🌹 Okuyucuya Birkaç Söz... Bazı hikâyeler sadece okunmaz... Hissedilir. Bu sayfalarda kimi zaman bir gülümsemenin sıcaklığını, kimi zaman sessizce dökülen bir gözyaşını bulacaksınız. Her satırda umut, sabır, aile, sevgi ve kaderin beklenmedik oyunları size eşlik edecek. Karan ile Lalin'in hikâyesi, sadece iki insanın aşkını anlatmıyor. Bazen kırılmayı, bazen yeniden ayağa kalkmayı, bazen de en karanlık gecenin ardından doğan umudu anlatıyor. Eğer bu yolculuğa benimle çıkmaya karar verdiyseniz, tek isteğim var... Kalbinizle okuyun. Belki bazı satırlarda kendinizden bir parça bulacak, belki de hiç beklemediğiniz bir karaktere gönlünüzü bırakacaksınız. Şimdi derin bir nefes alın... Çünkü "Yarım Kalan Yemin" tam da bu sayfada başlıyor. Şimdiden keyifli okumalar... ❤️📖🌹

Hazal Kılıçarslan, annesinin ölümünün ardından ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde 3 yıl tedavi görmüştür. Hastaneden çıktığında aklındaki tek şey kendini öldürüp acıdan kurtulmaktır. Şirket terasından kendini atmak üzereyken güvenlik tarafından kurtarılır. Adam ile bir daha karşılaşmayacağını düşünen Hazal, bir anda onunla her an yan yana olmak zorunda kalır. Çünkü babası, adama onun koruması olmayı teklif etmiş ve kabul etmiştir. Zamanla birbirlerini tanıyıp yaralarını saran bu ikili, Hazal'ın annesinin ölümünün ardındaki sırları ortaya çıkarmaya, ve hiç kimseye güvenmemeleri gerektiğini anlamaya başlar. Her şeyin farkında olmak için çok mu geç kaldılar? Yoksa hâlâ yaşamak için bir umut var mı? Başlangıç tarihi: 08.11.2025

​🌹 Köy kurgusudur ve +18 sahneler içerebilmektedir. 🌹 Gülbahar ~ Mihran °°° "Doğumda sen de varmışsın Gülbahar..." başkalarından duyduğunu teyit etmek istercesine bekledi. Sadece başımla onay verdim ona. Kaşlarım çatılmıştı. "O bebeğe merhamet gösteren tek kişi senmişsin. Anam kapıyı çarpıp çıkarken, anası bi köşede çarşafların arasında bırakırken, ordaki kadınlar ah vah ederken bebek için gözyaşı döken senmişsin..." bebeğe baktı uzun uzun. Çok yalnızdı. O kadar kimsesi yoktu ki, on gündür neler yaşamıştı şu koca yalan dünyada kim bilir... Kalbim sancıdı. Yine doldu gözlerim. Yine aklıma düştü o gece. Bu cennet kokuyu nasıl sevmezlerdi? İçim burkuldu düşüncelerimin arasına sızan farkındalıkla, midem ağrıdı... Anasının babasının kabul etmediğini bu köy kabul etmiyordu ki... "Gülbahar... Sana yalvarırım kabul et onu." aklımı okumuş gibi düşüncelerimin arasına dalan adamın sesiyle olduğum yere mıhlandım. "Ne?" °°° ~Alaca Köylü Kurgumun çalınması halinde yasal işlemlerin başlatılacağını beyan ederim. / thfcalisupurgesi

"Gideceğim, sadece bebeğimizi söyle sonra affetme beni ama bana bir hayatta kalmam için dayanak söyle yemin ederim tek dayanağım senle aramdaki tek bağ o kaldı. Benden bunu almasan olmaz mı?" Gözünde ki o merak canımı daha yakıyordu. Bir tarafım söyle diyordu bir tarafımda bunu hak etmiyor diye bağrınıyordu. "Sen benden aldın ama o bağı" dedim. Gözyaşlarım daha hızlanmıştı. "Nasıl aldım"? Dedi endişe dolu sesiyle. Bana doğru bir adım attı. "Bebeğimi kaybettim Tuğrul. Sende bunu istememiş miydin? Senin gibi o da beni bırakıp gitti işte.. ben tek başıma kaldım.

