ဆောင်းလေအေးတွေက နွေးထွေးတဲ့မေတ္တာထုလေးဆီကို တိတ်တဆိတ်တိုးဝင်လျက်.... ~ဆောင်းလေဝေ့ရီ မေတ္တာဆီ~ ေဆာင္းေလေအးေတြက ေနြးေထြးတဲ့ေမတၲာထုေလးဆီကို တိတ္တဆိတ္တိုးဝင္လ်က္.... ~ေဆာင္းေလေဝ့ရီ ေမတၲာဆီ~

ရတယ်။ ကမ္ဘာပျက်တာ သိပ်အရေးမကြီးဘူး။ ငါရှိတယ်။ ငါက မင်းရဲ့ကမ္ဘာ။

(Unicode & Zawgyi) ပင်လယ်နဲ့တူတဲ့ ဘ၀.. လှေငယ်နဲ့တူတဲ့ သူ.. မုန်တိုင်းကြားမှာ ခရီးဆက်နိုင်ပါစေ..

(Unicode & Zawgyi) ကြယ်ကြွေချိန်ဆိုတာ တကယ်တော့ ခဏလေးပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ အရမ်းကိုပူပြင်းလောင်ကျွမ်းခဲ့တာလေ။ နေရှင်းခ.. ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆုံစည်းမှုတိုင်းဟာ ကြယ်ကြွေချိန်တွေလိုပဲဖြစ်ခဲ့တယ်။ ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ခဏေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အရမ္းကိုပူျပင္းေလာင္ကၽြမ္းခဲ့တာေလ။ ေနရွင္းခ.. ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆံုစည္းမွုတိုင္းဟာ ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္ေတြလိုပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။

အေဒီ ၇၉ ခုနှစ် .. ပုံပေမြို့.. ရောမအင်ပါယာ ဒဏ္ဏာရီမဟုတ်တဲ့ ရာဇဝင်ထဲက အဖြစ်အပျက်လေးတစ်ခုလား ဒါမှမဟုတ်.. ရာဇဝင်တွင်မကျန်ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဏာရီဇာတ်လမ်းလေးပဲလား... ........ ေအဒီ ၇၉ ခုႏွစ္ .. ပံုေပျမိဳ႕.. ေရာမအင္ပါယာ ဒဏၰာရီမဟုတ္တဲ့ ရာဇ၀င္ထဲက အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုလား ဒါမွမဟုတ္.. ရာဇ၀င္တြင္မက်န္ခဲ့တဲ့ ဒဏၰာရီဇာတ္လမ္းေလးပဲလား...

(Unicode & Zawgyi) ခက်စွာရှေ့လှမ်း .. အားမာန်တင်းလည်း ... မသိစိတ်က ကျရှုံးရသည်..မေ့ပါပြီလို့ .. ဟစ်ကြွေးနေဆဲ.. ဒီရင်ထဲမှာ လွမ်း၍လာသည်...ရက်စက်သည်ဟု.. နာကြည်းပေမယ့်.. သူ့အချစ်ကို မက်မောမိသည်.. ဘဝတစ်သက်တာ.. ကိုယ့်အချစ်ဟာ.. ဘယ်အခါမှ..သူ့လောင်းရိပ်က လွတ်နိုင်မည်နည်း....

(Unicode & Zawgyi) ပင်လယ်ဆိုသည်မှာ လေညင်းအောက်တွင် သာယာငြိမ့်ညောင်းစွာ လှုပ်ခတ်ရုံ လှုပ်ရှားပြီး ပြင်းထန်သော လေပြင်းအောက်တွင်မူ ဒေါသမာန်ကြီးစွာ ရုန်းကန်လာခဲ့မည်။ ခွန်းထက်ပိုင်သည်လည်း ပင်လယ်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေသည့် ဘဝပင်လယ်တွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုမုန်တိုင်းအမည်က ခွန်းဆက်ပိုင်။ ပင္လယ္ဆိုသည္မွာ ေလညွင္းေအာက္တြင္ သာယာျငိမ့္ေညာင္းစြာ လွုပ္ခတ္ရံု လွုပ္ရွားျပီး ျပင္းထန္ေသာ ေလျပင္းေအာက္တြင္မူ ေဒါသမာန္ၾကီးစြာ ရုန္းကန္လာခဲ့မည္။ ခြန္းထက္ပိုင္သည္လည္း ပင္လယ္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္။ သူ၏ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေနသည့္ ဘ၀ပင္လယ္တြင္ မုန္တိုင္းတစ္ခုေရာက္လာခဲ့သည္။ ထိုမုန္တိုင္းအမည္က ခြန္းဆက္ပိုင္။

(Unicode & Zawgyi) အစကတည်းက မှားခဲ့တဲ့အမှား အဆုံးရောက်မှ မှန်နိုင်ပါဦးမလား..

တောင်တောရယ်သာ... မာလာကငုံဖူး... တစ်ပင်ကိုနှစ်ပင်ယှက်တယ်... ကျေးငှက်ကမြူး...

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ပျံသန်းရတာ အားနည်းလာတယ် ငါ့ အတောင်နှစ်ဖက်မှာ စိတ်ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ဘဝကိုဖိနပ်လိုလုပ်စီးတဲ့အခါ အိမ်ပြန်ချိန်တွေပဲ ပါးပါးလာတယ် တသိမ့်သိမ့်ရှိုက်ငိုဖို့နေရာရှာတော့လည်း အမေ့ရင်ခွင်ဟာ ဟိုဘက်ကမ်းက မီးအလင်းရောင်လို မှုန်ပျပျဝေးခဲ့တဲ့ညတွေ ဇာတ်လမ်းမဆုံးခင် ကြော်ငြာဝင်သလို လူတွေအားလုံးဟားတိုက်ရယ်မောခဲ့ကြ ကိုယ့်ဒူးကိုယ်ချွန်ခဲ့တာပါပဲ အလင်းနဲ့ဝေးဝေးလာတိုင်း အမှောင်ထဲနေဖို့ ကျင့်သားရနာကျင်ခဲ့ စိတ်တွေ တစ်နေ့တစ်နေ့တော့ အိမ်ပြန်လာမယ် မျှော်လင့်ရတာပဲ ဘယ်သူမှ ဝမ်းနည်းစိတ်နဲ့ ပြောမပြဖြစ်ဘူး နေ့ခင်းဘက်လူမြင်မခံဝံ့တဲ့ ငှက်ကလေးဟာ ငါ့နဲ့ မောင်နှမအရင်းဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း...