"Είσαι σίγουρη?"

665 μέρες. Σχεδόν δύο χρόνια. Δύο ολόκληρα χρόνια από την τελευταία συνάντηση της Κλειούς με τον Κρις. Και η ζωή συνέχισε να κυλά σε ρυθμούς ήρεμους. Η καθημερινότητα έγινε μια ρουτίνα και εκείνη η πρώτη συνάντηση τους στο Παρίσι πριν από τρία χρόνια έγινε μια θολή ανάμνηση. Η Κλειώ βυθισμένη στην φαινομενικά τέλεια ζωή της νιώθει έτοιμη να τον συναντήσει ξανά όταν ο πατέρας της την προσκαλεί να περάσει τις καλοκαιρινές της διακοπές μαζί με την οικογένεια του. Και ο Κρις αποδέχεται την πρόσκληση της μητέρας του γνωρίζοντας πως θα βρεθεί αντιμέτωπος με τους δαίμονες του παρελθόντος του σκεπτόμενος ίσως ότι αυτή είναι η τελευταία του ευκαιρία να την κερδίσει ξανά πίσω στη ζωή του. Όμως τίποτα δεν είναι έτσι όπως φαίνεται και κανείς από τους δύο δεν φαίνεται να έχει αφήσει στο παρελθόν όλα όσα έγιναν τότε. Μα εκεί που η ζωή τους φαίνεται να παίρνει την πορεία που ήλπιζαν και οι δύο μονάχα στα όνειρα τους, όλα ανατρέπονται ξανά από έναν καινούριο εχθρό. Θα καταφέρουν άραγε στο τέλος να είναι μαζί πηγαίνοντας κόντρα σε κάθε λογική και κάθε εμπόδιο που θα βρεθεί στο δρόμο τους;

Τους μισούσε... Τους μισούσε όλους ανεξαιρέτως ο Ορέστης. Μαζί με τον καλύτερο του φίλο, του είχαν στερήσει την ανθρωπιά, τη συνείδηση, την ελευθερία. Η εκδίκηση τον βασάνιζε και ο σκοπός της ζωής του είχε γίνει πια ένας: να καταστρέψει οτιδήποτε ξένο. Εκείνη πάλι ένιωθε ξένη από την ώρα που γεννήθηκε. Δεν υπήρχε ούτε πατρίδα, ούτε οικογένεια να την προστατεύσει. Παντού άγνωστη και από παντού διωγμένη. Μοναδικός σκοπός της η επιβίωση. Λένε πως οι άνθρωποι που έχουν επιλέξει διαφορετικές κατευθύνσεις, είναι αδύνατον να συναντηθούν. Ισχύει, όμως; Μπορεί το μίσος να σβήσει; Μπορεί ο έρωτας να ανατρέψει ιδεολογίες;

Ένας ξαφνικός θάνατος, μια αναπάντεχη κληρονομιά και μια απρόσμενη γνωριμία. Η Αλίσια μετά τον ξαφνικό θάνατο το θείου της καλείται χωρίς να το περιμένει να διαχειριστεί μια τεραστια περιουσια. Απαράβατοι οροι έρχονται να καθορίσουν την ζωή της, αλλάζοντας της τον μέχρι τώρα τρόπο σκέψης της. Μέσα σε όλο το χαμό που γίνεται αναγκάζεται να συνεργαστεί με τον Ορέστη . Ο ακαταμάχητος σύμβουλος του θείου της δεν έχει και την καλύτερη γνώμη προς το πρόσωπο της και αυτό χάρη στην όχι και τόσο κολακευτική πρώτη τους γνωριμία. Πολλά εμπόδια, αντίπαλα συμφέροντα, ανειλικρινείς φιλιες και ψεύτικοι έρωτες έρχονται να βάλουν το κερασάκι σε όλο αυτό το χάος. Και όλα αυτά? Για να μην έρθουν κοντά η Αλίσια και Ορέστης . Άραγε τι κρύβετε πίσω από ολα αυτά? Θα καταφέρουν να ξεπεράσουν την αρχική τους έχθρα ή θα καταστραφούν μέσα στο πάθος τους?? *Μην σχεδιάζεις τίποτα, τα ξαφνικά είναι τα καλύτερα*

