Aethelgard İmparatorluğu'nun en karanlık ve acımasız soylu ailesinin tek varisi olan Dük Julian Ashbourne, aslında kendi sonuna doğru hızla sürüklenen bir kurban adayıdır. Okuduğu bir kitabın içindeki bu nefret edilen kötü adamın bedeninde uyanan yeni ruh, yaklaşan ölümcül sonu engellemek için akıl almaz bir mücadeleye girişir. Asıl kahraman olan Kael Vane'den köşe bucak kaçarak kendi hayatta kalma kurallarını uygulamaya çalışırken, sergilediği tuhaf ve beklenmedik davranışlar asıl kahramanın nefretini çekmek yerine onun zihninde sarsılmaz bir takıntıya dönüşür. Julian kaçtıkça, Kael'in görünmez ağlarına daha da dolanacaktır.

" sana kardeşim dediğim güne lanet olsun!" " Asıl ben sana abi dediğim güne lânet olsun!" Bu kitapta kan , vahşet, şiddet, intahar gibi birçok olay vardır. Lütfen yaşına uygun olmayan kişiler okumasın aksi takdirde hiçbir sorumluluk kabul etmeyeceğim.

Huşu: Gönlü Tanrı korkusu ve saygısıyla dolu olma, Tanrı'ya boyun eğiş. Kendini bildi bileli disiplin içinde büyümüştü. Yaşadığı sığ hayat onun için normaldi. Bir kere cam fanusundan çıkmak zorunda kaldığında, gerçek hayat ona garip gelmişti. Kendi dünyasında, kendini yabancılarken hangisinin doğru, hangisinin yanlış olduğuna şimdi karar verecekti.

1997 yılında Kürt bir ailenin evini askerler bastı. ~~ 'Daha Enel Hak demeden yüzdüren sen değil misin?' ~~ "Sevdan belimi büküyor!"

Jeon Jeongguk, Slytherinli'ydi. Kimsenin gözlerinin içine bakmaz, kimseyle işi olmazdı. Taehyung ise melez olduğu halde Slytherin evine seçilen sessiz, silik bir tipti. !Hp¡ By Amethyst 🕯️

Her şey, sıradan bir iş görüşmesiyle başladı. Ama bazı kapılar, açıldığında sadece yeni bir çalışma masasına değil; hayatın bambaşka bir yüzüne açılır. Çağrı, geçmişinden kalan borçlar ve taşıması zor hatıralarla, yeni işinde sadece düzenli bir maaş ve sakin bir hayat arıyordu. Fakat o ofisin koridorlarında atılan her adım, yeni bakışlar, yeni dengeler ve hiç planlanmamış çekimler demekti. Aralarında mesafeler, unvanlar ve görünmez çizgiler vardı... ama bazı bakışlar, o çizgileri sessizce siler. Patronunun adı, şirkette saygı ve çekinceyle anılıyordu. Onun gözlerinde ise hem tehlike hem de tarif edilemez bir çekim vardı. Bu hikâye; sessiz savaşların, görünmez sınırların ve en beklenmedik anlarda doğan bağların hikâyesi. Her kelimesi, bir bakış kadar hızlı, bir suskunluk kadar ağır. Ve artık, hiçbir şey ilk günkü gibi olmayacak.

"Lan, adam bana aşık olmuş diyorum dinlemiyor musunuz beni?" Bağırışlarıma rağmen karşımda gülen iki anguta bakıp yüzümü kapatan peçeyi hırsla araladım. Başıma ne geldiyse bu şerefsizleri dinlediğim için gelmişti. "Ne abarttın be oğlum! Hem maviş maviş adama bakarsan tabii aşık olur. Namusunla git gel demedim mi ben sana?" Yanındaki bedene vura vura gülen sözde yoldaşıma bakıp olduğum yere çöktüm. Onlar gülüyordu ama ben kelimenin tam anlamıyla sıçmıştım. "Abi, ocak başkanı bana nasıl aşık olabilir be! Nasıl? Lan, adam beni kadın sanıyor!" ***** bxb kurgudur. Küfür, argo içermektedir. Rahatsız olacakların okumalarını tavsiye etmem.

Zaafların en ürkütücüsü.

(Erkek versiyon, yeni ailem, babam, abilerim ve reenkarnasyon. Hepsi bir arada!) Gözlerini açtığında artık kendisi değildi. Son buldu sandığı zaman aslında yeniden başlangıçtı.