Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Bazı insanlar hayatınıza yanlış zamanda girer. Ama doğru insan olup olmadıklarını anlamanız, bazen her şeyi kaybettikten sonra mümkün olur." Mira ve Lara için bu şehir sadece bir kaçıştı. Arkalarında bırakmak istedikleri bir hayat, gerçekleştirmek istedikleri hayaller vardı. Ama bilmedikleri şey, kaçtıkları hayatın aslında çoktan peşlerine düştüğüydü. Aras ve Deniz içinse hiçbir şey sandıkları kadar basit değildi. Mecburiyetle atılan bir adım, zamanla içinden çıkamadıkları bir hikâyeye dönüştü. Sonra yollar kesişti... Ve hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Bir bakışın değiştirebileceği hayatlar, bir sırla yıkılabilecek duygular ve ne kadar kaçılırsa kaçınılsın vazgeçilemeyen insanlar vardı artık. Çünkü kader ağlarını çoktan örmüştü . Aşk ise o ağların içinde bile özgür kalabilen tek duyguydu . Aşktan kimse kaçamazdı . Burası Berceste evreni... Hayallerin, mecburiyetlerin, dostluğun, gençliğin en deli dolu hâlinin ve imkânsız gibi görünen aşkların bir araya geldiği bir dünya... Burada hiçbir şey göründüğü gibi değil; söylenenler eksik, hissedilenler ise fazlasıyla gerçek. Ve unutmayın... Tesadüf diye bir şey yoktur. Her karşılaşmanın bir sebebi vardır.