir laneti mi getirir? "Sirenin Laneti" Güçlü bir kadının, lanetle savaşının, aşkın ve affetmenin hikâyesi. Kimi zaman masalsı, kimi zaman karanlık. Ama her kelimesi sular kadar derin.

Hasta babaannesi için okulunu bırakan Halime hayatın ona sunduklarından habersiz sıradan hayatına devam ediyordu. Ta ki babaannesinin vefat etmesi ile herşey değişir. Asla yapmam dediği şeyleri yapmak zorunda kalır. ''Senin paran ve mirasın benim gözümde o kadar değersiz ki!'' ''O zaman at o imzayı ve herşey bitsin!''

Eskiden tüm kurtların barış içinde yaşadıklarını ve hangi statü de olsalar bile bir aile olarak yaşadıklarını söylerler di ama artık öyle değil ben lara bir omegayım ve biz omegalara değersiz insan gözü ile bakarlar onlar için hizmetçi'den başka bir işe yaramayan değersiz kurtlarız. 🐺 Bu hayattan nefret ettiğim iki şey var birincisi kurt olmak,ikincisi ise omega olmaktı. 🐺 Omegaları değersiz olarak gören bir lycan kralı'nın bir omegaya mühürlenmesi. 𝑨𝒓𝒎𝒂𝒏𝒅𝒐 𝑲𝒐𝒛𝒍𝒐𝒗𝒂&𝑳𝒂𝒓𝒂 𝑾𝒊𝒍𝒍𝒊𝒂𝒎𝒔

.....