Ο Theo Ashcroft ή αλλιώς το παιδί-θαύμα του αγγλικού ποδοσφαίρου, έμαθε να ζει με μια πίεση που λίγοι αντέχουν. Η μεταγραφή του στη Μαδρίτη έμοιαζε η καλύτερη διέξοδος για όλους, μια ευκαιρία να αλλάξει σελίδα, να ξεφύγει απο την κατάρα του. Εκεί, χωμένη βαθιά στον ίδιο απαιτητικό κόσμο, βρίσκεται εκείνη. Η φωνή που τον βοηθάει να σταθεί στα πόδια του σε μία ξένη πόλη, να επικοινωνήσει. Αλλά κυρίως, η μόνη που προσέχει τις μικρές λεπτομέρειες: τη βαριά ανάσα πριν μπει στο γήπεδο, τη σιωπή μετά το σφύριγμα, τη στιγμή που έρχεται οριακά πριν την πτώση. Ανάμεσα σε ηλεκτρισμένα βλέμματα, μισές κουβέντες και στιγμές που η απόσταση εκμηδενίζεται, το μεταξύ τους παίρνει μια τροπή που κανείς δεν υπολόγιζε. Γιατί τελικά, αυτό που σε διαλύει περισσότερο δεν είναι αυτό που έχασες... αλλά εκείνο το «σχεδόν» που δεν έζησες ποτέ.

《Κρίστιαν τι μυστικά φυλάς άραγε στην κλειδωμενη σου καρδιά ..》καπως ετσι ξεκίνησε το ταξίδι μου κοντά σου θέλοντας να σε εξερευνήσω..να σε σαγηνέυσω.. Στην καρδιά του Μανχάταν ενας πανίσχυρος γοητευτικός δον Ζουάν μα συνάμα ορκισμένος εργενης επιχειρηματίας ονόματι Κρίστιαν Μπάλτον που δεν πιστεύει στον έρωτα εξαγοράζει μια σχεδόν χρεοκοπημένη εταιρεία με το οραμα να την μεταμορφώσει σε κολοσό . Ωστοσο δεν του έρχονται ολα τόσο ρόδινα οσο φαντάζεται καθώς συναντά αντίσταση απο την κόρη του πρώην ιδιοκτήτη ! Η Μαρίνα Άστον επαναστάτρια , πεισματάρα μα συνάμα απίστευτα ποθητή και εύθραυστη θέτει στην ανέμελη ζωή του ενα μεγάλο δίλλημα . Να αφεθεί στην γοητεία της με κίνδυνο να ξεκλειδώσει για πρώτη φορά την αμπαρωμένη καρδιά του η να την αφήσει πίσω του για πάντα ; Το πάθος μπλέκεται με τον εγωισμό σε εναν ανελέητο πόλεμο σαγήνης κι ερωτισμού μίσους και αγάπης με νικητές και χαμένους άραγε ποίο απο τα δυο θα επικρατήσει; Όλα τα πνευματικά δικαιώματα κατοχυρωμένα μην αντιγράψεται την ιστορία (c) Έλενα Παχή 2020 απαγορέυεται ρητά η αναδημοσίευση μέρους η ολόκληρου του έργου χωρ

Δέκα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ένας καταξιωμένος ποιητής επιστρέφει στην πατρίδα του ως κεντρικός ομιλητής σε μια λογοτεχνική διάλεξη του Πανεπιστημίου Κύπρου. Καθώς η ομιλία του ξετυλίγεται, το παρελθόν ζωντανεύει μέσα από αναδρομές γεμάτες όνειρα, έρωτα, απώλειες και πόνο. Από τα φοιτητικά του χρόνια και τη γνωριμία του με την Αλίκη, μέχρι τις δραματικές μέρες της εισβολής που τους χώρισαν για πάντα, ο Πέτρος αφηγείται την ιστορία που τον οδήγησε από την καταστροφή στην αναγέννηση. Όμως πίσω από τη φήμη, την επιτυχία και τα ποιήματα κρύβεται ένα ερώτημα που τον στοιχειώνει ακόμη. Ποιο είναι το τίμημα της επιβίωσης; Και μπορεί άραγε ο χρόνος να σβήσει έναν αληθινό έρωτα; Μια ιστορία για την αγάπη, τον ξεριζωμό, τις δεύτερες ευκαιρίες και όλα όσα δεν κατάφερε να νικήσει ούτε ο χρόνος. ******************************* «Πείτε μου όμως... πώς μπορεί κάποιος να ξεχάσει τη γυναίκα της ζωής του;»

Χλόη Παπαδοπούλου: Όμορφη, έξυπνη, καλόσυνάτη και αδερφή του Ορέστη. Λείπει δύο χρόνια από την Ελλάδα και όταν επιστρέφει βλέπει πως σχεδόν όλα άλλαξαν. Το κυριότερο? Ο κολλητός του αδερφού της με τον οποίο ήταν ερωτευμένη από το λύκειο έχει γίνει ακόμα πιο ωραίος. Άρης Βασιλείου: Γοητευτικός, λιγάκι αλαζόνας και κολλητός του Ορέστη. Έχει όλες τις κοπέλες στα πόδια του...εκτός από μια. Για τον κόσμο είναι ψυχρός και γυναικάς. Δεν τον ενδιαφέρουν τα συναιθήματα των άλλων ή τουλάχιστον έτσι λέει ο κόσμος. _________________________________________ "Είναι τόσο δύσκολο να προσποιήσαι ότι είσαι φίλη με κάποιον, όταν κάθε φορά που βλέπεις αυτό το άτομο, το μόνο που βλέπεις είναι ό, τι θέλεις να έχεις" -Άγνωστος

