Mahalle kurgusudur. 34 yaşında cezaevinden yeni çıkmış Koray ve 24 yaşında naif bir kız olan Gülbahar'ın imkansız aşkı. UYARI; Kitap cinsellik içermektedir.

"kucağın artık benim adresim" "evet bebeğim.Sadece senin" *** Siz hiç Kocanız için kendinizi baştan yaratmak istediniz mi? Ya da ondan intikam almak için başka bir kadını kullandınız mı? Ben hepsini yaptım. Üst yamuk dişlere tel takıldı. Küçük göğüsler büyütüldü. Büyük burun küçüldü. Her şey kocamın beni aldatmasıyla başladı. O bir hata yaptı bedelini beni kaybederek ödeyecekti. "Yasmin Hanım neden beni seçtiniz? Kocanızı ayartacak bir çok kadın varken neden ben?" Ayla bu soruyu bana sorarken hafif bir şekilde gülümsedim. "Çünkü o piç seni seçti" "Bardaki adamdan mı söz ediyorsunuz? O bana evli olmadığını söyledi. Yoksa evli miydi? Siktir!"

"Bazı şeyleri yapmak zorunda kalırsın Belgin. Hiçbirini isteyerek yapmadım. Zorundalıktı." Dolu olan gözlerimden akan yaşlara engel olmak istedim ama yapamadım. Onun karşısında ağlamayacağım dedim ve kendime vermiş olduğum sözü yine çiğnedim. "Bütün bunları zorundalıklara sığdıramazsın Aktan! Bütün yaşattığın şeyleri böyle bir şeyin arkasına saklayamazsın sen ya!" Ondan uzaklaşmak istediğimde kollarını vücuduma sararak engel oldu. "Hiçbir şeyin arkasına saklamıyorum." Canım yanıyordu. Her şeyi bir cümleye sığdırarak telafi edemezdi. "Benden uzak dur Aktan. Gözlerin gözüme değmesin, ellerin ellerime dokunmasın, kokumu alma, kulakların sesimi duymasın... Cümlelerin daha fazla canımı yakmasın." Benim aksime sıcak olan elleri yüzümdeki yaşları sildi. "Böyle yapma Belgin." Başımı iki yana salladım. "Sen sevilmeyi hak etmiyorsun Aktan Eroğlu." Kurduğum cümleyle kasıldı. Kurduğum cümleyi kurmamayı diledim. *** İçime vuruşları o kadar hoyrattı ki içime girdikçe kasılıyordum. "Bu gece öyle bir gece olacak ki, kulaklarımda sadece senin inlemelerin olacak." Gözlerimi aldığım zevkle yumdum. "Aktan daha sert... Ah!' Gece o gün üzerimize serildi. Biz o gün sadece geceye iz bıraktık sandık ama en çok birbirimize bıraktık o izi.

*Sus Çizgisi basılmış bir eserdir.* . O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.

"Bana bu kadar zehir olacağına," Acar'ın tok sesi kulağına dolduğunda sırtı kasıldı. "Bal olsaymışsın ya." *** Kurgu yetişkin içerik ve olumsuz örnek olabilecek davranışlar içermektedir. Okuyacak olanlara duyurulur! Kapak Tasarımı: @hestianinkalemi❤️

Nisa'nın bir iş çıkışı durakta otobüs beklerken eski eşini kanlar içinde görmesi ile hikayeleri tekrardan başlar... Yanlışlıkla olan "tesadüfler" bazen her şeyi değiştirebilir hem de her şeyi... Kim bilir belki de tesadüf değildir onları karşılaştıran kaderin sunduğu ikinci bir şanstır..? ☸NOT☸ Bu benim ilk kitabım bu yüzden mantık hatalarım ve yazım hatalarım olursa affola... Çok heyecanlıyım kızz hadi başlıyorusss♡ ☸☸☸

Hiç kapanmamak üzere açılan yaralar, kanamaz. İz bırakır. Ve o iz sonsuza dek geçmez, Yanı başında kalır.

Adı gibi sert bakışları onları yumuşatabilecek tek insanla denk düştüğünde her zaman olduğu gibi kalbi tekledi. Herkesin karşısında hazırola geçtiği bir adamdı ama onun da boynu sevdadan yana eğikti en nihayetinde. Onunkine birkaç saniye değip geçen sıcak kahverengi gözlere baktı. Sonra aklını başından alan kumral saçlara. Ah o cevval yüze... Birkaç metre ilerisinde ,kadere bak ki tam karşısında, ellerini nazikçe havaya kaldırmış arkadaşlarıyla oynayan bedenine. Önünde duran yarısına kadar dolu içki bardağını tek seferde içip ayaklandı. Ayaklarının onu götüreceği yer belliydi. Bir gün elbet sığınağı olacak yarin yamacına. Hayatla arasında bir gönül davası vardı. Kaderin hükmü ne olursa olsun, kazanmaya kararlıydı.

"Kafana estikçe gelip beni öpemezsin." dedim, kendim bile zor duyduğum sesimle. "Öperim," dedi Alparslan bana daha da yaklaşarak. "Öpersin." dedim, hayran bakışlarımla gözlerinin içine baktım. Bir mahalle hikayesidir.