"Bir adım daha atarsan, yakarım." "Yak Eftelya. Zaten yanıyorum." Beybolat, üzerindeki asker üniformanın sert kumaşına aldırmadan aralarındaki son mesafeyi de kapattı. iri, sıcak eli Eftelya'nın açıkta kalan belini kavradığında; kızın hırçınlığı boğazında düğümlendi. Tırnakları adamın göğsüne kenetlendiğinde ne itebildi ne de kaçabildi. Kıskançlıktan gözü dönmüş bir yüzbaşının o yakıcı baskısı ve onun tek bir temasıyla alev alan, hırçın bir kadın... kavga bitti, nefesler dudakların hizasında birbirine karıştı. Aralarındaki o ağır, diz titreten çekim odayı darmadağın etmeye yetmişti. Barut kokusu yerini tenin sıcaklığına bıraktığında, o odada yangın çoktan başlamıştı. |08.02.2021|

Ada Yaksan, Radyo, Televizyon ve Sinema bölümü üçüncü sınıf öğrencisi ve sosyal medya içerik üreticisidir. Ünü gittikçe çoğalan basketbolcu Ardıç Altun'la bir röportaj yapmak ister ancak yanlış bir anlaşılmadan dolayı Ardıç onu terslediğinde aralarında oluşan gerginlikler ikisinin de kariyerine zarar vermeye başlar. 26.08.2024.

"Yani özetle, durum bu. Merak etme birlikte yaşamayacağız, göstermelik bir araya geleceğiz. İkimiz de alacağımızı aldığımızda da, boşanacağız. Hah, bu arada bir şartım var." Dediğinde kaşlarım merakla kalktı. "Bana âşık olmazsan sevinirim, tabii zor bir şey biliyorum ama elinden geleni yap." Dediğinde kahkaha attım. Kahkaha atmama rencide olmadan o da güldü ve yaptığı şakayı devam ettirdim. "Elimden geleni yaparım." Ortalama bir yıl... Bir yıl boyunca kaybettiğim yurt dışında okuma ihtimalini tekrar kazanacak, bu adamla evli kalacak, sevdiğim adamdan intikam alacak, sözleşme şartlarına göre belki de geri kazanabilecektim. Geri kazanmak istemiyor gibiydim ama karşı karşıya geldiğimizde duygularımın ne kadar yoğunlaşacağından şüpheliydim. Her ne olursa olsun, yine de ilk etapta intikam almış, o şaşkın ve endişeli suratını görmüş olacaktım. Gerçekleri söylememem için diken üstü duracak, bir yandan da gerçekleri o da söyleyemeyecekti ve evliliğimize şahit olmak zorunda kalacaktı. Ah, ben neye bulaştım böyle?

Yalanlar, dolanlar... İlk perde. Son perde. Kefenin yeniden doğuşu: Gecenin küllerinde yaşamayı seçti. Bu kitabı okuyorsan, kendini okulun sessiz ve utangaç çocuğuyla tanışmaya hazır et. Eğer popüler çocuğu arıyorsan, bu Rûyam Vuslat Acar değil. Tam tersi, okulun sessiz ve inek öğrencisinin hikâyesini okumak istiyorsan, işte o Rûyam Vuslat Acardır.

Bu sadece ölen bir ailenin intikam hikayesi değil, hayat dolu dünyasından kopartılan küçük bir kız çocuğu için olan bir intikam. "Bir savaşa girdin. Umarım pişman olmazsın.'' "Pişman olacak kadar yolum kalmadı," dedim. "Ya kazanırım ya da kül olurum." Çünkü ben zaten yanıyorum. ''Çocukların gülümsemelerine dünyalar sığardı, yetişkinlerin gülümsemelerine ise o dünyaların hüzünleri...''