Όταν η Αλι συνάντησε τον Cameron κάτι άλλαξε μέσα της. Οταν ο Cameron γνωρισε την Αλι κάτι άλλαξε μεσα του. Θα είναι αυτές οι αλλαγές αρκετές για να καταφέρουν να νικήσουν τα εμποδια στη σχέση τους? |Ranked #5 in fanfiction (16/07/18)| |Ranked #10 in romance (30/07/18)|

- 1ο βιβλίο - 20 χρόνια πριν το μέλλον είχε γραφτεί... 20 χρόνια μετά έρχεται για να τους καταστρέψει.. Ήταν η μεγαλύτερη μαφία στην Αμερική.. Άτρωτοι..Σκληροι.. Πιστευαν ότι τίποτε δεν μπορεί να τους σπάσει... Κάνεις όμως δεν μπορεί να προβλέψει τα μαινόμενα.....

*Για να διαβάσετε το συγκεκριμένο βιβλίο είναι απαραίτητο να διαβάσετε πρώτα το «Αγάπησε με, αν μπορείς» καθώς το παρόν βιβλίο αποτελεί την συνέχεια του* Πέρασαν περίπου 5 χρόνια από τότε που έφυγε, από τότε που τους παράτησε όλους... Τον θεωρούσαν νεκρό, ήθελε να είναι νεκρός παρά να αποδεχτεί ότι την παράτησε και πως δεν την αγάπησε ποτέ Δεν είναι όμως. Επέστρεψε... Τι θα συναντήσει μπροστά του; Πως θα του φανεί που όλοι έμαθαν να ζουν χωρίς εκείνον και η παρουσία του φέρνει ταραχή και όχι χαρά; Πόσα μυστικά κρύβουν τελικά και εκείνος αλλά και εκείνη; Όλοι προχώρησαν εκείνοι όμως έμειναν στάσιμοι στο παρελθόν. Εκείνη νιώθει μίσος και απέχθεια. Εκείνος όμως;

-Νομίζεις ότι δεν κατάλαβα ότι είσαι εσύ; Μου είπε και τον είδα να πλησιάζει. Σηκώθηκα ντροπιασμένη και πήγα να φύγω. Όμως ένιωσα το χέρι του να με πιάνει και με γύρισε κοντά του. -Που νομίζεις ότι πας; -Έξ-ξω; του είπα όμως ακούστηκε πιο πολύ για ερώτηση. Τον είδα να στριφογυρνάει τα μάτια του και κάρφωσε τα μάτια του πάνω μου. -Πάντα τραυλίζεις; με ρώτησε πλησιάζοντας με και έκανα ένα βήμα πίσω. -Όχι μ-μόνο όταν.. -Όταν; μου είπε πλησιάζοντας με περισσότερο. Άκουσα τον ήχο της πόρτας που ανοίγει και πανικοβλήθηκα. Έκανα ένα βήμα μπροστά και στραβοπάτησα με αποτέλεσμα να πέσω πάνω του. Αυτός κάρφωσε τα μάτια του πάνω μου και είδα ένα μικρό χαμόγελο στα χείλη του. -Τι κάνετε εδώ; άκουσα μια βαριά φωνή και είδα τον γυμναστή να μας κοιτάει με ένα περίεργο βλέμμα. Ωχ την έβαψα. Και είναι ακόμα η πρώτη μου μέρα. Και το πρώτο μου διάλειμμα. ΣΚΑΤΑ.

"Παρατα με ησυχο επιτελους! Δεν ζητησα να μου κανει κανενας 'ενημερωτικη ξεναγηση', και ακομα κι αν ζητουσα δεν θα ησουν εσυ!! Εισαι τοσο βαρετη που πεθαινω!!" "Ουτε εγω θελω να ειμαι εδω ηλιθιε!! Αλλα ειτε το θες ειτε οχι κολλησες μαζι μου!!" Προχωραω προς την αλλη μερια της αιθουσας σε μια αποπειρα να φυγω οσο πιο μακρυα του μπορω. Αλλα για κοιτα. Μια καρεκλα. Ας μπουρδουκλωθω στα ποδια της!! Κι εδω ειναι που περιμενετε το κλισέ "με επιασε πριν πεσω, και οι ματιές μας κλειδωσαν, και ηταν μαγικό και μπλα μπλα μπλα". Μπαα...επεσα. Με τα μουτρα. Στο κρυο και σκληρο πατωμα της ταξης. Και τι εκανε ο ηλιθιος; Μαντεψτε! ΕΣΚΑΣΕ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ. Αυτο εκανε. Αρχισε να γελαει σαν φωκια χτυπωντας παλαμακια και διπλωνοντας το σωμα του στα δυο. Το τοπι στην μυτη του ελειπε!! Τον μισω. Ολοκληρωμενη ιστορια Highest rank #80 in Εφηβικη

" Γιατί είσαι τόσο σκληρή γαμω το κεφάλι μου?" Είπε γεμάτο νεύρα " Γιατί έτσι έμαθα να κρύβω τα συναισθήματα και να μην πληγώνομαι" Είπα σε ένα ήρεμο τόνο που ούτε εγώ το περίμενα από τον εαυτό μου