Değişen koşulların akışına ayak uydurmak hiç bu kadar zor olmamıştı. Ölümün kaçınılmaz bir hakikat olduğu bu acımasız dünyaya baş kaldırmak sadece en büyük cesaret gösterenin vergisidir. İsimlerinin anlamının yaşam hayatlarıyla ahengi olan iki insanın baş başa verip savaşma hikayesi... Ufuk: Açık denizde gökle yerin birleşir gibi göründüğü yer. Adı üstünde "gibi görünmüştü." Derya: Deniz. "Korkuyorum Derya...Sevmekten, sevilmekten korkuyorum. Kimi sevdiysem yok oldular. Bak ben hâlâ yaşıyorum Derya. Demek ki hiç sevdiğim kadar sevilmemişim..." der denizle kesişen Ufuk... ... Spotify: Ah-U Derya #benimçizgim #benimkurgum

"Yeter susun artık susun. Kimsiniz siz? beni rahat bırakın!" Kalbim yerinden çıkacak aklım sanki her an düşüncelerim ile yok olacak gibiydi. Kafamda ki seslerden dolayı bağırdığımın bile bilincinde değildim. Akıp giden göz yaşlarıma mani olamıyordum.

Siz hiç vicdan azabı çektiniz mi? Bilirsiniz, hani bir şeyi yanlış yaptığımızda hissettiğimiz o duygu. Birkaç ay öncesine kadar böyle bir duygunun olduğunu unutmuştum. Şimdiyse yaşadığım şey vicdan azabının ötesine geçmiş durumda. Ruhumun herbir parçası sanki bir buzlu camın kırılması gibi ortadan ikiye bölünüyor. Etrafa saçılan cam parçalarıda ilk olarak aklıma isabet etmeye başlıyor. Cam parçaları isabet ettikçe akıl sağlığım benden azar azar kopup gidiyor. Sesleri susturamıyorum. Çığlıkları bastıramıyorum. Aklımı başımda tutamıyorum. Onu unutamıyorum. Kardeşimi.... Geçmişi değiştiremiyorum. Geleceğim ise belirsiz. Elimde bir tek şimdim var. Bugünüm. Onu da kaybetmeyeceğim. Ne olursa olsun.

Dikkat ! Yüksek oranda aşk içerir... Aşkı bilmeyen bir genç kız , birden aşkın içine düşerse ne yapar sizce?Tam hoşlandığını sandığı biriyle sevgili olurken , tanımadığı birinden ,ansızın gelen aşk mesajları nelere yol açar ? Hadi gelin, hep beraber şahit olalım .Bu yolculukta bizimlemisiniz?

*** -Ekin- *** Gerçeklik algısı olmayan karanlık, tamamen esir düşürmüş; nedensiz bir şekilde etrafımızı bertaraf etmişti. Gri olan her şeyden korkmalı, beyazın tonları arasında hayat bulmalıydık. Siluetlerin esiri olmamalı, hayatın bütün zorluklarına göğüs germeliydik. O, bizi ele geçirene kadar biz gerçek olmalıydık. ''Kurtulmaya çabalamalıyız. Kurtuluş, bizim için gerçeklikten ibarettir.'' Gözler, hayatımızın en kötü köşesinde yer edinerek korkuyla bütünleşmiş olan acıyı bize tattırmadan duramayacaktı. Acının en coşkulu olduğu bu topraklardan ne pahasına olsun kaçmalıydık. Kaçamazsak O, bizi ele geçirecek ve grimsi sıvıyla tatlandırarak yok edecekti. ''Ben Ekin Tokgöz ve asla yalan söylemem.'' -?- *** ''Emin misin?'' (İnstagram adresi: @goztheevileyes)

Birer oyunun parçasıydık, ikimizden biri sobelenecekti. Saka kuşu & Efsunkar

O, Çocukların Kabusu... Çocukken Geçirdiği Bir Hastalık Yüzünden Kimsenin Sevmediği Bir Yaralı Bir Adam... O, Gece ... Hastalığını Yenebilecek mi?

