"Biz her zaman farklıydık. Normal diye bir kavram bizim hayatımızda hiç var olmamıştı. Zıttık, birbirimizle uyuşmuyorduk. O siyahsa ben beyazdım. O karanlıksa ben aydınlıktım. O soğuk bir kış rüzgârıysa ben ılık bir yaz esintisiydim. Biz Ateş ve Su'yduk. Evrende bilinen en büyük zıtlıktık. Belki birlikte olmamız bile hataydı. Hiç yan yana gelmemeliydik. Ama kader, bizi bir araya getirmişti. Belki de bizi bir araya getiren sadece tesadüftü... Ateş benim bu dünyadaki cehennemimdi.'' "O, bu zamana kadar karşılaştığım en farklı, en tuhaf, en değişik insandı, çoğu zaman beni çileden çıkarsa da benim ufaklığımdı işte. Her şeyine her şeyimle değer verdiğim tek kızdı. O inatçı tavrı, beni sahiplenişi, benden bir türlü vazgeçmeyişi, ona yaptıklarıma rağmen hâlâ yüzüme bakıp beni sevebildiğini açık açık söylemesi ve daha sayabileceğim birçok neden varken Melisa'nın kalbimdeki yeri bambaşkaydı. Kelimelerle tarif edilmezdi. Onu ilk gördüğüm zaman nasıl sadece bir kız çocuğu diye içimden geçirdiysem, şimdi de sadece benim her şeyim diyordum. Çünkü öyle olmuştu. Öyle olmayı kendi masumluğuyla, kendi elleriyle başarmıştı. Melisa, benim bu dünyadaki cennetimdi.''

"Alametler baş gösterdi kâhin, O karanlık gecede yolunu aya sürüyen bir kadın var; genç ve kendine yabancı. Arayışı aya kadar yükseliyor, Ürpertiler sarılı ruhu kederli. Ve bir yaratık onu ısırmak için kolluyor bütün aydınlıkları. Kehanet Leivan, İnkâr edemezsin Leivan!" İlk Zamanlayıcı, nie:1839, Ay tutulması Velana Kenti, Araf Yazar: Ayşenur Sezer

**Bazen birşeye sahip olduğumuzu sanırız. Ama yalnızca 'sanırız'** "Herşey yoluna girecek!" "..." "Herşeyi unutturacağım sana. Bütün yaşadığın o kötü zamanları" "..." "İnsanlar neleri unutuyor.. Sende bu yaşadıklarını unutacaksın!" "Unutmayacağımı ikimizde biliyoruz" "Unutmak zorundasın lanet olası! Unutacaksın!!!" ~Bu genç bir kızın direniş hikayesi değil, genç bir adamın yok oluş hikayesidir~

Başlangıç: 2 Kasım 2013 Bitiş : 4 Ağustos 2014

Çocuğu olmayan Baran ağa... Kurallar gereği yani aşiretin istegi üzere gül gibi sevdiği karısının üstüne KUMA alır... Sırf ilk karısı üzülmesin diye babasına Mardin'in en Çirkin kızını karısı olarak almasını söyler. Ama bilmiyordu ki sonradan aşık olacak... Ikinci karısı ise kocasına karşı olan sevgisi uzerine kayının desteği ile değişir ve bakımlı bir kadın olur. Devamını kitabı beraber okuyarak öğrenelim mi? Şimdiden keyifli okumalar :)))

İçimde ki çaresizlik bir kuş gibi çırpınıp duruyor.Ne sağa gidebiliyorum ne sola."Hayallerimin katilisin sen,beni yok ettin Ata."diyorum.Suratıma bakıyor.Karanlık ama loş ışıkta bile yüzüme acıyarak baktığını görebiliyorum.Benim her zaman sevdayla baktığım adam bana sadece acıyarak bakabiliyor.Çünkü o da biliyor bana yaptıklarını.Benden neler aldıklarını ezbere bildiğine bahse girebilirim. "Ben hiçbir şey yapmadım.Sen hak ettin,sen kendine yaptın bunları." diyor. Üstünde ki vicdan azabını azaltmak istiyor sanki. "Hala da beni sevdiğine pişman değilsin,bunu hissedebiliyorum. Ama kusura bakma Levla." Canımı acıtmak istiyor sanki. İstediğini yapıyor.Canım öyle acıyor ki dört yüz elli dört kilometreyi tek nefeste koşabileceğimi düşünüyorum. Annemin dizinde ağlamak istiyorum sadece. "Ben beddua etmem Ata. Ama bir daha kimse sevemesin seni benim gibi. Sende benim gibi sevgisizliğin içinde boğul."diyorum. Sonrası pişmanlık,acizlik ve yıkıntı. Bir sigara yakıyorum,bir şeylerin beni zehirlemesini istiyorum çünkü. Ondan daha zehirli bir şeyler bulmak istiyorum. Üşüyorum,babam ceketini vermiyor bana.Yine yalnızım İstanbul'da , Ankara'ya gidip sevdiklerimin beni korumasını istiyorum.Ama onlar bile sevmiyor artık beni. İstanbul yalnızlığımın başkenti,Ankara pişmanlığımın.

Geçmişini öğrenmek için anlaşmalı bir evlilik teklifini kabul eden Göksu'nun acı içinde olgunlaşması. Her şeyden habersiz bir kız, hayatı yalan üzerine kurulmuş. İntikam ateşine düşmüş bir genç, hayatını hiçe sayan. Üç aile. Büyük sırlar, büyük pişmanlıklar. Kendini feda edenler. İmkansız aşklar. Kaybolmuş hayatlar. Unutulmuş hayaller. Kana susamış, intikam isteyen ruhlar. "Benden korkmanı sevdim."

"Güneş'in ölmeye başladığı zamanlarda, Dünya'yı başka bir galaksiye taşıyacak güce sahip iki kolye icat edilir. Ne var ki kolyeyi taşıyacak iki kişinin, insanlığı korumak adına ödemesi gereken ağır bir bedel vardır. " Yeni devirde, dengeler değişmiş; teknoloji ilerlemiş fakat insanların teknolojiden yararlanmaları kısıtlanmıştır. İletişim, telefonlar yerine kafa derilerine yerleşen çiplerle; ulaşım, gökyüzünde süzülen arabalarla sağlanmaktadır. Otoriteler, insanların kıyamet korkusundan faydalanarak yönetim gücünü elde etmişlerdir. Yönetime baş kaldırabilen tek grup, gelecekten geldiğini iddia eden ve galaksiler arası kaçışın bir felakete neden olacağını duyuran 'Kuledekiler' adlı örgüttür. Hira, doğduğu günden beri bedeninde taşıdığı kolyenin, yaşadığı gezegeni yaklaşan kıyametten kurtaracak büyük bir planın kilidi olduğunu öğrendiğinde on altı yaşındadır. İnsanlığı kurtarmak için kendi hayatından, hayallerinden ve herkesten gizli tuttuğu aşkından vazgeçmeye zorlanır. Kolye, kimsesi olmayan bir kızın, sonunu bildiği bir savaştaki mağlubiyetini anlatır.