Asker-Aile Kurgusu Masallar daima 'Bir varmış Bir yokmuş' cümlesiyle başlar, mutlu sonla biter. Sonuna nokta konmaz. Sonun sonrası hayal gücüne bırakılır. Sonsuza kadar yaşar o karakterler. Yanlış. Buse Karaca'nın masalı sonuna acımasız bir nokta konulduğunda bitmemişti. Zorla bitirilmişti. Ve hayal gücüne bırakılacak bir sonda yoktu ortada. Bırakmamışlardı. Masalının başladığı günden tam 365 gün sonra masalı bitirilmişti. Ama o noktanın yanına iki nokta daha koydu Aybars Karaca. O sonu devamı beklenen bir masala dönüştürdü. Ve herkes kan kırmızısına bulanan kağıda siyah mürekkeple eklenecek yeni cümleleri sabırsızlıkla bekliyordu.

Kızından başkasını gözü görmeyen, sert, kararlı, iddialı, ama bir o kadar da sevecen. Henüz 28 yaşında olmasına rağmen işinde en iyi sayılabilecek bir avukat: Han Arslaner. Bıcır bıcır, çok konuşan, çok gülen, çok koşan, çok seven, çok yiyen, gözlerinde isimlerini taşıyan, 2 yaşında bir bebek: Yeşim Feza Arslaner. Peki ya bir gün dünyaları tersine dönerse, var olan her şey yok olur, yok olan her şeyin en baştan var edilmesi gerekirse ne olur? Kıyamet kopar. Ve onlar için kıyametin kopması, yarından bile daha yakın. Henüz onlar bilmese de...