Bana bütün zalimliğiyle göz kırptığında "Bundan sonra yalnızca Çakır Aykan sınırlarında yaşayacaksın Nalan." diyerek bedenime acımasızca bir şok dalgası indirdi. Daha ben sözlerini idrak edemeden yerinden doğruldu ve beni kucağına alarak yatağıma götürüp uzanmamı sağladı. Gözlerimi bile kırpmadan onu izlerken o yorganı üzerime örtüp baş ucuma eğildi. Sesindeki karanlık çekilmiş silah gibi soğuk ve tetikteydi. "Uslu durmanı öneririm çünkü bu yeni dünyada sadece benim koyduğum kurallar geçerli olacak." ⛈️ İstihbarat ajanı olan Alparslan Sancaktar gizli bir görev için yıllar önce Çakır Aykan adıyla yeraltı dünyasına sızıp Fenrir lakabıyla zirveye yükselmiş bir liderdir. Alparslan uğradığı saldırı sonucu ıssız bir yolda ölüme terk edilirken, Nalan Ahsa Katre tarafından şans eseri bir şekilde kurtarılır. Alparslan'ın başına aldığı darbe sonrası hafızasını kaybetmesi Nalan'ı girdiği büyük bir çıkmazdan kurtarmıştır. Nalan tanımadığı bu yabancıya yıllardır sevgili olduklarını ve karnında ki bebeğin babasınında Alparsan olduğunu söyleyerek kendini büyük bir yalan denizine atar. Bakalım Nalan Ahsa Katre, Alparslan Sancaktar ile girdiği bu hafıza savaşından galip çıkabilecek mi? ♤Kitapta yetişkin içerikli sahneler vardır. Bunu bilerek kitaba başlayabilirsiniz. *Bu kitapta geçen olaylar, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.

1 Kasım'da başladı. Aynı gün birbirlerinin hayatına karıştılar. İmge Lal Sarıca için o gün, yeni bir başlangıçtı. Giryan Tan içinse kontrolünü ilk kez kaybettiği andı. Bir okul, bir koruma, bir saplantı gibi başlayan şey; yıllar sonra bir kayıp, bir ifade ve geri dönüşü olmayan bir kırılmaya dönüştü. Şimdi 6 yıl sonra... Aynı tarih yeniden yaklaşıyor. Ve bazı insanlar, ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, aynı günde yeniden karşılaşır. Kaderden kaçamazlar.

"Sen her zaman kendi dediği olsun isteyen kontrolcü manyağın tekisin." Bu noktada ben de döndüm ona. Burnu neredeyse burnumu değecekti. "Senden istediğim tek şey güven. Bana güven artık. Kimse umrumda değil, diyorum. Neden anlamak istemiyorsun?" Mimiklerinde ilk andaki sinirini görmedim. Yumuşak bakışlarıyla süzdü beni. Ancak bu defa memnuniyetsizlik dolu gözlerle baştan aşağı değil, yalnızca yüzümü. Bardağı sol eline alırken diğer elini yavaşça bel oyuntuma yerleştirdi. Eli biraz daha aşağı kayarak kalçamın hizasında naifçe durdu. "Güvenmediğim sen değilsin. Her konuda sana kendimden çok güveniyorum. Ama onlara güvenmiyorum, Yağmur." Cümlesiyle beraber kahveleri çaprazımızda bir yerlere kitlendiğinde baktığı yöne çevirdim mavilerimi. İki tane adam kendi halinde sakince eğleniyordu fakat tüm ilgileri bacaklarımda veya bende gibiydi. Dudaklarında gevşek bir sırıtış varken başka bir kıza döndü oyulası gözleri. Malfoy'un başını yanağıma yasladığını hissettim. Boynuma doğru bir nefes vermişti ve huylanmıştım ancak belli etmemeye çalıştım. "Seni böylelerinden mi korumalıyım yoksa karşına geçtiği anda tetiği çekeceklerden mi, bilmiyorum." Başımı çekerek benden ayrılmasını sağladım. Kahvesinin en derinine bakarken hâlâ içimde beni anlamasına aç bir his vardı. "Bilmen gereken tek şey, beni koruman gerekmediği." Bir laf edecekti ki kafamı iki yana sallayarak konuşmasını istemediğimi ona belli ettim. "Beni korumanı istemiyorum, Malfoy. Yanımda olmanı istiyorum." Elbisemin üzerindeki eli yerini daha da sahiplenirken burnundan güldü. "Günlerdir senden istediğim tek şey bu. İzin vermeyen sensin." Dudaklarım iki yana kıvrılırken gözlerimi kısarak etkileyici bir bakış attım ona. "İzin veriyorum."

