Çaresizce etrafına bakındı, küçük bir mucize istiyordu ve bu mucizeyi karşısındaki adamın sağlayacağını biliyordu. Belki çok iyi tanımıyordu bu adamı ama başka hiçbir seçeneği yoktu. Söylediği yalanı kurtarmanın başka yolu yoktu. Umut dolu gözlerle adamın açık kahve gözlerine baktı. Karşısındaki kişinin ara sıra kendisine bakıp uzun uzun dalıp gitmesinden korkmuyor değildi. Adamın kötü biri olduğunu da sanmıyordu ama tam anlamıyla güvenmiyordu da. Muhtaç olmasa asla böyle bir şey yapacak biri değildi. Ama kısa sürede yeni bir sevgili adayı bulması çok zordu. "Ee ne diyorsun var mısın?" Esin merakla bakışlarını adamın yüzünde gezdirdi. Yakışıklı biriydi aslında daha doğrusu ayrı bir karizması da vardı. Ama bir farklıydı...sanki acı çekiyor gibiydi. Adı neydi bu adamın? Hatırlamak için kaşlarını çattığı an adamın kafa sallaması ile beynini kurcalayan ismi bulmaktan vazgeçti ve gülerek baktı. "Varım."

Urfa'ya yeni atanan bir cumhuriyet savcısı ve onu karşılayacak olan urfanın acımasız ağasının hikayesi

❝ Kanla açılan bir hikayenin sayfaları, daha çok kanla yazılmaya mahkumdur. Çünkü kan başladıysa, sonuna kadar akar. ❞ Bir gece belirsiz kişiler tarafından ülke devlet adamlarına yönelik yapılan vahşi katliam sonucu ülke geri dönülmez büyük bir uçuruma sürüklenip kendi içinde parçalara ayrılır. Ve bu bütün dengeleri altüst eder. Çünkü ülkenin her bir bölünmüş bölgesi farklı federallerin hakimiyeti altına girmeye başlamış ve artık böylelikle de başa geçen her federal kendi düzenini, kendi kurallarını, istekleri doğrultusunda şekillendirmeye başlamıştır. Kimi federal halkına özgürlüğü, eşitliği ve rahatlığı sunarken, kimisi acımasız diktatörlüğü ile halkını anarşi içinde kaybeder. Bölgelerinde yaşayan insanlar ise bu hiyerarşik sisteme ayak uydurmaktan başka çareleri yoktur. İşte herkese dayatılan bu korkunç düzene başkaldıran ve değiştirmeye çalışan Ülke Başkanın tanınan kızı Avukat Pera A. Dorokva ve bu yolda onu araştırıp, yanlarına sızmak için gizli görevlendirilen Matov askeri yüzbaşı Harpkan Davis. İkisininde hiç kolay hayatları olmayacaktı. "KANLI HARBİYE"

"Abi, bu bizden para alan çocuğun ablasının bir dövüş sporları salonu varmış. Ayrıca kendisinin Kick boks da Türkiye birinciliği var." "Ne yapalım oğlum? Dövüş salonu işletiyor diye paramıza sahip çıkmayalım mı? Zaten anlamak lazımdı; bir velete para verince o parayı geri alamayacağımızı. Ablası da delinin teki çıktı." Bu kitapta bulunan karakterler, olaylar ve mekânlar tamamen kurgudur. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla olan benzerlikler tamamen tesadüftür.

