Ik word gezien als een monster. Gewoon door wat ik ben... Door hoe ik leef... Met wie ik in omgang ben... Ik heet Linoleic , of terwijl gewoon Lino... ik woon zolang ik me kan herinneren als een experiment in een bunker, diep verscholen voor de buitenwereld... Totdat alles fout liep. De bunker werd ontruimd en ik verloor alles wat ik had... Mijn enige vraag is nu nog: Kan ik ooit nog terugkrijgen wat ik lief had? En hoe kan ik ooit nog dezelfde zijn na die ene akelige nacht? ××××××××××××××××××××××××××××××××× ⚠️Bevat scènes die als gewelddadig opgevat kunnen worden ××××××××××××××××××××××××××××××××× Begonnen: 29/10/2021 Afgewerkt: ✖️ #59 in mystery 13/1/2022 #48 in mystery 8/8/2022

this is the second part to my book finding happiness and continues straight after the last chapter. Happiness was an unfamiliar word to all the siblings. All the siblings were broken, some broken in more ways. The siblings are now learning to find happiness within themselves and others. Trigger warning of abuse, violence , sexual assault and rape