Bir insan sevdiği birisini ne kadar bekleyebilirdi ? Kaç dakika , kaç saat hatta kaç yıl bekler beni sevsin diye .. Ben bekledim uzun zamandır onun beni sevmesini, benim gözlerimde kaybolmasını bekledim.. Peki bizim bir sonumuz varmıydı yoksa sonu olmayan bir sonsuzluğun içerisinde mi takılı kalmıştım... Bir bakışı varki sanki gözlerimi delip geçecek gibi bakan gözleri... Peki o benim onu sevdiğimi sizce biliyormudur? Bana sorarsanız biliyor ama asker adam duygularını iyi saklıyor ve her zaman mesafesini koruyor.. Bazen laflarıyla canımı okusada alıştım artık, çünki ben zaten canımı onun canına katmışım daha ne kadar yakabilirdi ki canımı... Keşke benimlede arkadaşlarına olduğu kadar yakın olsa onları sevdiği gibi benide sevebilseydi ... ~♡♡♡~ "Yapma nolur yapma bunu bana, herkese bir abi kardeş olurken bana bu kadar uzak kalmanı kaldıramıyorum artık, sana 1 adam atsam 3 adım geri kaçıyorsun, hiç canın acımıyor mu Ali Asaf , biliyorum, biliyorsun ben seni se..." Cümlemi yarıda kesip hemen söze atılmıştı " Siz yanlış anlamışsınız Ayliz hanım benim bir şey bildiğim yok siz sadece ben ve timim için korumakla görevlendirildiğimiz bir doktorsunuz şimdi müsadenizle göreve gitmem gerekiyor, uzun zaman buralarda olmayacağım ama her zaman hastane çevresinde askerler olacak merak etmeyin " Ne yani gidiyormuydu bana bi vedayı çok mu görüyordu peki niye gözlerimden kaçıyordu, Tam arkasını dönüp giderken bi an hızlı bi şekilde önüne geçip boynuna sarıldım "Allaha emanet ol, sapasağlam geri dönün bide sizi tedavi etmekle uğraşamam ben işim gücüm var " Sustum sustu , peki neydi bu sessizlik bir kabulleniş mi yoksa kopacak olan fırtınanın bir alameti mi? ~♡♡♡~

Meleklerin aşkı ve sadakati sadece yaratıcıları Tanrıyadır. Onun dediklerini yapmakla yükümlüdürler ve üzerine söz söylemeye hakları yoktur. Kendi insiyatiflerini kullanmak istediklerinde çekecekleri cezayı bilirler. Peki kendilerini bile bile ateşe atmaya razı olurlar mı? Ama; Ya bunu yapmaktan başka çareleri yoksa? İki dünyada da yaşanan bu savaşta insanoğluyla birlikte aynı safta savaşmak zorundalar. Ve yaratılışları gereği onlara karşıda bir sorumlulukları var. Onlar melekten ziyade birer muhafızlar ve en önemli görevleri insanoğlunu korumak... Bu sıradanlıktan uzak, sıradışı bir hikâye..

"Hayatına girecek kişi çok tehlikeli, ondan uzak ol." Ayçin ne dediğini anlamakta güçlük çekiyordu. Kimden bahsediyordu bu kadın diye düşünmekten kendini alıkoyamıyordu. Aklını her an kaçıracak gibiydi. Olduğu yerde resmen mıhlanmış gibiydi. Bir adım dahi atmaya takati yoktu. Ama konuşması gerektiğininde bilincindeydi. Susmak hiçbir işe yaramayacaktı. "Kimden bahsediyorsun? Kimsin sen ve benim burada ne işim var?" Yüksek sesle sorduğu soru karşısında ürkütücü bakışları alaylı bir ifadeye dönmüştü. "Kim olduğumu öğrenmen için çok erken daha, şimdilik hayatının tadını çıkar," deyip ortadan kaybolmuştu. Bundan sonra hiçbir şey normal olmayacaktı.