"Öncelikle Fluturaya hoş geldiniz. Bu mekanda silah çekmek hoş karşılanmaz." Bu cürretim her iki adamı da şaşırtmıştı bununda verdiği keyifle konuşmama devam ettim. "Mekanın 3 öğe yok kuralı olan taciz uyuşturucu silahtan biri mekanda olursa bedeli canınız olabilir en iyi ihtimalle eliniz" diye cümlemi bitirdiğimde İsmet Sonel'in sesi ile kafamı ağır ağır ona çevirdim. ------------------------------------------------ "Bu silahları indirmenizi öneriyorum beyler henüz sakince konuşma fırsatımız varken" diye huysuz bir tonla konuştum. ------------------ " iki büyük aile birbirine silah çekmişken mekanın sahibi kavgayı sonlandırmak için küçük bir kadını mı gönderiyor" Yine beni küçük gördü. Ona bir adım daha yaklaştım ve böylece kokusu burnuma doldu. "Bu gargaşanız mekanın sahibini aşağı inmek zorunda bıraktı zaten şimdi kim bedel ödemek ister?" ......... Onu görmezden gelerek Ateş'e döndüm ve bir adım daha attım bizi kimsenin duyamayacağı ama onun duyabileceği bir mesafeye geldim. "Ödeyeceğim Ziyar demiştim. Adamlarının ve senin canına bir zarar gelmeyecek çıkabilirsiniz. Ama bu mekanın kurallarını tekrar çiğneme hakkı vermez sana" "Adın ne?" Suratında sanki hamam böceği görmüş gibi şokla baktım "Ne?" "Adın ne diyorum küçük,bir mekan işletiyorsun ama anlama kabiliyetin yok mu" Kaşlarımı çatarak benden cevap bekleyen adama baktım. "Nelere kabiliyetimin olduğunu bilsen aklın durur Ateş Yıldıran " Benim öfkeli sesime karşı belli belirsiz gülümsediğini görür gibi oldum ya da aklımın bir oyunuydu. Silahını en sonunda beline koyan Ateş Yıldıran tok bir sesle adamlarıma dönüp Silahlarını verin demesine dayanamayıp kahkaka attım. "Ah üzgünüm Yıldıran adamlarım senden emir almaz". "Civan Yıldıranların silahlarını ver sorunsuz mekanımdan çıkart dedim. Sesim en az Ateş kadar huysuz çıkıyordu".

Elçin, İzmir'de bir üniversite kazanarak hayatında yeni bir sayfa açar. Başta arkadaşlarıyla ayrı bir ev tutmayı düşünür. Ancak abisi Yiğit zaten İzmir'de üç erkek arkadaşıyla birlikte yaşamaktadır. Ve Elçin'e şöyle bir öneride bulunur: Arkadaşların ile bizim eve taşın. Elçin başta hayır desede düşündükçe bu fikri mantıklı bulur ve kabul eder. Böylece ev dört kız dört erkekten oluşan sekiz kişilik kalabalık ama enerjik bir öğrenci evine dönüşür. Başta herkes birbirine temkinli yaklaşsada zamanla kahkahalar artar, bağlar güçlenir ve o ev sadece bir öğrenci evi olmaktan çıkar. Hepsinin hayatını değiştiren bir yere dönüşür.

Görünüş Serisi Birinci Kitap 🍁 ❝Lise Kurgusu + Mizah + Gizem ❞ Yıllar önce ayrılan ikizler, yıllar sonra öğrendikleri gerçekler ile birbirlerinin yerlerine geçerler ancak, hesaba katmadıkları bazı şeyler vardı. İnsanlar göründüğünden daha mı aptaldı? Yoksa onlara oyun mu oynuyorlardı? Yazım Tarihi: 11/06/2025 İlk Yayımlanma Tarihi: 23/06/2025

Mardin'in taş sokaklarında, yıllardır süren iki düşmanlık gölgesini korumaktadır: Koçerler ve Sînorlar. Bu iki aile için sevgi bir seçenek değildir; kurallar, kan ve suskunluk vardır. Şilan Koçer, kendi hayatının bile kararını veremeden büyümüş bir kızdır. Onun için gelecek; çizilmiş, yazılmış ve çoktan başkaları tarafından seçilmiştir. Bir gün, hiç istemediği bir gerçeğin içine sürüklenir: berdel. Karşısına çıkan isim ise düşman tarafın gölgesidir. Mirzan Sînor. Soğuk, sert, korkulan ve adı söylendiğinde bile sessizlik yaratan bir adam... Ama asıl tehlike, onun düşman olması değil; Şilan'ın hayatına dokunmaya başlamasıdır. Bir ev, iki düşman, zorla bağlanmış iki kader... Ne sevgiyle başlayan bir hikâyedir bu, ne de kolay bir nefretle biten. Sadece mecbur bırakılmış iki hayatın, birbirine çarpmasıdır. Ve bazen kader... en çok zorlandığında başlar. Bu Hikaye Nefreten Doğan Bir Aşk Hikayesi...

