beomgyu: bu saatten sonra ilk yazan kişiye paldır küldür yürüyüp hayatımın aşkı yapmazsam bana da beomgyu demesinler kai: hadi oradan lan taehyun yazsa bile mi beomgyu: evet abiciğim taehyun öküzü yazsa bile ʕ•ᴥ•ʔ 05*********: beomgyu ben taehyun denemenin cevap anahtarı sendeymiş atarsan sevinirim ʕ•ᴥ•ʔ 26 Mayıs 2022

Selam yeni katıldım umarım kitabı seversiniz🎀

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Hikaye benim değildir, yazar @Hyunnstaa'dır. Ben sadece hikayenin devamını yazıyorum ve yayınlıyorum.

cr: skzzsa_ (İnstegram) Felix babasından şiddet görüyordu. Bulduğu ilk fırsatta evden kaçtı. Sarhoş, tehlikeli adamlar peşine takılınca sokakta gördüğü ilk kişinin koluna girdi. Bu kişi Hyunjin'di.

"Minho mesaj atmış bir bakayım" Mesaj:'Hyunjin galiba çıkma teklifi edicem'