HARZ Harz bir çete değil, bir zorunluluk. Kimsenin kahraman olmak için girmediği, çoğunun hayatta kalmak için tutunduğu bir yapı. Resmiyeti yok, bayrağı yok, sloganı hiç yok. İçinde yetimhanelerden çıkanlar, sistemden atılanlar, susması istenip susturulamayanlar var. Harz'ta aidiyet duygusu romantik değil; kan bağı gibi değil, yara bağı gibi. Kuralları yazılı değildir ama ihlali affedilmez. Harz, insanı korur, çünkü külden doğan ateşe aittir. Harz ise bir ateş çemberidir. ZAVET Zavet daha seçici, daha sessiz, daha derin. Herkes Zavet'e giremez; çağrılırsın ya da fark edilirsin. Burada mesele güç değil, kontrol. Zavet insanları değil, dengeleri yönetir. Duygular zayıflık sayılmaz ama asla yönetime karışamaz. İçeridekiler birbirini sevmez, güvenir. Zavet'te sadakat bağırarak değil, susarak gösterilir. Yanlış yapan dışarı atılmaz; silinir.