"Ben..." diye kekeledim avcumun içinde tuttuğum künyeyi bırakıp geriye çekilmeye çalıştığımda. "Asya," diyerek tuttu elimin üzerini. Künyesini tutan ben, benim elimi tutan Yavuz'du şimdi. "Sen de hissediyor musun?" "Neyi?" dedim kısık çıkan sesimle. "Bunu," dedi bakışlarını ikimizin arasındaki zaten çok az olan boşlukta dolaştırarak. "Çekiliyorum sana, görmüyor musun? Elim uzak dursa gözlerim, gözlerim uzak dursa nefesim karışıyor sana." Cevap veremedim ancak bir cevap beklediği de söylenemezdi. İkimizde aramızdaki bu çekimi hissediyorduk. Yoksa ne ben durduk yere onun kafasını karıştırırdım ne o benim. Ortada söze dökülmemiş saf duyguların gücü hakimdi ve biz o an buna boyun eğdik, kabullendik. "Yavuz..." diye fısıldadım adını. Kara gözleri nasıl bu kadar aydınlık olurdu aklım almıyordu. "Doğru söylüyormuşsun." O neyi der gibi bakınca avcumun içinde tuttuğum künyeyi daha sıkı kavradım. Sanki tenimi yarsın, kanıma karışsın istercesine. "Karışanın yalnızca kafam olmadığını..." Künyeyi asıldığımda aramızda kalan o küçücük boşluğu da yok ettim ve hiç düşünmeden benim için aralanan dudaklarının arasına sızdım.

Annesinin katilini bulmak için patronuyla anlaşan genç gazeteci, aldığı gizli görev üzerine bir boksörün hayatını gizlice sızdırmaya başlar. Fakat bilmediği bir şey vardır; hayatını gizlice işgal edeceği boksör, herkesin korkulu rüyası haline gelen ve daha evvel hiçbir yenilgisi olmayan Cengiz Ertekin'den başkası değildir. Kollarını bana doladı, bir an bile sorgulamadan bana sarıldığında "Kim ağlattı seni?" diye sordu sert sesiyle. Geriye çekildi, yüzüme baktığında öylesine sertti ki bakışları, bir an için ben bile korktum. "Sana ne demiştim hatırlıyor musun?" diye soludu. Yutkundum, ellerini yanaklarıma yerleştirip parmaklarıyla gözyaşlarımı sildi. "İlk ve son demiştim, bir kez daha seni ağlarken görürsem tek ağlayanın sen olmayacağını söylemiştim." Bir şey yapacaktı, hiç iyi şeyler yapacak gibi durmuyordu. "Cengiz," dedim. "Nur," dediğinde ise kaskatı kesildim. Kulağım uğuldadı, kafamdan aşağıya kaynar su dökülmüş gibi hissediyordum. O ise çok rahattı, yüzüme doğru eğilerek "Bana engel olma," dedi. "İstesen de olamazsın artık çünkü senin gözyaşlarını akıtanın bizzat ben kanını akıtırım." ⚠️ Yetişkin okurlar içindir.

[devam etmeyecek] Hikâye, 1970'li Yıllarda geçmektedir. Eski yıllarda ne oluyorsa, o şekilde yazılmıştır. 21. Yüzyıla göre düşünüp o şekilde yorum yapmazsanız sevirinim. - Yakın arkadaşlarından birinin düğünü için şehirden köye bir haftalığına gelen Alihan, düğünde gördüğü bir köy güzelinin kuşağını isteyerek ona talip olduğunu belirtir. Babasından başka bir erkeğe dokunmanın bile kendine ters olduğuna inanan Zümrüt'ün, Alihan'ın temaslarına bağımlı olma hikâyesi. ©Tüm hakları saklıdır. Kopyalanması kesinlikle yasaktır!

"Kırılan dilden de, kalpten de sadece enkaz sesleri gelir."

Kardeşi Mert için gittiği bir barda seçtiği bir adamdan hamile kalmayı planlayan Duru'nun tek amacı doğacak olan bebeğinin kardeşine nefes olmasıdır. Duru amacına ulaşır fakat bilmediği şey ise seçtiği adamın karanlık dünyasıdır.

Zaman ailemi benden almıştı, babamı annemi onlarla birlikte ölen o küçük kız çocuğunun bütün duygularını... "Kızım sana emanetir Aşit ağa. Ona benim yokluğumu hissetirmeyesin, başını bağlayıp yuvasını kurasın. Benim vaktim çoktan gelmiştir." Başkası babamın yerini doldura bilir miydi? Saçlarımı okşayıp öpe biliri miydi? Saatlerce sıkılmadan çok konuşan kızını dinliye bilir miydi? Bunların hiç biri olmazdı, babamın ilk aşkımın hayran hayran izlediğim adamın yerini kimse alamazdı ki. "Merak etmiyesin Bahoz, kızın önce Allaha sonra bana emanetir." Olmak istemiyordum ki ben hala babamın küçük zambağı olmak istiyordum. "Devran razımıdır bu olacak evliliğe?" Ne evliliğiydi? Devran kimdi? "İçin rahat olsun onlar doğmadan kader onlar için çoktan yazılmıştır zaten." Yaşanacak bir kader vardı. Devran kaderinden kaçmak istesede, Zambak kaderine boyun eğmek istemesede hayat onları bir araya getirecekti... (yetişkin içerik bulundurur;) Devran ve Zambak

En dibe battığını düşünen genç bir kız, nefes almak istiyordu ama boğazında hep bir el vardı. Görünmez bir el, geçmişin kanlı gölgesi. İçinde ki küçük kızı korkutan ve yaralayan eller. Genç kız bir mucize istedi,ilk defa kendine inanmak ve güvenmek istedi. Düştüğünde onu kaldıracak kimsesi yoktu,o yüzden kendi kalkmalıydı. Önce yaralarını sardı, ardından daha da dik bir şekilde ayağa kalktı. Annesi ona böyle öğretmişti. Şimdi annesinin savaşçı kızı olması lazımdı. Bu hayat tamamen acımasız olamazdı değil mi? Onun içinde sakladığı bir mucize vardı. Buna inanıyordu genç kız. O gece bir karar verdi ve yeni bir sayfa açtı hayatında. O kendi mucizesini yaratmak isterken, yaratıcının ona armağan ettiği mucize ile karşılaştı. Genç adam, genç kızın aldığı nefesi oldu. " Seni çok seveceğim Hare, öyle çok seveceğim ki canını bir daha asla yakamayacaklar. " Not : yetiştik içeriktir.

(+18bölümler vardır) Dedesinin isteği üzerine yıllar sonra dönmüştü gökçe mardin e nerden bilebilirdi ki aşkı burda bulucağını

Azize başka toprakta yetiştirilmiş bir çiçek. Karadeniz'in yağmurlarına emanet şimdilerde. #roman 1

köy kurgusudur. Köyün şifacısı olan Umayın köyün en zengin ailesinin oğlu Cesura kalbini kaptırmasıyla başladı herşey. Ya Cesur başka birine aşıksa ve bunlar zorla evlenirse... gelin bakalım neler olacak. yetişkin içerik olacaktır...