Cezaevlerinin arasındaki köstebek yuvası, İdil'in şüphesiyle çalışmaya başladı. İdil, duyduğu hikâyeden sonra İlay'a gelen mektupların artmasını beklemişti. Bir gece herkes uyurken İlay'ın çantasındaki mektupları alıp şüphesini gerçek kılacak bir şeyler aramaya başladı, ne aradığını kedisi bile bilmiyordu. Tek öğrendiği şey Tayfun'un adı olmuştu. Sabahında herkes bir köşede kahvaltısını ederken yatağında titrek bir bedenle öylece dalıp gitmiş olan İlay'ın yanına gitti. "İlay, yine mi kâbus gördün?" İlay soruya karşılık sadece kafasını sallamıştı. "Bir şey sorabilir miyim?" İdil, kızın bu haline o kadar alışmıştı ki artık normal karşılıyordu. İlay'ın tekrar kafasını sallamasıyla, "Annenin adı ne?" demişti. İlay duruşunu ve bakışı hiç bozmadan boşluğa bakıyordu. İdil cevap gelmeyeceğini anlamışçasına başını sallayıp yataktan kalkarken İlay konuştu, "Aylin," tek bir cevap, İdil'in kafasındaki bütün soru işaretlerini doldurmuştu. "Gözlerin, onlar çok güzel," dedi İdil gülümseyerek, "Onlar," dedi İlay, daldığı boşluktan gözünü ayırmayarak. "Sadece bende var ve bundan hiç hoşlanmıyorum," sesinin akışı ve kısıklığı çok yavaş hareket ediyordu. Konuşan İlay değil de yerine gelmiş öylesine bir ruhtu, "Böyle düşünme, o gözlere sahip birini tanıyorum." İdil, İlay'ın saçlarını okşamış ve yanından ayrılmıştı. O an'a kadar İlay, İdil için öylesine sessiz sakin, hukuk okuyan bir kızdı. Ta ki hikâyesini duyana kadar, daha sonra kendisine kızdı, 'o gözleri nasıl unuturum' dedi kendi kendine. Geç olmuştu ama anlamıştı. Levent'in 22 yıldır kayıp olan kızı İlay Nehir, bir yıldır yanı başındaydı, İlay, kehribar rengi gözlerini babasından almıştı.

Ciddi anlamda ciddi ve ciddi anlamda +18 olan bir kitap arkadaşlar, rahatsız olacaklar lütfen pas geçsin. Görülmek bazen çıplak kalmaktan daha tehlikelidir. Serin, geçmişin küllerinden sessizce yeniden doğarken, arzularıyla yüzleşmek zorunda kalacaktı. Onu izleyen bir bakış, unuttuğu bir duyguyu uyandırmayı başardı: var olma isteğini. Ve tutkuyla utanç arasındaki ince çizgide yürürken, bedeninin değil, ruhunun soyunduğunu fark etti. "Bazı ısırıkların izi daha derinde kalır." Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının kendi gölgesine dokunuşunun hikâyesi. ●Bu kitap için yazdığım şarkıları youtube kanalımda yayınladım; laiasal 🎵 "My Skin Remembers" [Tenim Hatırlıyor] ~ Laisasal 🎵 "What My Hands Have Done" [Ellerimin Yaptığı Şeyler] ~ Laiasal #wattys2026 için; ©Telif hakları bende saklıdır.