Γαβριέλα Παπαστεφάνου. Μια καλοκαιρινή νύχτα σε ένα κλαμπ της Κέρκυρας. Ένας τύπος με τατουάζ. Ένα φιλί. 《Έλα Γκάμπι, χαλάρωσε λίγο.》 Φώναξε η Ελβίρα. 《Δεν πίνω.》 Φώναξα αλλά προφανώς και δεν με άκουσε. Χριστέ μου ποιος ξέρει τι μου έχει βάλει να πιω. Έχε χάρη που έχω κορακιάσει και δεν βλέπω να φεύγουμε σύντομα. Άσπρο πάτο Γαβριέλα. Η Γαβριέλα ούτε που ήξερε τι την περίμενε όταν δέχτηκε την πρόκληση των φίλων της. Μπορεί να ξεκίνησε ως ένα παιχνίδι αλλά όταν το άτομο που ορκίζεσαι ότι δεν θα ξαναδείς το ξαναβλέπεις και μάλιστα στη θέση του καθηγητή στη σχολή σου, τότε τα πράγματα περιπλέκονται. All rights reserved Do not copy the story. Highest rank: 1# Ρομαντική 18/08/2017 6# Ρομαντικά 9/5/2017 και 6/7/2017 5# Ρομαντικά 13/7/2017 4# Ρομαντικά 1/8/2017 3# Ρομαντικά 2/8/2017 2# Ρομαντικά 25/7/2017 και 15/8/2017

Η Ερμίνα μια δυναμική προσωπικότητα η οποία τοποθετει τα κομμάτια της από την αρχή . Ο Άρθουρ ένας σκοτεινός χαρακτήρας θαμμένος στα βιβλία του ,τη πένα του και τις ιστορίες του. Δυστυχώς αυτοί οι δύο ... συναντιούνται. 1# writer

«Γιατί το 'κανες αυτό;» «Έδιωξα τον πέφτουλα κερασάκι. Δεν κάνει τίποτα», γελάει και κάθεται αραχτός στην ξαπλώστρα, ρουφώντας ενοχλητικά το μοχίτο του. Άμα σε ταίσω στα ψάρια θα σου πω εγώ, ηλίθια σαύρα που σέρνεται. «Κάνεις λίγο πιο πέρα; Μου κρύβεις τον ήλιο. Πως θα μαυρίσει αυτό το θεϊκό κορμί;», περηφανεύεται και βάζει το γυαλί του, ακουμπώντας το κεφάλι του στην ξαπλώστρα. Ρολάρω τα μάτια μου πίνοντας μια γουλιά βυσσιναδα, όταν η σπαστική φωνή του Φιλίππου ακούγεται και πάλι. «Ε Ολίβια, πιάσε μου το αντηλιακό μια», απαιτεί, τεντώνοντας το χέρι του σε εμένα. Α δε στα 'πανε καλά αγοράκι μου. Μου έχει σπάσει τα νεύρα οπότε αποφασίζω να σπάσω και γω τα δικά του. «Αμέσως», αναφωνω και τον λούζω με την βυσσιναδα. «Δεν είμαι η δούλα σου. Βάλτο να το επεξεργαστεί το μικροσκοπικό μυαλό σου!», του απαντάω με υφάκι και σηκώνεται αμέσως όρθιος. Η όψη του είναι γελοία και βγάζει καπνούς από τα αυτιά. «Είναι η δεύτερη φορά που το κάνεις αυτό γαμώτο. Σου δίνω τρία δευτερόλεπτα να τρέξεις, γιατί ω, ειλικρινά έχεις πεθάνει!» ... Περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο^^

Η Λίζα στάθηκε προσοχή και ύψωσε πεισματάρικα το βλέμμα της. "Δεν ήξερα ότι είστε τόσο άκαρδος." "Είναι πολλά που δεν ξέρεις για εμένα." Άπλωσε τα χέρια του και την εγκλώβισε στον τοίχο. "Πες μου για να μάθω." Ο Μπράιαν κάρφωσε το βλέμμα του στα μάτια της. Έγειρε κοντά της. "Και για πες μου Λίζα. Σου αρέσει να παίζεις με τα συναισθήματα των άλλων;" o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o Στον Μπράιαν δεν αρέσουν οι αλλαγές. Στα σαράντα του χρόνια δεν έχει γνωρίσει την πραγματική αγάπη αν και η μοναχικότητα δεν του αρέσει. Η δυσκολία στην άρθρωση του και η ουλή στο χείλος του τον κάνουν να αποφεύγει την γυναικεία συντροφιά. Όταν γνωρίσει την Λίζα, τα συναισθήματα του προς αυτήν θα το μπερδέψουν και θα τον ταράξουν.