Avengers kulesine bir Stark yetiyordu. Zekâsıyla, egosuyla, şikayetleriyle ve durmayan çenesiyle bazen fazla bile gelmekteydi. Onun kadar zorlu bir insan, kendi genini taşıyan birinden başkası olamaz. ☄ Metal kollu adam, kalbinin sınırlarını hırçın bir okyanusun köpüren dalgalarını kayalara vurması gibi kendisini hırpalayan bu duygunun yok olması için geceleri gözyaşları içinde dua etmesine rağmen bedenini kasıp kavuran bu duygu daha yoğun bir hâl almıştı. ☄ Babam bir kahraman olabilir ancak bu benim de öyle olduğum anlamına gelmez! ☄ Bu kitap profilimde bulunan "Stark" kitabının devamıdır. ☄ 『 Yazmaya Başlama - 16.11.18 』 『 Yazmayı Bitirme - 05.05.2023 』 『 Yayımlama - 10.12.18』 『 Yayımlama Bitirme - 08.05.2023 』 ☄ Bu kitap, sadece, bu platformda paylaşılmaktadır. Tüm hakları saklıdır.

[ Wattys2020 Hayran Kurgu Kazananı ] ✯ "Gitmeme izin ver," diye fısıldadı güçlükle göz yaşları içerisindeki bedene, onu, elini bırakması için ikna etmeye çalışıyordu. "İyi olacağız, sorun yok." ✯ "Seni korumak için ne gerekirse gereksin, yapacağım, prensesim. Ben, sen olmadan ışığımı, umudumu kaybederim." ⭑ "Benim küçük Astrea'm," diyerek gülümsedi beyazlar içindeki kadına. "Çok, çok güzelsin." ⭑ Elindeki kırmızı gülleri koklarken, göz yaşlarını akıttı sessizce. Denizin kıyısında, ayın yükselmekte olduğu gecenin güzelliği eşliğinde, ayakları altındaki kumu hissederken, derince nefes alarak, gülleri denizin uçsuz bucaksız sularına bıraktı. Ufak bedenini kumların üzerine teslim ederken, başını önüne eğerek hıçkırdı, "Özür dilerim." Ayın bembeyaz ve temiz ışığı etrafını sararken, başını kaldırıp derince nefes aldı. Tekrar hıçkırmaya başlarken, denizin, dalgaların, rüzgarın ve ay ışığının onu sarmaladığını hissetti. "Eğer ölürsem, lütfen ağlama," diye fısıldadı kumsaldaki tüm tanelere. "Sadece gökyüzüne bak ve 'hoşça kal' de." Teselli cümleleri her daim işe yarar mıydı birinin yokluğunu örtebilmek için? En son söylenmiş güzel sözler, akıllarda nasıl bir iz bırakırdı?

Avengers kulesine bir Stark yetiyordu. Zekâsıyla, egosuyla, şikayetleriyle ve durmayan çenesiyle bazen fazla bile gelmekteydi. Onun kadar zorlu bir insan, kendi genini taşıyan birinden başkası olamaz. ☄ Stark soyunun ortak sorunu, gurur duyulmasını istemek. ☄ Ona en çok koyan şey buydu, dünyanın süper kahramanı olup kızının kahramanı olamamak. ☄ 2018 En İyi Marvel Hikayesi! ☄ 『 Yazmaya Başlama - 15.09.18 』 『 Yazmayı Bitirme - 01.11.18』 『 Yayımlama - 03.11.18』 『 Yayımlama Bitirme - 10.12.18』 ☄ Bu kitap, sadece, bu platformda paylaşılmaktadır. Tüm hakları saklıdır.

Steve Rogers ve onun ergen kızı Rebecca Hope Rogers'ın maceralarına hazır olun! ●●●●● "Bira mı içiyorsun sen?" "Elma suyu bu. Hem saat daha öğlenin 12'si." Başlangıç Tarihi: 17.08.2016 Bitiş Tarihi: 21.07.2017 Kapak Tasarım: dreamersgraphics

Bayan Stark?

Ama bugün, işimi yapacağım. Seni koruyacağım, ne olursa olsun. Ve sen de Pandora'yı koruyacaksın. Seni 3000 kez seviyorum. * * * O sadece zırh giymiş dahi megalomandı, çoğu kişiye göre. O tüm gezegenin kahramanıydı, çoğu kişiye göre. O sadece kendisi için savaşmıştı, çoğu kişiye göre. Oysa gerçek bambaşkaydı, o hiçbir zaman kendisi için savaşmamıştı. Tony Stark, o hayatı boyunca sadece kızı için savaşmıştı ve sadece onun için savaşacaktı. Çünkü o bir kahraman değildi. O bir koruyucuydu. * * * Duyguları çekilmiş ve parlaması yasaklanmış çelik mavisi gözlerinde yıllar sonra ışık belirmişti. Selene Maria Stark ne yaptığının farkında bile değildi. Yıllar önce en umutsuz anında Tony Stark'a verdiği hissi, şimdi karanlık tarafından kıstırılmış başka bir adama daha veriyordu. Uzun zamandır hissetmediği ve bir daha hissetmeyeceğini düşündüğü bir duyguyu hissetmişti adam buza dönmüş kalbinde; umudu. Genç kadın, karanlığın içindeki ışığın simgesiydi. Kapanına kısıldığı karanlığını darmaduman eden ay ışığıyla yolunu bulmuştu Beyaz Kurt, aynı ışık onu Ay Tanrıçası'na ulaştırmıştı. Artık sadece ona tapınacak, sadece onun için savaşacaktı. * * * ✮ #Wattys2019 Hayran Kurgu Kazananı ✮ Bir Daughter of Stark Hikayesidir

"Tanışmak ister misin? Ben Steve, senin adın ne?" elini uzattı. Minik kız Steve'in uzattığı eli tuttu. "M-margaret." Steve karşısındaki küçük kızın ağzından 70 sene önce veda etmek zorunda kaldığı sevdiği kadının adını duyunca gülümsedi. "Ne güzel bir isim."