"ငါမင်းနဲ့ ​ရှေ့ဆက်ဖို့ အဆင်မပြေတော့ဘူး၊ လမ်းခွဲကြရအောင်" "ဘာလို့လဲ၊ ငါက မင်းမျက်လုံးထဲမှာ ဆွဲဆောင်မှုမရှိတော့လို့လား၊ ငါ့မျက်နှာက အခုတောင် ဒီလောက်ချောနေတာ ရှေ့ဆက် ပိုချောသွားဖို့ပဲရှိတာနော်၊ နောင်တမရမှာ သေချာရဲ့လား"

"လမ်းခွဲလိုက်တယ်ဆိုပေမဲ့ ကိုယ်တို့က သူစိမ်းတွေတော့ ဖြစ်မသွားဘူးနော်၊ ခန့် တစ်ခုခု အကူအညီလိုတိုင်း ကိုယ့်ကို ဆက်သွယ်လိုက်လို့ရတယ်၊ ကိုယ်က ခန့်အတွက် အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းရော၊ အစ်ကိုပါ ဖြစ်ပေးနိုင်တယ်" "ဟင့်အင်း၊ ငါကတော့ သူစိမ်းတွေလိုနေတာက ပိုပြတ်သားမယ်ထင်တာပဲ၊ မင်းလည်း အတတ်နိုင်ဆုံး မဆက်သွယ်နဲ့၊ ငါလည်း အတတ်နိုင်ဆုံး မဆက်သွယ်ဘူး၊ လုံးဝမဖြစ်မနေဆိုမှပဲ ဆက်သွယ်ကြမယ်၊ အဲ့လိုမှ ငါတို့လမ်းခွဲတာက ပိုပီပြင်မှာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား"

အချစ်ဟာ လေပြည်လေညင်းလေးလိုပဲ၊ ဘယ်တော့မှမမြင်နိုင်ပေမဲ့ ခံစားလို့တော့ရနိုင်တဲ့အရာတစ်ခုပေါ့...။ အခ်စ္ဟာ ေလျပည္ေလညင္းေလးလိုပဲ၊ ဘယ္ေတာ့မွမျမင္နိုင္ေပမဲ့ ခံစားလို႔ေတာ့ရနိုင္တဲ့အရာတစ္ခုေပါ့...။

Mini Story ဉာဏ်လင်းထင် × ပိုင်ဇေယံ သူငယ်ချင်းမဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရာကနေ သူငယ်ချင်းဖြစ်သွားကြတဲ့ကောင်လေးနှစ်ယောက်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ် ^^

A Love Story ( Own Characters ) ဘုဏ်းဇေယျာကျော်xရှင်းသန့်တည်ကြည် " မင်းသားလေး...မင်း ငါ့အပေါ် သိပ်သဘောကောင်းတာပဲ၊ ငါ့မေမေကပြောတယ်၊ အသက်ကြီးလို့ လက်ထပ်တဲ့အရွယ်ရောက်ရင် ကိုယ့်အပေါ်ကောင်းတဲ့သူကိုမှ လက်ထပ်တဲ့၊ ငါကြီးရင် မင်းနဲ့လက်ထပ်မယ် " " ငါတို့က ယောက်ျားလေးချင်းလေ၊ လက်ထပ်လို့မရဘူး ၊ လက်ထပ်တယ်ဆိုတာ ငါ့ခမည်းတော်နဲ့မယ်တော်လို မင်းဖေဖေနဲ့မေမေလို ယောက်ျားလေးနဲ့မိန်းကလေးမှ လက်ထပ်လို့ရတာ " " မဟုတ်တာ ၊ အဲလိုဆို ဘယ်တရားမျှတပါ့မလဲ " #ForgetMeNots

Myanmar Boy Love Fiction ပင်လယ်ထဲမှာ ခရီးသွားရင်း မထင်မှတ်ဘဲ Black Hole ကြီးကနေလမ်းပျောက်ပြီး မြေပုံထဲမှာ ပျောက်နေတဲ့ Lost Country ထဲကိုရောက်သွားတဲ့ Boboy ဆိုတဲ့ကောင်လေးတစ်​ယောက်... Lost Country က အိမ်ရှေ့စံ တော်ဝင်မင်းသားနဲ့ ရုတ်တရက် လက်ထပ်လိုက်ရ​သောအခါ...

Myanmar × BL 24.7.21 - 6.7.22

၁၉၃၀ ဝန်းကျင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မဖြစ်မီကာလ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကြီးမှာ ပညတ်ချက်တွေကိုဆန့်ကျင်ရုန်းထွက်ပြီး ချစ်ခြင်းတရားတစ်ခုပေါက်ဖွားလာခဲ့တယ်... တွန့်ဆုတ်ခြင်းကင်းစွာနဲ့ ထိုချစ်ခြင်းတရားကို ဖော်ဆောင်ခဲ့သူက ရဲခေါင် ဆိုသည့်အမျိုးသားတစ်ယောက်... ရဲခေါင်ရဲ့ ချစ်ခြင်းတရားဟာ သူမြတ်နိုးရတဲ့ စတီဗင်သက်လူ ဆိုသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်အပေါ်မှာ ဘယ်လောက်ထိ စိတ်လုံခြုံမှုတွေ ပေးစွမ်းနိုင်ပါမလဲ... သူတို့နဲ့တူတူ ခေတ်ဟောင်းက တက္ကသိုလ်မြေကို ခြေချကြည့်ကြမယ်...

သူငယ်ချင်းဆိုတဲ့ အဖြူရောင်အလွှာလေးကိုငါအရောင်တွေစွန်းထင်စေမိပီအလင်း မုန်း(မုန်းမာန်) သူငယ်ချင်းဆိုတဲ့တံတိုင်းကိုငါကျော်ဖို့မရဲဘူးမုန်း အလင်း(အလင်းရောင်) သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ အျဖဴေရာင္အလႊာေလးကိုငါအေရာင္ေတြစြန္းထင္ေစမိပီအလင္း မုန္း(မုန္းမာန္) သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့တံတိုင္းကိုငါေက်ာ္ဖို႔မရဲဘူးမုန္း အလင္း(အလင္းေရာင္)