MARŞ İLERİ- Karanlığın en derin yerinde, gökyüzünde parlayan tek bir ışık vardır: Kuzey Yıldızı. O, yol gösterir; düşene umut, yürüyene hedef olur. Bir yanda gölgelerin ardında saklanan asker yüzleri... Kendi içlerinde bir savaş, dışarıda görünmeyen bir düşman. Diğer yanda ise al bayrağın altında birleşen umut, gökyüzüne doğru yükselen bir marş. Ama bu yol kolay değildir. İhanetle sınanmış kalpler, sırlarla örülü kaderler ve düşmanların karanlık gölgeleri her adımda onları kuşatır. Onlar yalnızca cephede değil, kendi içlerinde de savaşır. Kimi sevgiyi ihanetle yoğurur, kimi gözyaşını yüreğine saklar. Ama her şeye rağmen ilerlemek zorundadırlar. Çünkü geri dönüş yoktur; onların tek pusulası kuzeyde parlayan yıldızdır. Ve işte orada, gece ile gündüzün, asker yüzüyle bayrağın birleştiği yerde başlar bu hikâye. Bir marş gibi yükselir: sert, kararlı ve susmayan. Bu sadece bir savaş değil... Bu, kalplerin, ruhların ve gölgelerin mücadelesi. Ve adımlar tek bir sesle yankılanır: Marş İleri.

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade'yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin'in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."

Benim yıllar önce gördüğüm o belli belirsiz çizgiyi dahi bir ihtimal olarak kabul etmediğini gösterircesine bıçağın keskin ucunu gözlerimin içine bakarak kendi avcuna bastırdı ve aşağıya doğru çekti. Oluk oluk akan kan beyaz gömleğine süzülmüş, yüzünde acıyı gösteren tek bir mimik bile oynamamıştı. ''Ne bu kan akmayı durdurdu...'' dedi Ferman'ı tutan elimi bir hışımla çekerek. Avcum ellerinin arasındayken sıcak kanı buz gibi tenimde süzüldü. Ben yıllar önce bitti diye haykırırken o bizim sonumuzun daha gelmediğini belirtircesine o kanlı bıçağı avcumun içine bıraktı. Bu beni öldür demekten başka bir şey değildi. ''Ne de bu can bu bedenden çıktı.'' Dedi düşüncemi doğrulamak ister gibi. Parmaklarımdan süzülen, tenime bulaşmış kanıyla birlikte avcumun içine baktım. Bizim sonumuz yine benim ellerimin arasındaydı fakat bu sefer ima ettiği son çok daha başkaydı. -Hikaye içerisinde yetişkin içerikler bulunmaktadır.

Bir gece birlikte olan , hemşire ve bir askerin aylar sonra aynı karargahta karşılaşma serüveni... 'Arkanda, bir ölü bırakıp gittin ama katil değilsin. Sen sevgilim, olsan olsan yeni tomurcuklanan bir çiçeği ezip geçen birisin sadece.' İlk Yayınlanma Tarihi: 17/07/2024 ----------------- Şahsıma ait isim ve kurguyla yazılmış bir kitaptır bu zamana kadar kimseden alıntı, esinlenme yada benzetme yapmılmamıştır . Yazdığım 9 kitap mevcut ve her birinde yüzlerce isim ortaya çıkıyor hepsi tamamen benim kurgumdur. Tüm hakları saklıdır ©

+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir avcı ve av hikayesi değil.. Bir avcının, av olmak pahasına başka bir avcıyı avlamasının hikayesi. Bir adamın ellerine düşen bir kadın... O adamın ellerine düşmek için her şeyi yapan bir kadın... Takıntı mı aşk mı? Turuncudan nefret eden bir kadının gökkuşağının ikinci katmanına hapsolma hikâyesi... Turuncudan nefret eden bir kadını, gökkuşağının ikinci katmanına hapseden bir adamın hikayesi... Kadın o katmana girebilmek için ölümü bile göze almıştı. • Gerçek kişi ve kurumlarla alakâsı yoktur. Tamamiyle hâyâl ürünüdür! Yetişkin okurlara uygun, psikolojik öğeler barındıran, romantik bir kurgudur.

"Her bina bir gün çöker. Kimisi depremle, kimisi ise tek bir kağıt parçasının ağırlığıyla."Atlas Karahan, bu üniversitenin yıkılmaz sanılan en sağlam kolonu; kusursuz bir kariyerin, buzdan bir adamın ve yıllarca saklanmış bir hatanın adıydı. Elçin ise o kolonun içindeki çatlağı gören tek kişi. Bir makale, bir kariyerin sonu olabilir miydi? Ya da bir kadının en büyük saplantısının başlangıcı? Kapı kilitlendi, fısıltılar yükseldi ve bir adamın hayatı, genç bir kadının dudakları arasından dökülen o tek kelimeye hapsoldu: İtaat. "Seni yıkabilirim Atlas. Ama ben seni, kendi harabemizde diz çökerken izlemeyi seçtim."