"Ne?" "Seni seviyorum." Gözlerimi gözlerine diktim. Ellerimi ellerinin içine aldı, öptü. Söylediklerini yeni yeni idrak ediyordum. "Benden nefret ediyordun. Şimdi de seviyorum diyorsun. Hani bana her zaman amacın ne derdin ya, asıl senin amacın ne?" Ellerimi daha sıkı tuttu. Gözlerimin içine baktı. "Senden nefret etmiyorum," dedi her zamankinden sakin sesiyle. "Nefret edilecek kadar güzelsin..."