Korktuğum başıma gelmişti. Perseus, bana inanmamıştı. "Yeminim olsun ki, sana bu sarayda cehennemi yaşatacağım Lorian." +18!

Dünyayı yöneten beş büyük mafya ailesinden biri olan Luciano ailesinin en büyük oğlu Ares Luciano, karanlığın içine gömülü olan kalbinin kapısını ilk kez birine aralamıştı. Not: +18, şiddet, madde kullanımı vb. unsurları içerecektir.

​"İnsanlar değişirdi. Ama yaşattıkları asla değişmezdi. Telafi edilir sandığınız şeyler bazen öyle bir noktadan kırılırdı ki, kıran bile tamir edemezdi. Bedene bıraktığınız yaralar silinirdi ama ruhlara kazıdıklarınız bir ömür onlarla birlikte yaşardı. İlkan benim ruhuma nefreti kazımıştı. Ve hiçbir vakit de silemeyecekti." 'Bu nefret seni zehirliyor.' 'Yanılıyorsun bu nefret beni diri tutuyor.'

Karıştırılan bebekler serisi, erkek versiyon. Karez Arvas, ünlü bir şarkıcıydı. Hayatı hep parlamanın eşiğindeydi. Başarılıydı, gençti, herkes ona imrenirdi. Fakat kimse sahne arkasını bilmezdi elbette. Sahne ışıkları altında alkışlar vardı, perde kapandığında ise sadece sessizlik. Karez, çevresindeki kalabalığa rağmen hep yalnızdı. Çünkü yalnızlık, en çok da insanın bir ailesi olmadığında büyür dururdu ve bir gün, bu yalnızlığın bile ona ait olmadığını öğrenecekti. Sebebi belliydi; en başından beri, yanlış bir nakaratı söylüyordu... "Eğer hayat dediğimiz şey bir şarkıysa, benim ki başka birisine yazılmıştı."

Aethelgard İmparatorluğu'nun en karanlık ve acımasız soylu ailesinin tek varisi olan Dük Julian Ashbourne, aslında kendi sonuna doğru hızla sürüklenen bir kurban adayıdır. Okuduğu bir kitabın içindeki bu nefret edilen kötü adamın bedeninde uyanan yeni ruh, yaklaşan ölümcül sonu engellemek için akıl almaz bir mücadeleye girişir. Asıl kahraman olan Kael Vane'den köşe bucak kaçarak kendi hayatta kalma kurallarını uygulamaya çalışırken, sergilediği tuhaf ve beklenmedik davranışlar asıl kahramanın nefretini çekmek yerine onun zihninde sarsılmaz bir takıntıya dönüşür. Julian kaçtıkça, Kael'in görünmez ağlarına daha da dolanacaktır.

Huşu: Gönlü Tanrı korkusu ve saygısıyla dolu olma, Tanrı'ya boyun eğiş. Kendini bildi bileli disiplin içinde büyümüştü. Yaşadığı sığ hayat onun için normaldi. Bir kere cam fanusundan çıkmak zorunda kaldığında, gerçek hayat ona garip gelmişti. Kendi dünyasında, kendini yabancılarken hangisinin doğru, hangisinin yanlış olduğuna şimdi karar verecekti.

1997 yılında Kürt bir ailenin evini askerler bastı. ~~ 'Daha Enel Hak demeden yüzdüren sen değil misin?' ~~ "Sevdan belimi büküyor!"

Jeon Jeongguk, Slytherinli'ydi. Kimsenin gözlerinin içine bakmaz, kimseyle işi olmazdı. Taehyung ise melez olduğu halde Slytherin evine seçilen sessiz, silik bir tipti. !Hp¡ By Amethyst 🕯️

Her şey, sıradan bir iş görüşmesiyle başladı. Ama bazı kapılar, açıldığında sadece yeni bir çalışma masasına değil; hayatın bambaşka bir yüzüne açılır. Çağrı, geçmişinden kalan borçlar ve taşıması zor hatıralarla, yeni işinde sadece düzenli bir maaş ve sakin bir hayat arıyordu. Fakat o ofisin koridorlarında atılan her adım, yeni bakışlar, yeni dengeler ve hiç planlanmamış çekimler demekti. Aralarında mesafeler, unvanlar ve görünmez çizgiler vardı... ama bazı bakışlar, o çizgileri sessizce siler. Patronunun adı, şirkette saygı ve çekinceyle anılıyordu. Onun gözlerinde ise hem tehlike hem de tarif edilemez bir çekim vardı. Bu hikâye; sessiz savaşların, görünmez sınırların ve en beklenmedik anlarda doğan bağların hikâyesi. Her kelimesi, bir bakış kadar hızlı, bir suskunluk kadar ağır. Ve artık, hiçbir şey ilk günkü gibi olmayacak.