"Bir sandal mı? Yani her tarafı çürümüş tahta parçası bir sandal mı bizi kurtaracak? Boş versene." Genç kadın başka bir çıkış yolu düşünmeye başladı. Ona neden katılıyordu ki! Bunun aptalca bir hata olduğunu kabullenmek istemese de, durumun gerçekliğinin farkındaydı. "Bak, o benim babamındı tamam mı. O sandal hakkında doğru konuş. Ayrıca fazla gitmeyeceğiz, sandal ile birlikte yatıma ulaşıp buradan gideceğiz. Sonra karaya çıkınca sen yoluna, ben yoluma." Genç kadın bir süre daha düşündü. Başka seçeneği var mıydı sanki?! Kabullenmekten başka çaresi yoktu. Bu balık kokan gemide kalmaktansa, açık havada çürük bir tekne ile yata gitmek daha cazipti. Kötü kokulara tahammülü yoktu. "Tamam. Hadi gidelim." Genç adam gülümsedi. "Bu arada, isim neydi?" Tabii, ordan oraya kaçmaktan tanışmaya fırsatları bile olmamıştı. "Hazan." "Bende Barbaros." Genç kadın göz devirdi. "Aman ne güzel." Barbaros bu mırıldanmayı duymuştu. İçinden bir ses o sandal gezintisinin kısa sürmeyeceğini söylüyordu. İçerisinde +18 kısımlar mevcuttur, bilginize.

~~~~ "Siz kimsiniz de böyle bir soru soruyorsunuz?Sizi ilgilendirmez." Hicran, Kerim'in sözlerindense bakışlarına takılmıştı. Yiyecekmiş gibi dudaklarına bakması sinirlerini fazlasıyla bozmuştu. Adam açık açık niyetini belli ediyordu. Ve belliki kim olduğunu ve nerde olduğunu unutmuştu. Yakınlığından dolayı da rahatsızlık duyunca derin bir nefes alıp, geriye giderek araya mesafe koymuştu. Cğerlerine dolan adamın teninin kokusu ile nabzı hızlandı. Lânet olsun neler oluyor du böyle? "Gidin burdan" diye sinirle tekrar etti ama titreyen sesi ne dediğini kendi bile anlamamıştı. Bir an önce bu adamın burdan gitmesi gerekiyordu. kendi sağlığı için... Kerim, duyduğu kimsin kelimesiyle bakışlarını elmaslara doğru çıkardı. Ve sağ kaşını kaldırıp alay vari bir bakış sundu. "Kim olduğumu biliyorsun." "Yeter!. Anahtarımı verin ve hemen gid..." Kelimelerini tamamlamadan dudaklarında ki baskıyla donup kaldı. Gözleri açık bir şekilde, aynı onun gibi açık ve siyah gözlere baktı. Şaşkınlık vücudunu esir almış hareketsiz bırakmıştı. Bir kaç saniye sonra dudaklarının üstündeki hareketlilik den dolayı vücudu titremişti sanki. Başına gelen tüm zorluklara karşı güçlü duran gerçek yaşanmış bir kadının hikâyesi dir.)

..... Genç Adam arabadan inip yavaş adımlarla arabanın ön tarafına ilerledi. sokağı aydınlatan lambanın ışığıyla, yerde yüz üstü uzanmış bir kadın gördü "Siktirrrr"ağzında ki tıslamayla hızlıca ilerleyip kadını kendine çevirdi. Yüzüne yapışan saçlarını kenara çekti. kadının yüzünü gördüğünde içinden birşeyler koptu. kadının hali içler acısıydı 'benim çarpmamla böyle olamaz, hem çarpma sesi gelmemişti' diye geçirdi içinden. kadının göz kapaklarında morluk ve şişlik vardı. dudakları yırtılmış kenarı kanıyordu. yüzünün her yerinde kesikler vardı. hızla vücuduna baktığında kıyafetleri yırtılmış ve yalın ayak olduğu için ayakları yara bere içindeydi. bacak arasındaki kesikleri, morlukları, kurumuş kan lekesini gördüğünde, kalbi, atışlarının yönünü değiştirdi. sinirden elleri titriyordu: "siktirrrrrr tecavüz!" bir kez daha nefret etti bu dünyadan. (destekleriniz için hikayemi beğenip oy vermeyi unutmayın)

Uyarı: Bu kitap 18 yaşından büyük okuyucular için uygundur. *** Onun kafasına sıkacaktım. Bitecekti her şey. Sonrasında kimsenin beni öldürmeyeceğini de söylemişti. Onu öldürmemek için hiçbir nedenim yoktu. Öyle sandım... Öyleymiş gibi yapmaya çalıştım. Sonra birden ona "Beni seviyor musun?" diye sordum. Dudaklarımdan kopan soru başta onu şaşırttı, dağılan şaşkınlığının akabinde sıkıntıyla iç çekti. "Zorlaştırma Tutku. Buna vereceğim cevap işini kolaylaştırmayacak." Silahı avucum içinde sıkarken taviz göstermedim. Tekrar sordum. "Reha, beni seviyor musun?" Birkaç saniye sessizce gözlerime baktı. Orada ne aradı ne buldu bilmiyorum. Ölümü kabullendiği gibi bu sorunun cevabını da kabullendi. "Evet." Ateş ettim. Evet der demez, namludan çıkan mermi onu buldu. Omzuna aldığı yarayla yalpalanarak geriledi. Bembeyaz kesilen parmak boğumlarım, siyah demirle tezattı. Bir zamanlar bende böyle şeylerle tezat düşecek bir kadındım. Susmadım, silahımı da indirmedim. Yine sordum. "Beni seviyor musun?" Aldığı derin nefesin ardından bağırdı. "Evet!" sesi gürleyen gök gibiydi, kulaklarımda yankılanırken beni korkutuyordu. Nefes nefese kanayan yarasına bakarken sakinleşebilmem imkansızdı. Bu defa silahın hedefini bilerek ıskalayıp yeniden ateş ettim çünkü ona ateş etseydim, ölümcül bir yara alacaktı. Amacım neydi? Silah zoruyla ona beni sevmediğini söylettirmek mi? Ne kadar dayanabileceğini ölçmek? Beni sevdiğinden mi öldüremiyordum onu? Hâlâ neyi bekliyordum kafasına bir kurşun sıkmak için? Reha'nın yüzündeki ifade sabrının taşmak üzere olduğunu sinyallerini veriyordu. "Eğer beni öldürmeyeceksen indir o silahı!" 🖤🗝️ Karanlığın Aç Çocukları Serisi; Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seri ve bütün bölümleri burada tamamlandı.

Nüket Kozcu, kendi halinde üvey annesinin yaptıklarından hoşnutsuz bir üniversite öğrencisidir. Bir gece bara gider ve tanımadığı bir adamla beraber olur. Ah, yanlış oldu; adamı çok iyi tanıyordur fakat sarhoşluğundan kim olduğunu anlamamıştır. Yakın arkadaşının abisi olduğunu farkettiğindeyse çoktan olayların akışına istemeden de olsa sürüklenmiştir. Nüket Kozcu bu geceyi aklından çıkarmayı planlarken, planları Savaş Akduman'ın planlarına toslar. Savaş Akduman, o gecenin etkisinden kurtulamaz ve Nüket'i beklenmedik bir şekilde kendi dünyasına davet eder. Nüket tarafından aldığı olumsuz yanıtlar ise Savaş'ı durdurmaya yetmeyecektir. Savaş için her şey 'Şehvetten' ibarettir, Nüket ise 'Aşk' istemektedir. Ya şehvet kazanacaktı, ya da aşk. Arası yok! "Sen satranç oyuncusu gibisin Savaş, hedefi değil hedefe giden yolu seviyorsun." (Nüket Kozcu) "Sen etrafına at gözlüğüyle bakarken birinin de çüş demesi bir zahmet zoruna gitmesin, güzelim." (Savaş Akduman) NÜKET KOZCU & SAVAŞ AKDUMAN ??? İlk Yayınlanma Tarihi | 10.Ekim.16 / Pzrt Saat | 23:00 Kitabın Türü | Yetişkin Genç Kurgu Yazan | Elisya Royal

♌ İNTİKAMDAN DOĞAN TUTKULU BİR AŞK ♌ Küçük yaşta anne ve babasının ölümüne şahit olan acımasız genç bir adam... Edim Demiray. Daha on sekizinde uyuşturucuya mahkûm olan bir kız... Lavin Kutup. İkisi bir araya gelince, öfkeleri cehennem olacak. Tenleri alev alacak... Porselen güzelliğindeki tenine doğru fısıldadı. "Sana sahip olmak istiyorum, Lavin. Önce olabileceğim en kibar şekilde, sonra olabileceğim en sert şekilde. Canını yakmak ve yakmamak istiyorum. Sesli olmanı ve sessiz olmanı istiyorum. Zevk almanı ve almamanı istiyorum. Seni nefessiz kalana kadar öpmek istiyorum. Sonra küçük bir nefese muhtaç olup, o nefesi benim ağzımdan almanı istiyorum." EDİM DEMİRAY & LAVİN KUTUP ❄?❄ İlk yaynlanma tarihi | 9.Mayıs.2016 Yazan | ELİSYA ROYAL